Ο Πίτερ Τζάκσον εμφανίστηκε στις Κάννες σαν ένας δημιουργός που έχει ήδη γράψει το όνομά του στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου, αλλά εξακολουθεί να μιλά με τον ενθουσιασμό ενός ανθρώπου που μόλις ξεκινά. Μία ημέρα μετά τη βράβευσή του με τον Τιμητικό Χρυσό Φοίνικα, ο νεοζηλανδός σκηνοθέτης παρέδωσε ένα δίωρο masterclass γεμάτο αποκαλύψεις, αυτοσαρκασμό και κινηματογραφικές εξομολογήσεις, αποδεικνύοντας γιατί παραμένει μία από τις πιο χαρισματικές προσωπικότητες του σύγχρονου σινεμά.
Η μεγαλύτερη είδηση της ημέρας ήρθε σχεδόν αθόρυβα. Ο Τζάκσον αποκάλυψε ότι ήδη γράφει τη νέα ταινία του Τεν Τεν, βάζοντας τέλος σε χρόνια φημών και αναμονής γύρω από τη συνέχεια του «Οι περιπέτειες του Τεν Τεν». «Το πρωί έγραφα το σενάριο στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου πριν έρθω εδώ», είπε χαμογελώντας, προκαλώντας ενθουσιασμό στους φίλους του διάσημου ήρωα του Hergé.
Το project κουβαλά ήδη μια μικρή μυθολογία στο Χόλιγουντ. Η αρχική ιδέα ήταν ο Στίβεν Σπίλμπεργκ να σκηνοθετήσει την πρώτη ταινία και ο Τζάκσον τη δεύτερη. Ο ίδιος αστειεύτηκε λέγοντας πως τότε πίστευε ότι ο Spielberg «θα τα πήγαινε άσχημα», γι’ αυτό και αποδέχθηκε τη συμφωνία. «Τελικά έχω καθυστέρηση 15 ετών», είπε γελώντας. Η νέα ταινία, πάντως, δεν θα συνεχίζει απαραίτητα την ιστορία από εκεί που σταμάτησε το «Secret of the Unicorn», αλλά θα αποτελεί αυτόνομη κινηματογραφική αφήγηση.
Η παρουσία του Τζάκσον στις Κάννες είχε όμως και έναν έντονα προσωπικό χαρακτήρα. Κρατώντας τον Τιμητικό Χρυσό Φοίνικα στα χέρια του, δήλωσε πως θεωρεί τη βράβευση «σχεδόν θαύμα», αφού – όπως είπε – ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι γύρισε ταινία «φτιαγμένη για να κερδίσει Palme d’Or». Η σχέση του με το φεστιβάλ ήταν πάντοτε ιδιαίτερη. Θυμήθηκε μάλιστα πως στην πρώτη του παρουσία στις Κάννες δεν του επέτρεψαν να περπατήσει στο κόκκινο χαλί επειδή φορούσε… σορτς.
Παρά την παγκόσμια αναγνώριση που απέκτησε μέσω του The Lord of the Rings, ο Τζάκσον επέμεινε ότι η κινηματογραφική του ταυτότητα διαμορφώθηκε πολύ νωρίτερα, μέσα από το splatter horror, την κωμωδία και το ανεξάρτητο σινεμά της Νέας Ζηλανδίας. Αναφέρθηκε με ιδιαίτερη αγάπη στα cult έργα του όπως το Braindead και το Bad Taste, ενώ συμβούλεψε τους νέους σκηνοθέτες χωρίς μεγάλα budgets να ξεκινήσουν από το horror genre, επειδή παραμένει «ο πιο άμεσος δρόμος προς τον κινηματογράφο».
Στη διάρκεια της συζήτησης μίλησε και για την τεχνητή νοημοσύνη, παίρνοντας μια πιο ψύχραιμη θέση από πολλούς συναδέλφους του στο Χόλιγουντ. Ο Τζάκσον δεν εμφανίστηκε φοβικός απέναντι στην AI, χαρακτηρίζοντάς τη «ένα ακόμη εργαλείο ειδικών εφέ». Ωστόσο, έθεσε μία ξεκάθαρη κόκκινη γραμμή: την προστασία των δικαιωμάτων των ηθοποιών. «Δεν έχω πρόβλημα με τη δημιουργία ψηφιακών εκδοχών χαρακτήρων όπως ο Indiana Jones, αρκεί να υπάρχουν τα δικαιώματα και η συγκατάθεση», τόνισε.
Η σχέση του με την τεχνολογία, άλλωστε, ήταν πάντα βαθιά. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι η εμπειρία του στο The Frighteners ήταν αυτή που τον έπεισε πως υπήρχε πλέον η ψηφιακή υποδομή για να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τον κόσμο της Μέσης Γης. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η κινηματογραφική επανάσταση του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», μιας τριλογίας που γυρίστηκε συνεχόμενα επί 438 ημέρες – αριθμός που, όπως είπε, δεν θα ξεχάσει ποτέ.
Παρά την κολοσσιαία σκιά της Μέσης Γης, ο Τζάκσον μίλησε με ακόμη μεγαλύτερη συγκίνηση για το King Kong. Ήταν η ταινία που, όταν την είδε παιδί, τον έκανε να θελήσει να γίνει σκηνοθέτης. Η αγάπη του για τον γιγάντιο γορίλα ήταν τόσο μεγάλη, ώστε στη δική του εκδοχή εμφανίζεται ο ίδιος μαζί με τον θρυλικό makeup artist Rick Baker ως φόρος τιμής στους δημιουργούς της original ταινίας του 1933.
Στην ίδια συζήτηση αναφέρθηκε και στο ντοκιμαντέρ The Beatles: Get Back, αποκαλύπτοντας πως ανακάλυψε μια εντελώς διαφορετική πλευρά των The Beatles μέσα από 65 ώρες αδημοσίευτου υλικού. «Όλοι πίστευαν ότι εκείνη η περίοδος ήταν σκοτεινή και δυσάρεστη, αλλά εγώ γελούσα συνεχώς βλέποντάς τους», είπε. Υποστήριξε μάλιστα πως ακόμη και ο Πολ Μακάρτνι αναθεώρησε κάποιες από τις αναμνήσεις του μετά την προβολή του υλικού.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Τζάκσον αποκάλυψε ότι εξακολουθεί να ονειρεύεται μια μεγάλη πολεμική ταινία για την περίφημη επιχείρηση Dambusters του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα project που είχε αφήσει στην άκρη όταν αφοσιώθηκε στο «Hobbit», αλλά που συνεχίζει να επιστρέφει στο μυαλό του.
Στα 64 του χρόνια, ο Πίτερ Τζάκσον μοιάζει να βρίσκεται σε μια παράξενη δημιουργική φάση: αρκετά θρυλικός ώστε να μην χρειάζεται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν, αλλά αρκετά ανήσυχος ώστε να συνεχίζει να αναζητά νέες ιστορίες. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το μεγαλύτερο μυστικό της επιτυχίας του.