ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Η νέα προπαγάνδα της Άγκυρας στον ΟΗΕ – Αποδομούμε τη γραπτή δήλωση της «Ομοσπονδίας Τούρκων» για τη Θράκη

To tanea.gr φέρνει αποκλειστικά στο φως της δημοσιότητας την επίσημη γραπτή δήλωση (A/HRC/63/NGO/61) που κατέθεσε η αυτοαποκαλούμενη «Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης στην Ευρώπη» (ABTTF) στην 63η Σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Το κείμενο, το οποίο εξασφάλισε και παρουσιάζει η ιστοσελίδα μας, αποτελεί ένα μνημείο διαστρέβλωσης της αλήθειας, των διεθνών συνθηκών και της πραγματικότητας που βιώνει η Μουσουλμανική Μειονότητα στη Θράκη. Με πρόσχημα τη θρησκευτική ελευθερία, η ελεγχόμενη από την Άγκυρα ΜΚΟ επιχειρεί να εργαλειοποιήσει τους διεθνείς οργανισμούς, εκτοξεύοντας ανυπόστατες κατηγορίες κατά της Ελλάδας περί «κατάργησης της θρησκευτικής αυτονομίας» και «διακρίσεων». Η ελληνική έννομη τάξη, η ευρωπαϊκή νομολογία και η ίδια η ιστορική πραγματικότητα αποδομούν πλήρως και ένα προς ένα τα βασικά αιτήματα και επιχειρήματα που προβάλλει η οργάνωση στον ΟΗΕ.

Πρώτον, αναφορικά με τον ισχυρισμό περί «Τουρκικής Μειονότητας» 150.000 ατόμων που δήθεν προστατεύεται από τη Συνθήκη της Λωζάνης, η ιστορική και νομική πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Η Συνθήκη της Λωζάνης (1923), η οποία αποτελεί το θεμέλιο λίθο του νομικού καθεστώτος της περιοχής, αναγνωρίζει ρητά και αποκλειστικά «Μουσουλμανική Μειονότητα» και όχι εθνική. Η συστηματική προσπάθεια ομογενοποίησης και «τουρκοποίησης» ολόκληρης της μειονότητας από την ABTTF παραβιάζει κατάφωρα την ίδια τη Συνθήκη την οποία επικαλείται.

Δεύτερον, η οργάνωση ζητά την επαναφορά της εκλογής Μουφτήδων από τους πιστούς. Το επιχείρημα αυτό στερείται νομικής βάσης, καθώς η Συνθήκη της Αθήνας του 1913 έχει πάψει να ισχύει και έχει αντικατασταθεί πλήρως από τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, η οποία δεν προβλέπει πουθενά διαδικασία εκλογής θρησκευτικών ηγετών. Επιπλέον, στην Ελλάδα, οι επίσημοι Μουφτήδες δεν είναι απλοί ιερωμένοι, καθώς ασκούν δικαστικά καθήκοντα (Σαρία) σε κρίσιμα θέματα οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου. Σε καμία δημοκρατική χώρα του κόσμου οι δικαστές δεν εκλέγονται από το κοινό, αλλά διορίζονται από το κράτος για να διασφαλίζεται η εγκυρότητα των αποφάσεών τους.

Τρίτον, η ΜΚΟ υποστηρίζει ότι ο ελληνικός νόμος του 2022 μετέτρεψε τις Μουφτείες σε δημόσιες υπηρεσίες, καταργώντας την αυτονομία τους. Στην πραγματικότητα, ο Νόμος 4964/2022 εκσυγχρόνισε τις Μουφτείες, ενισχύοντας τη διαφάνεια, τη θεσμική τους θωράκιση και τη διοικητική τους υποστήριξη, σεβόμενος απόλυτα τις θρησκευτικές ελευθερίες. Οι Μουφτείες ανέκαθεν αποτελούσαν δημόσια νομικά πρόσωπα λόγω των δικαστικών τους αρμοδιοτήτων. Ο νόμος αυτός διασφαλίζει ότι οι Μουφτήδες επιλέγονται μέσα από μια αξιοκρατική διαδικασία στην οποία συμμετέχουν εξέχοντες μουσουλμάνοι θεολόγοι και σοφοί μέσω Συμβουλευτικών Επιτροπών, αποκλείοντας τις πολιτικές παρεμβάσεις και τις εξωτερικές πιέσεις τρίτων χωρών.

Τέταρτον, ο ισχυρισμός περί «δύο μέτρων και δύο σταθμών» και διακρίσεων σε σύγκριση με την Ορθόδοξη, την Καθολική Εκκλησία ή τις Εβραϊκές Κοινότητες αποτελεί πλήρη διαστρέβλωση της νομικής πραγματικότητας. Κανένας θρησκευτικός ηγέτης άλλης δομής στην Ελλάδα δεν ασκεί δικαστική εξουσία όπως ο Μουφτής. Οι αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου ή της Καθολικής Ιεραρχίας δεν παράγουν δικαστικά δεδικασμένα για τους πολίτες, σε αντίθεση με τις αποφάσεις των Μουφτειών. Επιπλέον, οι Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, διορίζονται τελικά με Προεδρικό Διάταγμα, ακριβώς όπως συμβαίνει και με τους Μουφτήδες.

Πέμπτον, η γραπτή δήλωση επιχειρεί να εργαλειοποιήσει το περιστατικό στο Τσινάρ Τζαμί της Ξάνθης το 2024, χαρακτηρίζοντας την καταδίκη τεσσάρων μελών της μειονότητας ως «πολιτική πίεση». Η αλήθεια είναι ότι τα γεγονότα της 11ης Οκτωβρίου 2024 προκλήθηκαν από ακραία στοιχεία που επιχείρησαν να παρεμποδίσουν βίαια τον νόμιμο τοποτηρητή Μουφτή Ξάνθης από το να ασκήσει τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Η ελληνική Δικαιοσύνη κινήθηκε με απόλυτη ανεξαρτησία, τιμωρώντας την παράνομη βία και τη διατάραξη θρησκευτικής συνάθροισης. Η προσπάθεια μετατροπής μιας καθαρά ποινικής υπόθεσης σε «πολιτική δίωξη» αποτελεί τη συνήθη τακτική θυματοποίησης που εφαρμόζει η Άγκυρα.

Συμπερασματικά, η Ελλάδα, ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγγυάται πλήρως την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και της λατρείας για κάθε πολίτη της. Η Μουσουλμανική Μειονότητα στη Θράκη απολαμβάνει καθεστώς ισονομίας και ισοπολιτείας, το οποίο θα ζήλευαν πολλές μειονότητες παγκοσμίως – και σίγουρα οι εναπομείνασες μειονότητες στην ίδια την Τουρκία. Οι ανυπόστατες αναφορές στον ΟΗΕ από ΜΚΟ που λειτουργούν ως φερέφωνα ξένων συμφερόντων δεν στοχεύουν στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά στη δημιουργία τεχνητής έντασης και στη διεθνοποίηση ανύπαρκτων ζητημάτων.