Αποκάλυψη Washington Post: Πώς ο Τραμπ μετέτρεψε την υπηρεσία προσφύγων των ΗΠΑ σε «βιομηχανία» απελάσεων 410 εκατ. δολαρίων

Μια πρωτοφανής ανατροπή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική συντελείται υπό τις οδηγίες του Λευκού Οίκου, καθώς η παραδοσιακή υπηρεσία υποδοχής προσφύγων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μετατράπηκε σε έναν πανίσχυρο, σκιώδη μηχανισμό μαζικών απελάσεων σε τρίτες χώρες.

Σύμφωνα με απόρρητα κυβερνητικά έγγραφα που φέρνει στο φως η διεθνής δημοσιογραφική έρευνα The Deportation Project, η κυβέρνηση Τραμπ έχει δεσμεύσει τουλάχιστον 410 εκατομμύρια δολάρια για μυστικές συμφωνίες με 31 κράτη, κυρίως στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Στόχος είναι η βίαιη αποπομπή μεταναστών σε χώρες με τις οποίες δεν έχουν κανέναν απολύτως δεσμό, μια αμφιλεγόμενη πρακτική που μόλις την περασμένη Παρασκευή κρίθηκε παράνομη από αμερικανικό εφετείο, προκαλώντας ισχυρούς τριγμούς στην Ουάσιγκτον.

Ο σκιώδης διπλωμάτης και το αμφιλεγόμενο «Γραφείο Επαναπατρισμού»

Στην καρδιά αυτής της επιχείρησης φέρεται να βρίσκεται ο Κρίστιαν Έρχαρντ, ένας 41χρονος πρώην αξιωματικός ασφαλείας πρεσβειών, ο οποίος πλέον γυρίζει την Αφρική ως «ειδικός απεσταλμένος» του Λευκού Οίκου. Ο Έρχαρντ ηγείται του νεοσύστατου «Γραφείου Επαναπατρισμού» (Office of Remigration), μιας υπηρεσίας που προκαλεί έντονες εσωτερικές αντιδράσεις στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ο ίδιος ο όρος «remigration» (επαναμετανάστευση) έχει ταυτιστεί στην Ευρώπη με ακροδεξιές και εθνικιστικές θεωρίες περί μαζικής απέλασης φυλετικών μειονοτήτων. Παρά τις προειδοποιήσεις των διπλωματών καριέρας για τη ρατσιστική προέλευση της λέξης, η ηγεσία του υπουργείου, καθοδηγούμενη από τον στενό συνεργάτη του Τραμπ, Στίβεν Μίλερ, επέμεινε στη χρήση της, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα για τη νέα, σκληρή κατεύθυνση της Ουάσιγκτον.

Εκατομμύρια δολάρια και ανθρωπιστικά «δολώματα»

Η στρατηγική της κυβέρνησης βασίζεται στην παροχή γενναιόδωρων οικονομικών ανταλλαγμάτων σε ξένες κυβερνήσεις προκειμένου να δεχτούν τις πτήσεις των απελαθέντων.

Από τα 410 εκατομμύρια δολάρια, τα 81 εκατομμύρια αφορούν απευθείας πληρωμές σε τουλάχιστον 13 χώρες, πολλές από τις οποίες κυβερνώνται από αυταρχικά καθεστώτα με βεβαρυμένο ιστορικό παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Ισημερινή Γουινέα και το Εσουατίνι. Παράλληλα, η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί ως «δολώματα» εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια που προορίζονταν για ανθρωπιστική βοήθεια, διοχετεύοντάς τα στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, υπό τον όρο ότι θα στηρίξουν τις υποδομές υποδοχής στις τρίτες χώρες.

«Ήθελαν γρήγορο χρήμα, χωρίς όρους και δεσμεύσεις», αποκαλύπτει πρώην στέλεχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, εξηγώντας ότι οι συμφωνίες σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να παρακάμπτουν τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και τις δικλείδες ασφαλείας για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Γεωγραφικό «παζάρι»

Οι λεπτομέρειες των συμφωνιών αυτών αποκαλύπτουν ένα ιδιότυπο εμπόριο ανθρωπίνων ψυχών, με τις τρίτες χώρες να θέτουν τους δικούς τους όρους.

Ενδεικτικά, η Ουγκάντα δέχεται μόνο Αφρικανούς υπηκόους, ενώ η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό απαιτεί το ακριβώς αντίθετο, αρνούμενη οποιονδήποτε προέρχεται από την Αφρική.

Χώρες όπως η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία συμφώνησαν να υποδεχτούν ακόμη και βίαιους εγκληματίες, ενώ η Γκάνα επιτρέπει μόνο μη βίαιους παραβάτες.

Μέχρι στιγμής, περισσότεροι από 25.000 άνθρωποι έχουν απελαθεί σε 28 τρίτες χώρες. Ωστόσο, η νομική βάση αυτού του οικοδομήματος δέχτηκε ισχυρό πλήγμα, καθώς ομοσπονδιακό εφετείο έκρινε την πολιτική παράνομη, τονίζοντας ότι στερεί από τους μετανάστες το δικαίωμα να ζητήσουν άσυλο και να προστατευτούν από τον κίνδυνο της «επαναπροώθησης» σε επικίνδυνες πατρίδες, μια εξέλιξη που η κυβέρνηση Τραμπ αναμένεται να προσβάλει στο Ανώτατο Δικαστήριο.

Κραυγές απόγνωσης στα κέντρα κράτησης της Αφρικής

Πίσω από τα νούμερα και τις διπλωματικές επαφές κρύβεται μια ζοφερή πραγματικότητα για τους απελαθέντες, οι οποίοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε χώρες που δεν έχουν δει ποτέ στη ζωή τους.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Φον Τσομσαβάν, ο οποίος γεννήθηκε σε προσφυγικό καταυλισμό στην Ταϊλάνδη, έζησε στις ΗΠΑ από επτά ετών και τώρα βρίσκεται φυλακισμένος στο Εσουατίνι χωρίς να έχει καμία σχέση με τη χώρα.

Στο ξενοδοχείο «Bamy» της Ισημερινής Γουινέας, το οποίο έχει μετατραπεί σε άτυπο κέντρο κράτησης, οι μετανάστες καταγγέλλουν ξυλοδαρμούς, στέρηση τροφής και απειλές με όπλα από ένοπλους φρουρούς.

«Η αμερικανική κυβέρνηση δημιουργεί ένα επικίνδυνο παγκόσμιο προηγούμενο, πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων τις υποσχέσεις που δόθηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για την προστασία των προσφύγων», δηλώνει η δικηγόρος Μέρεντιθ Γιουν, αποτυπώνοντας το μέγεθος της ανθρωπιστικής κρίσης που γεννά η νέα πολιτική της Ουάσιγκτον.