«Χωριάτικο»: Η αρχιτεκτονική της απάτης με τους δεκάδες αχυρανθρώπους – «Σουβλάκια» και «μηχανάκια» στις κωδικές ονομασίες

«Σουβλάκια», «μαγκούτ» και «μηχανάκια». Τρεις κωδικές ονομασίες που φέρονται να χρησιμοποιούσαν οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση «Χωριάτικο», επιχειρώντας να συνεννοούνται για ναρκωτικά, μετρητά και συναλλαγές μέσω POS, χωρίς να αναφέρονται ευθέως σε αυτά. Το ιδιαίτερο λεξιλόγιο που αποκρυπτογράφησαν οι αστυνομικοί αποτελεί ένα από τα στοιχεία της έρευνας, η οποία ξεδιπλώνει ένα πολυπρόσωπο δίκτυο με επίκεντρο εκατοντάδες εταιρείες και ύποπτες συναλλαγές.

Από τα νυχτερινά κέντρα όπου φέρονται να εκδίδονταν αλλοδαπές γυναίκες, έως το πολυδαίδαλο πλέγμα εταιρειών που διαδέχονταν η μία την άλλη, η συγκεκριμένη υπόθεση φαίνεται πως ξεδιπλώνει ένα σύνθετο δίκτυο δραστηριοτήτων, με πολλαπλές διασυνδέσεις και διαφορετικές προεκτάσεις, καθώς πίσω από την λαμπερή βιτρίνα του αρτοποιείου, φέρεται πως κρυβόταν ένας βιομηχανικού επιπέδου μηχανισμός φοροδιαφυγής και ξεπλύματος μαύρου χρήματος.

Η υπόθεση άρχισε να ξετυλίγεται έπειτα από καταγγελία που έφτασε στην Αστυνομία στις 14 Ιανουαρίου 2026 και η συνολική οικονομική απάτη εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 100 εκατ. ευρώ. Ακολουθώντας τη διαδρομή των χρημάτων, αποκαλύφθηκε μία επιχειρηματική δραστηριότητα που φέρεται  να εκτεινόταν στην Αττική, τη Ρόδο και τη Μύκονο, με ένα δίκτυο περίπου 433 επιχειρήσεων, εκ των οποίων δεκάδες από αυτές ήταν καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, με δραστηριότητες που κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα, από αρτοποιεία και καφετέριες έως καφέ μπαρ, κέντρα διασκέδασης και νυχτερινά κέντρα διασκέδασης με στριπ σόου.

Ένα από τα βασικά μοτίβα που αναδύονται από την έρευνα αφορά τη διαδοχική αντικατάσταση εταιρειών που συσσώρευαν οφειλές. Όταν μια επιχείρηση φέρεται να έφτανε σε αδιέξοδο λόγω χρεών, άλλη εταιρεία αναλάμβανε τη δραστηριότητα στον ίδιο χώρο, επιτρέποντας τη συνέχιση της λειτουργίας του καταστήματος. Στο μικροσκόπιο βρίσκονται οφειλές από φόρους μισθωτών υπηρεσιών, ΦΠΑ, φόρο εισοδήματος και ασφαλιστικές εισφορές, αλλά και ποσά που αφορούν επιστρεπτέες προκαταβολές, καθώς και μισθώματα για παραλίες και αιγιαλό στον Δήμο Ρόδου.

Το «στρατηγείο» στον Κηφισό και οι δεκάδες «αχυράνθρωποι»

Το «Κεντρικό Γραφείο» αυτής της τεράστιας επιχειρηματικής «μηχανής» δεν βρισκόταν σε κάποιο πολυτελές γραφείο στο κέντρο της Αθήνας. Σύμφωνα με την έρευνα, το κεντρικό επιχειρησιακό και συντονιστικό αρχηγείο της εγκληματικής οργάνωσης στεγαζόταν σε ένα κτίριο στην λεωφόρο Κηφισού, στο Περιστέρι.

Από εκεί, ο φερόμενος ως αρχηγός του δικτύου, Άγγελος Γιαννακόπουλος, φαίνεται πως κινούσε τα νήματα. Η δομή ήταν αυστηρά ιεραρχική αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά στεγανή. Στην κορυφή βρισκόταν ο ίδιος, κάτω από αυτόν τα στελέχη που έστηναν τις επιχειρήσεις, και στη βάση της πυραμίδας ένας «στρατός» από αναλώσιμους «αχυρανθρώπους».

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το πρώτο βήμα ήταν η εξασφάλιση προσώπων που θα εμφανίζονταν τυπικά ως ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων. Σε αυτά φέρεται να καταβάλλονταν μηνιαίες αμοιβές περίπου 1.000 ευρώ. Πρόκειται, κατά τις ίδιες πληροφορίες, για άτομα με χαμηλό βιοτικό επίπεδο ή προβλήματα υγείας, ενώ στη λίστα περιλαμβάνονταν ακόμη και πρόσωπα που είχαν αποβιώσει ή δεν υπήρχαν στην πραγματικότητα.

Ακολούθως, μέσω των λογιστικών γραφείων και, σύμφωνα με τη δικογραφία, εν αγνοία των προσώπων αυτών, φέρονται να συστήνονταν Ιδιωτικές Κεφαλαιουχικές Εταιρείες (ΙΚΕ) στο όνομά τους, να ανοίγονταν τραπεζικοί λογαριασμοί και να δημιουργούνταν επιχειρήσεις. Την πραγματική λειτουργία των καταστημάτων και τη διαχείριση των δραστηριοτήτων τους φέρονται να αναλάμβαναν άλλα μέλη της οργάνωσης, με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του φερόμενου ως αρχηγού.

Το κόλπο με το POS

Κεντρικός άξονας της φερόμενης δράσης ήταν η αποφυγή των φορολογικών και λοιπών υποχρεώσεων προς το Δημόσιο, με την ευθύνη για τις νομικές και αστικές συνέπειες να μετακυλίεται στους «αχυρανθρώπους», οι οποίοι εμφανίζονταν τυπικά ως ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων.

Παράλληλα, για την απόκρυψη και τη διακίνηση των χρημάτων που φέρονται να προέρχονταν από την παράνομη δραστηριότητα, το κύκλωμα φέρεται να χρησιμοποιούσε τραπεζικούς λογαριασμούς σε χώρες του εξωτερικού, μεταξύ των οποίων η Ισλανδία και η Δανία. Οι λογαριασμοί αυτοί ήταν συνδεδεμένοι με τα POS των καταστημάτων, μέσω των οποίων διοχετεύονταν χρηματικά ποσά, στη συνέχεια μεταφέρονταν σε εταιρείες και τα εμφάνιζαν ψευδώς ως έσοδα από το εξωτερικό.  Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, τα χρήματα αξιοποιούνταν για την αγορά ακινήτων και οικοπέδων, την απόκτηση οχημάτων, αλλά και για επενδύσεις σε χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Οι… ευφάνταστες κωδικές ονομασίες: ο «Όμιλος», τα «μηχανάκια», τα «σουβλάκια» και το «μαγκούτ»

Σύμφωνα με την δικογραφία, το σύνολο των μελών της εγκληματικής οργάνωσης, στις μεταξύ τους επικοινωνίες, χρησιμοποιούσαν «κωδικοποιημένες» λέξεις/φράσεις, όταν αναφέρονταν τόσο σε χώρους – εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούσε η οργάνωση, όσο και σε άλλα στάδια της δραστηριότητας τους:

Το σύνολο των εταιρικών σχημάτων αφανούς διαχείρισης του κατηγορούμενου Άγγελου Γιαννακόπουλου, το αποκαλούσαν ως «Όμιλος».  Το χώρο των γραφείων, που βρίσκεται στον πρώτο όροφο του κτιρίου στο Περιστέρι επί της Λεωφόρου Κηφισού, το αποκαλούσαν ως «γραφείο» ή «κεντρικό γραφείο».

Ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης με στριπ σόου, που βρίσκεται στη λεωφόρο Συγγρού, το αποκαλούσαν ως «ALCA», ενώ μία παράνομη χαρτοπαικτική λέσχη που λειτουργούσε στη Νέα Σμύρη, επίσης στη λεωφόρο Συγγρού, την αποκαλούσαν ως «λέσχη» ή «καζίνο».

Τους χώρους στους οποίους πραγματοποιούνταν σεξουαλικές πράξεις εκδιδόμενων γυναικών, με πελάτες εντός του εκάστοτε κέντρου διασκέδασης, τους αποκαλούσαν ως «ROOM» ή «PRIVE».

Τις ηλεκτρονικές συσκευές που επιτρέπουν την επεξεργασία χρεωστικών και πιστωτικών καρτών και ψηφιακών πορτοφολιών, γνωστά ως Τερματικό Αποδοχής Καρτών (POS), τις αποκαλούσαν ως «μηχανάκι».

Τις έτοιμες προς διάθεση/πώληση δόσεις ναρκωτικής ουσίας πιθανώς κοκαΐνης, τις αποκαλούσαν ως «σουβλάκια».

Τα χρήματα σε μορφή μετρητών, τα αποκαλούσαν «μαγκούτ».