«Σκεφτόμαστε μοντέρνα» είναι το επίσημο σύνθημα της Σαξονίας-Ανχαλτ, το βλέπει κανείς σε μεγάλες πινακίδες στα εσωτερικά σύνορα του κρατιδίου στον αυτοκινητόδρομο A9 Βερολίνου-Μονάχου. Το μήνυμά του είναι ότι εδώ η σκέψη είναι προσανατολισμένη στην πρόοδο, στο μέλλον. Αλλά δεν αρέσει σε όλους. Κυρίως δεν αρέσει στην Ακροδεξιά «Εναλλακτική Γερμανία».
Για αυτό και αν κερδίσει τις αυριανές εκλογές, θα το αντικαταστήσει με το σύνθημα: «Σκεφτόμαστε γερμανικά». Και δεν πρόκειται για τη γερμανική σκέψη των Καντ, Γκαίτε, Σίλερ, Νίτσε, Μαρξ, Μπλοχ, Βίτγκενσταϊν, Αντόρνο κ.ά. Για το AfD, «Σκεφτόμαστε γερμανικά» σημαίνει επιστροφή στο παρελθόν μιας Γερμανίας που ανήκει στο παρελθόν, ευτυχώς.
Η Σαξονία-Ανχαλτ είναι ένα από τα πέντε ομόσπονδα κρατίδια της Ανατολικής, πρώην κομμουνιστικής, Γερμανίας. Λίγοι θα ήξεραν πού βρίσκεται, εάν δεν μετατρέπονταν σε σκηνή για ένα πολιτικό πείραμα, το οποίο στις αυριανές εκλογές μπορεί να πάρει ιστορικές διαστάσεις.
Η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» – το κόμμα που ίδρυσαν το 2013 ευρωσκεπτικιστές καθηγητές πανεπιστημίου και επιχειρηματικά στελέχη κόντρα στα προγράμματα στήριξης της Ελλάδας, αλλά μεταλλάχτηκε από το 2015 σε ακροδεξιό, εθνολαϊκιστικό, ρατσιστικό κόμμα – χτυπά την πόρτα της εξουσίας και για πρώτη φορά ενδέχεται να εκλέξει τοπικό πρωθυπουργό στη Γερμανία. Το γεγονός δε ότι η Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος χαρακτηρίζει ειδικά το AfD της Σαξονίας-Ανχαλτ από το 2023 ως «επιβεβαιωμένα ακροδεξιά, εξτρεμιστική οργάνωση» φαίνεται να είναι αδιάφορο για το 40% των ψηφοφόρων που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις θα το επιλέξουν αύριο στην κάλπη.
Η επιτυχία του AfD οφείλεται εν πολλοίς στον επικεφαλής του στη Σαξονία-Ανχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ.
Ο 35χρονος υποψήφιος με το μόνιμο χαμόγελο, κατάφερε να αλλάξει την εικόνα του κόμματος. Η προεκλογική εκστρατεία είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα. Αν μέχρι τώρα η συνταγή επιτυχίας του AfD ήταν να σκιαγραφεί την πιο ζοφερή εικόνα της Γερμανίας, για να συγκεντρώνει τους πάσης φύσεως δυσαρεστημένους, αυτή τη φορά ο Ζίγκμουντ εκπέμπει μόνον θετικά μηνύματα. «Ολα θα πάνε καλά» είναι το σύνθημα στις αφίσες της προεκλογικής εκστρατείας του AfD και ο Ούλριχ Ζίγκμουντ εγγυάται την υλοποίηση αυτής της υπόσχεσης.
Μαέστροι της υπεκφυγής
«Ολα καλά» υπόσχεται ένα κόμμα που στο εκλογικό του πρόγραμμα μιλά για «διεστραμμένους αριστερούς, φανατικούς, που στοχοποιούν τις ψυχές των παιδιών μας», θέλει να δημοσιεύονται οι διευθύνσεις των σεξουαλικών παραβατών μετά την έκτιση της ποινής, ισχυρίζεται ότι ο «πραγματικός ρατσισμός» δεν υπάρχει πια.
Ενα κόμμα που μόλις αναλάβει την εξουσία θα διαλύσει τη δημόσια ραδιοτηλεόραση με την καταγγελία της κρατικής σύμβασης για τη χρηματοδότηση της «Ραδιοτηλεόρασης Κεντρικής Γερμανίας» (MDR).
Στην εκπαίδευση που είναι αρμοδιότητα των κρατιδίων, υπόσχεται ότι θα αντικαταστήσει «τις πολιτικές των συστημικών κομμάτων για την εκπαίδευση χωρίς παιδεία με μια εκπαιδευτική πολιτική που τηρεί τις καλές παιδαγωγικές παραδόσεις και απελευθερώνει τα σχολεία από όλα τα μη σχολικά καθήκοντα. Υπόσχεται αφειδώς κοινωνικές παροχές, αλλά χωρίς καμία βάση για το κοινωνικό κράτος. Δεσμεύεται δε και την έξοδο της Γερμανίας από την ΕΕ, που φυσικά δεν θα αποφασιστεί στην τοπική βουλή του Μαγδεμβούργου.
Ο Ζίγκμουντ είναι μαέστρος της υπεκφυγής. Οταν ρωτήθηκε πώς αξιολογεί την περίοδο του ναζισμού 1933-1945, και αν το Ολοκαύτωμα, είναι για τον ίδιο το «χειρότερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας», η απάντησή του ήταν: «Δεν τολμώ να το αξιολογήσω αυτό, επειδή δεν μπορώ να ταυτιστώ με το σύνολο της ανθρωπότητας».
Συμμετείχε το 2023 στην πολύκροτη συνάντηση στο Πότσνταμ με τον νεοναζί, ιδεολόγο της αποκάθαρσης από τους ξένους (Remigration). Αλλά για τον Ζίγκμουντ ήταν «συνάντηση καφενείου».
Στο περιβάλλον του συνωστίζονται πρώην στελέχη της εξτρεμιστικής, νεοναζιστικής οργάνωσης νεολαίας HDJ, που απαγορεύτηκε επειδή αντέγραφε την οργάνωση νεολαίας του Χίτλερ. Για τον Ζίγκμουντ, ήταν «νεανικές απερισκεψίες», «που έχουν παραγραφεί προ πολλού».
Στην ομάδα του είναι και ο Χανς-Τόμας Τιλσνάιντερ, που διαλαλεί τα φιλοπουτινικά του αισθήματα σε βίντεο με το σύνθημα: «Οι εχθροί μας δεν είναι στη Μόσχα. Οι εχθροί μας είναι στο Μαγδεμβούργο και στο Βερολίνο!».
Η προφανής στρατηγική είναι ότι υπάρχουν και άλλοι για όσους θέλουν κάτι σκληρότερο από το φιλικό πρόσωπο του Ζίγκμουντ. Και όλα δείχνουν ότι η στρατηγική αυτή αποδίδει.
Αναμενόμενο, λοιπόν, είναι ότι «τρίβουν τα χέρια τους στη Μόσχα και ανησυχούν στο Κίεβο», όπως έγραψε η «Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ» του Μονάχου.
Ομως, εκείνος που πρωτίστως πρέπει να ανησυχεί, είναι ο καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς. Οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν ότι το AfD θα πλησιάσει, αλλά δεν θα πάρει αυτοδυναμία.
Ωστόσο, αν ο χριστιανοδημοκράτης, Σβεν Σούλτσε, δεν καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση και αναγκαστεί να παραδώσει στο AfD την πρωθυπουργία στο Μαγδεμβούργο, δεν θα λείψουν οι φωνές για αντικατάσταση του Μερτς στην Καγκελαρία του Βερολίνου.