- Advertisement -
Τη σφαγίασαν, την έγδαραν και πέταξαν ό,τι απέμεινε από το σώμα της μέσα σε ένα πηγάδι. Η Πόπη, μια προβατίνα που σώθηκε από βέβαιο θάνατο όταν ήταν μόλις δύο εβδομάδων και μεγάλωσε ως αγαπημένο μέλος μιας οικογένειας στον Τύρναβο, βρήκε φρικτό τέλος στα χέρια ανθρώπων που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, την άρπαξαν από τον χώρο όπου ζούσε. Μια υπόθεση ακραίας βαρβαρότητας, με τις Αρχές να καλούνται πλέον να διερευνήσουν τις συνθήκες θανάτωσης του ζώου και να εντοπίσουν όλους όσοι εμπλέκονται.
Η Άννα Όλγα Ξενοπούλου, η γυναίκα που έσωσε, ανέθρεψε και αγάπησε την Πόπη, μιλά αποκλειστικά στα «ΝΕΑ» και περιγράφει όσα προηγήθηκαν της αποτρόπαιης ανακάλυψης. Η ίδια και η οικογένειά της διατηρούν εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια καταφύγιο αδέσποτων ζώων, καθώς και μια μικρή φάρμα με ζώα που διέσωσαν από δύσκολες συνθήκες.
«Την Πόπη τη βρήκαμε όταν ήταν μωράκι, περίπου δύο εβδομάδων, να περιφέρεται άρρωστη στην περιοχή του ποταμού Τιταρήσιου, στον Τύρναβο. Τη μαζέψαμε χωρίς δεύτερη σκέψη. Κάναμε ανάρτηση μήπως την αναζητούσε κάποιος ιδιοκτήτης, αλλά κανείς δεν εμφανίστηκε. Έτσι την υιοθετήσαμε και τη μεγαλώσαμε με πολλή αγάπη», εξηγεί.
Η Πόπη δεν ζούσε απομονωμένη. Είχε τη δική της καθημερινότητα, τις συνήθειές της και τους φίλους της. Τη Μάρω, ένα πόνυ, τέσσερα γαϊδουράκια, τη Λίζα, τη Μόνα, τον Γιωργάκη και τον Γκάρι, αλλά και τον Αντωνάκη, ένα μοσχάρι. Για την οικογένεια Ξενοπούλου δεν ήταν ένα παραγωγικό ζώο με οικονομική αξία. Ήταν η Πόπη τους.
Από την εξαφάνιση στη μακάβρια ανακάλυψη
Το πρωί της Δευτέρας 5 Οκτωβρίου, περίπου στις 10, η Άννα και ο σύζυγός της Χρήστος πήγαν, όπως κάθε ημέρα, να φροντίσουν τα ζώα. Αυτό που αντίκρισαν τους αναστάτωσε.
«Είδαμε όλα τα ιπποειδή μας έξω από την περίφραξη και την Πόπη άφαντη. Ψάξαμε με τον άντρα μου ολόκληρη την περιοχή, αλλά δυστυχώς δεν τη βρήκαμε πουθενά», αφηγείται.
Την επόμενη ημέρα δημοσίευσε έκκληση στο Facebook, αναζητώντας οποιαδήποτε πληροφορία για την εξαφάνισή της. Ένα σχόλιο κάτω από την ανάρτηση ήταν, όπως περιγράφει, η αρχή της αποκάλυψης.
«Από εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πως η Πόπη μας κινδύνευε. Βήμα προς βήμα ανακάλυψα ποιος την πήρε. Επικοινώνησα με έναν από αυτούς και του είπα πως γνωρίζω ότι έχει την Πόπη και ότι πρέπει να μου την επιστρέψει αμέσως. Δεν ήθελα να δημιουργήσω προβλήματα ούτε να του κάνω κακό. Εκείνος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη».
Σύμφωνα με την αποκλειστική μαρτυρία της στα «ΝΕΑ», δύο άνθρωποι έχουν ήδη καταθέσει στην Αστυνομία στοιχεία που, όπως υποστηρίζει, στρέφονται εναντίον τεσσάρων προσώπων.
Οι πληροφορίες οδήγησαν την οικογένεια, τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, σε έναν ιδιωτικό περιφραγμένο χώρο που, σύμφωνα με την ίδια, ανήκει σε ένα από τα τέσσερα πρόσωπα που εμπλέκονται στις καταγγελίες.
Εκεί αντίκρισαν το αδιανόητο.
Μέσα σε ένα πηγάδι βάθους περίπου δύο μέτρων βρισκόταν ό,τι είχε απομείνει από την Πόπη. Το ζώο, σύμφωνα με την καταγγελία της οικογένειας, είχε σφαγιαστεί και γδαρθεί.
«Με τη βοήθεια του άντρα μου, του Χρήστου, και παρουσία της Αστυνομίας καταφέραμε να τη βγάλουμε από το πηγάδι», λέει η Άννα Ξενοπούλου.
Η υπόθεση βρίσκεται πλέον στα χέρια των αστυνομικών και δικαστικών Αρχών, ενώ η οικογένεια δηλώνει αποφασισμένη να εξαντλήσει κάθε νόμιμο μέσο ώστε να αποδοθούν ευθύνες.
Κακούργημα με κάθειρξη έως 10 χρόνια
Η υπόθεση δεν αφορά απλώς την αφαίρεση ενός ζώου από την ιδιοκτησία κάποιου. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες για παράνομη θανάτωση και βασανισμό, πρόκειται για πράξεις που εμπίπτουν στις κακουργηματικές διατάξεις της νομοθεσίας για την προστασία των ζώων.
Ο νόμος 4830/2021, στο άρθρο 24, απαγορεύει ρητά τον φόνο και τον βασανισμό ζώων, ανεξαρτήτως είδους. Η συγκεκριμένη προστασία δεν περιορίζεται στους σκύλους και στις γάτες. Καλύπτει και τα παραγωγικά ζώα, με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων για τη νόμιμη σφαγή.
Σύμφωνα με το άρθρο 34, η παράνομη θανάτωση και ο βασανισμός ζώου τιμωρούνται με κάθειρξη έως δέκα έτη, καθώς και με χρηματική ποινή έως 500 ημερήσιες μονάδες, αξίας 50 έως 100 ευρώ η καθεμία. Παράλληλα, το άρθρο 35 προβλέπει διοικητικό πρόστιμο από 30.000 έως 50.000 ευρώ για κάθε ζώο και για κάθε περιστατικό.
Ο ακριβής ποινικός χαρακτηρισμός της υπόθεσης θα καθοριστεί από τα στοιχεία της έρευνας και τις αρμόδιες δικαστικές Αρχές.
«Κανείς δεν έχει δικαίωμα να μειώνει τη σοβαρότητα του εγκλήματος επειδή ήταν πρόβατο»
Πίσω από τη φρίκη της υπόθεσης βρίσκεται και μια βαθύτερη κοινωνική αντίληψη: ότι η ζωή ορισμένων ζώων αξίζει λιγότερο από άλλων. Ότι η θανάτωση ενός προβάτου μπορεί να αντιμετωπίζεται ως κάτι ασήμαντο, επειδή δεν πρόκειται για σκύλο ή γάτα.
Η Άννα Ξενοπούλου αρνείται κατηγορηματικά αυτή τη λογική.
«Η Πόπη μας δεν ήταν άλλο ένα ακόμη πρόβατο. Δεν ήταν ακόμη ένα ζώο που κακοποιήθηκε. Ήταν ένα αγαπημένο μέλος της οικογένειάς μας, που αγαπήσαμε όλοι και της προσφέραμε αγάπη και φροντίδα», τονίζει στα «ΝΕΑ».
Και συνεχίζει: «Κανείς δεν έχει το παραμικρό δικαίωμα να μειώσει τη σοβαρότητα αυτής της εγκληματικής πράξης επειδή η Πόπη ήταν ένα πρόβατο. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να διαταράσσει τη γαλήνη μιας οικογένειας που ποτέ δεν πείραξε κανέναν. Κανένα πορτοφόλι, όσο γεμάτο κι αν είναι, δεν έχει δικαίωμα να μειώσει τη σπουδαιότητα αυτού του ανατριχιαστικού εγκλήματος».
Η οικογένεια ζητά δικαιοσύνη. Όχι μόνο για τον βίαιο θάνατο ενός ζώου που μεγάλωσε στην αγκαλιά της, αλλά και για να σταλεί ένα σαφές μήνυμα ότι η κακοποίηση δεν γίνεται λιγότερο σοβαρή ανάλογα με το είδος του θύματος.
«Είμαστε αποφασισμένοι οικογενειακώς να το φτάσουμε μέχρι τέλους. Για την Πόπη μας», καταλήγει.
Η Πόπη δεν μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Η οικογένειά της, όμως, είναι αποφασισμένη να διεκδικήσει δικαιοσύνη για εκείνη. Γιατί το ότι ήταν πρόβατο δεν κάνει τη ζωή της λιγότερο σημαντική. Και τον θάνατό της λιγότερο αποτρόπαιο.
Comments are closed.