Αυτές είναι οι «Θερμοπύλες» της Ευρώπης: Η σκληρή μάχη που θα δοθεί αν κάνουν… ντου οι Ρώσοι

Κάτι έχει αλλάξει στην Ευρώπη.

Όχι επειδή ένας πόλεμος Ρωσίας–ΝΑΤΟ θεωρείται αναπόφευκτος, αλλά επειδή οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν πλέον ως πραγματικό ενδεχόμενο την επέκταση της ρωσικής επιθετικότητας πέρα από τα σύνορα της Ουκρανίας.

Οι «Θερμοπύλες» της Ευρώπης

Οι στρατιωτικές ασκήσεις Ρωσίας και Λευκορωσίας κοντά στον διάδρομο του Σουβάλκι επανέφεραν στο προσκήνιο ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Διαβάστε ακόμα: Πέντε σκληρές αλήθειες για τον Πούτιν σε έναν πόλεμο Ρωσίας–ΝΑΤΟ

Πρόκειται για μια στενή λωρίδα εδάφους μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας, η οποία αποτελεί τη μοναδική χερσαία σύνδεση των τριών χωρών της Βαλτικής με την υπόλοιπη Συμμαχία.

Από τη μία πλευρά βρίσκεται η Λευκορωσία και από την άλλη ο ρωσικός θύλακας του Καλίνινγκραντ.

Αν γίνει επίθεση…

Σε περίπτωση κρίσης, η περιοχή θα μπορούσε να αποκτήσει δυσανάλογη στρατηγική σημασία.

Διαβάστε ακόμα: CNN: Η Ευρώπη προετοιμάζεται για ευρύτερη σύγκρουση με τη Ρωσία – Στο επίκεντρο το στρατηγικό πέρασμα μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας

Η ανησυχία δεν περιορίζεται όμως στη γεωγραφία.

Παίρνουν μέτρα

Η Γαλλία ενισχύει τα μέτρα προστασίας κρίσιμων υποδομών απέναντι σε αυτό που χαρακτηρίζει αυξανόμενη ρωσική υβριδική δραστηριότητα.

Η Πολωνία προειδοποιεί για το ενδεχόμενο ρωσικών επιθέσεων με drones ή πυραύλους που θα μπορούσαν να παρουσιαστούν στη συνέχεια ως «ατυχήματα».

Παντού κάτι γίνεται

Σε ολόκληρη την Ευρώπη, κυβερνοεπιθέσεις, σαμποτάζ, εμπρησμοί και επιχειρήσεις κατά υποδομών αντιμετωπίζονται πλέον ως μέρος μιας νέας μορφής αντιπαράθεσης.

Διαβάστε ακόμα: Ρόμπερτ Φίτσο: Ορισμένοι στη Δύση επιδιώκουν πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ

Αυτή είναι η «γκρίζα ζώνη» του σύγχρονου πολέμου.

Επιθέσεις αρκετά σοβαρές ώστε να προκαλούν αναστάτωση, αλλά αρκετά αμφίσημες ώστε να δυσκολεύουν μια άμεση στρατιωτική απάντηση.

Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το δύσκολο ερώτημα για το ΝΑΤΟ: πότε μια υβριδική επιχείρηση μετατρέπεται σε ένοπλη επίθεση που απαιτεί συλλογική απάντηση;

Ο διάδρομος του Σουβάλκι αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό υποθετικό σενάριο.

Μια περιορισμένη ρωσική ή λευκορωσική ενέργεια στην περιοχή θα έθετε τη Συμμαχία μπροστά σε ένα εξαιρετικά δύσκολο δίλημμα.

Η απάντηση θα έπρεπε να είναι αρκετά ισχυρή ώστε να διατηρήσει την αξιοπιστία της αποτροπής, αλλά ταυτόχρονα να μην οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση με μια πυρηνική δύναμη.

Το ΝΑΤΟ υποστηρίζει ότι προετοιμάζεται ακριβώς για τέτοια σενάρια.

Ο γενικός γραμματέας Μαρκ Ρούτε έχει επανειλημμένα τονίσει ότι μια επίθεση εναντίον συμμάχου θα προκαλούσε αποφασιστική αντίδραση.

Το κρίσιμο, ωστόσο, είναι τι πιστεύει η Μόσχα για την αποφασιστικότητα αυτή.

Η Ουκρανία έχει προσφέρει στην Ευρώπη ένα σκληρό μάθημα: ένας σύγχρονος πόλεμος δεν κρίνεται μόνο στο μέτωπο.

Από νοσοκομεία μέχρι τρόφιμα

Χρειάζονται ανθεκτικά δίκτυα ηλεκτρισμού, νοσοκομεία που μπορούν να αντιμετωπίσουν μαζικές απώλειες, ασφαλείς επικοινωνίες, λειτουργικές μεταφορές, επάρκεια σε τρόφιμα και νερό και κυβερνήσεις που μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν υπό πίεση.

Δεν είναι τυχαίο ότι το ΝΑΤΟ δημοσιοποίησε τον Σεπτέμβριο επικαιροποιημένες απαιτήσεις για την εθνική ανθεκτικότητα, καλώντας τα κράτη-μέλη να προετοιμάζονται για επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, κυβερνοεπιθέσεις, διακοπές ενέργειας και επικοινωνιών, μαζικές απώλειες και διαταραχές στις μεταφορές.

Η παράμετρος των ΗΠΑ

Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται και η αμερικανική παράμετρος. Για δεκαετίες, η ευρωπαϊκή ασφάλεια στηρίχθηκε στην υπόθεση ότι, σε μια μεγάλη κρίση, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποτελούσαν τον τελικό εγγυητή.

Σήμερα η Ευρώπη δεν θεωρεί αυτή την υπόθεση δεδομένη.