Την Παρασκευή, στη Μέκκα, η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν κοινή αμυντική συμφωνία, η οποία περιέχει μια ρήτρα που θυμίζει το άρθρο 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ. Προβλέπει, δηλαδή, ότι μια ένοπλη επίθεση εναντίον οποιασδήποτε από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων.
Οι συμβολισμοί της κίνησής τους είναι ισχυροί. Και τα τρία κράτη έχουν βαρύνουσα στρατιωτική, οικονομική και γεωπολιτική σημασία. Η Τουρκία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Η Σαουδική Αραβία είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς πετρελαίου διεθνώς και το Πακιστάν είναι το μοναδικό μουσουλμανικό κράτος το οποίο διαθέτει πυρηνικά όπλα.
Σύμφωνα με την κοινή τους δήλωση, στόχος τους είναι να ενισχύσουν τη συλλογική τους αποτρεπτική ικανότητα. Η συμφωνία τους δεν αποσκοπεί στη δημιουργία ενός στρατιωτικού άξονα με επιθετικές διαθέσεις, έχουν πει οι συνυπογράφοντες.
Βέβαια, και μόνο το γεγονός πως η γειτονική μας χώρα συμμετέχει σ’ αυτή, μαζί με ένα κράτος του Κόλπου με το οποίο έχουμε στενές στρατηγικές και διπλωματικές σχέσεις, επιβάλλει στην Αθήνα να μελετήσει προσεκτικά την εν λόγω πρωτοβουλία. Ορισμένες πτυχές της ίσως αποδειχθούν προβληματικές.
Επίσης, σε μια περίοδο έντονων ανακατατάξεων και αστάθειας στην ευρύτερη περιοχή μας, οτιδήποτε αλλάζει την αρχιτεκτονική ασφαλείας της οφείλουμε να το παρακολουθούμε στενά. Στη διπλωματία, όπως και στην ιατρική, η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία, εξάλλου.