Ραβδομυόλυση: Ποια είναι η ασθένεια που σκότωσε ξαφνικά νεαρή μαραθωνοδρόμο πριν τον τερματισμό στη Νέα Υόρκη

Ο τραγικός θάνατος της 24χρονης Ρέιτσελ Άπα  στον πρόσφατο Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης πάγωσε την παγκόσμια αθλητική κοινότητα και έφερε ξανά στο προσκήνιο έναν από τους πιο ύπουλους κινδύνους των αθλημάτων αντοχής.

Διαβάστε ακόμα: Νέα Υόρκη: Νεκρή 24χρονη δρομέας του Μαραθωνίου – Η ραβδομυόλυση της κόστισε τη ζωή

Η νεαρή κοπέλα, πρώην αθλήτρια πανεπιστημιακού επιπέδου με άριστη φυσική κατάσταση και σωστή προετοιμασία, κατέρρευσε στο 24ο μίλι μέσα στο Σέντραλ Πάρκ, μόλις 3 χλμ πριν από τη γραμμή του τερματισμού.

Παρά την άμεση κινητοποίηση των διασωστών και τις απεγνωσμένες προσπάθειες των γιατρών στο νοσοκομείο, η κοπέλα κατέληξε λίγες ώρες αργότερα.

Η επίσημη αιτία θανάτου, όπως επιβεβαίωσε συγκλονισμένος ο πατέρας της, ήταν η οξεία ραβδομυόλυση, μια κατάσταση που μετατρέπει την ακραία σωματική καταπόνηση σε έναν ακαριαίο μηχανισμό αυτοκαταστροφής του οργανισμού.

Η ραβδομυόλυση από άσκηση αποτελεί μια εξαιρετικά σοβαρή και δυνητικά θανατηφόρα πάθηση που πυροδοτείται όταν οι σκελετικοί μύες ξεπερνούν τα απόλυτα όρια αντοχής τους.

Υπό συνθήκες ακραίας πίεσης, οι μεμβράνες των μυϊκών κυττάρων διαρηγνύονται, με αποτέλεσμα οι μυϊκές ίνες να διαλύονται και να «λιώνουν» κυριολεκτικά μέσα στο σώμα.

Κατά τη διαδικασία αυτή, τεράστιες ποσότητες ενδοκυτταρικών συστατικών απελευθερώνονται ανεξέλεγκτα και ραγδαία στην κυκλοφορία του αίματος.

Το πιο επικίνδυνο από αυτά τα συστατικά είναι η μυοσφαιρίνη, μια βαριά πρωτεΐνη που αποθηκεύει οξυγόνο στους μύες, η οποία όμως, όταν βρεθεί στο αίμα, λειτουργεί ως τοξικό «βύσμα» που φράζει τα ευαίσθητα φίλτρα των νεφρών, προκαλώντας οξεία νεφρική ανεπάρκεια μέσα σε ελάχιστο χρόνο.

Παράλληλα, η απότομη απελευθέρωση καλίου στο αίμα προκαλεί μια κατάσταση που ονομάζεται υπερκαλιαιμία, η οποία διαταράσσει πλήρως το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς, οδηγώντας σε θανατηφόρες αρρυθμίες και τελικά σε αιφνίδια καρδιακή ανακοπή.

Ιστορικά, η ραβδομυόλυση καταγράφηκε για πρώτη φορά με επιστημονικό τρόπο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο Βρετανός γιατρός Έρικ Μπάιγουοτερςτη διέγνωσε σε θύματα των βομβαρδισμών του Λονδίνου που είχαν καταπλακωθεί από συντρίμμια, ονομάζοντάς τη «Σύνδρομο Crash».

Σήμερα, οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η πάθηση δεν προκαλείται μόνο από εξωτερικά τραύματα, αλλά και από την έντονη αθλητική δραστηριότητα.

Οι μαραθωνοδρόμοι αποτελούν την κύρια ομάδα υψηλού κινδύνου, καθώς κατά τη διάρκεια των 42 χιλιομέτρων οι μύες υφίστανται συνεχείς μικροτραυματισμούς.

Αν ο αθλητής είναι έστω και ελαφρώς αφυδατωμένος, αν τρέχει σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας ή αν απλώς αγνοήσει τα μηνύματα πόνου του σώματός του συνεχίζοντας να πιέζει τον εαυτό του, ο ρυθμός καταστροφής των κυττάρων επιταχύνεται δραματικά.

Το χρονικό του θανάτου της Ρέιτσελ Άπα αποτυπώνει με τραγικό τρόπο αυτή την κλιμάκωση, καθώς στο 11ο χιλιόμετρο έστελνε μηνύματα ότι ένιωθε καλύτερα από ποτέ, όμως στο 30ό χιλιόμετρο εξέφρασε την πρώτη έντονη δυσφορία.

Λίγο αργότερα κατέρρευσε και, παρά την ΚΑΡΠΑ που της έγινε από παρευρισκόμενους θεατές, η ζημιά στα ζωτικά της όργανα ήταν ήδη μη αναστρέψιμη.

Η Ρέιτσελ δεν είναι το μόνο θύμα αυτής της σπάνιας πάθησης, καθώς το 2011 ο 22χρονος δρομέας Κόρεϊ Γκουντνέιτσερ έχασε τη ζωή του με παρόμοιο τρόπο σε ημιμαραθώνιο, ενώ το σύνδρομο έχει προκαλέσει κατά καιρούς νοσηλείες και θανάτους σε αθλητές του αμερικανικού ποδοσφαίρου και των πολεμικών τεχνών που υποβλήθηκαν σε εξαντλητικές προπονήσεις χωρίς επαρκή ενυδάτωση.