Αγνόησε την ΕΕ η Σερβία: Με επίσημες τιμές η κηδεία του «χασάπη της Βοσνίας» Ράτκο Μλάντιτς

Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν τη Δευτέρα στο Βελιγράδι για να αποτίσουν φόρο τιμής στονΡάτκο Μλάντιτς, τον πρώην διοικητή των Σερβοβόσνιων κατά τον πόλεμο της Βοσνίας, ο οποίος πέθανε ενώ εξέτιε ποινή ισόβιας κάθειρξης στη Χάγη για εγκλήματα πολέμου.

Η σορός του τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στον σερβικό ορθόδοξο ναό του Αγίου Λουκά, με πλήθος κόσμου να συρρέει από νωρίς για να αποτίσει φόρο τιμής στον Μλάντιτς.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε παρά τις προειδοποιήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τη Σερβία να μην αποδοθούν επίσημες τιμές στον άνθρωπο που έχει μείνει στην ιστορία ως ο «χασάπης της Βοσνίας» και «σφαγέας της Σρεμπρένιτσα».

Funeral of convicted war criminal Ratko Mladic in Serbia https://t.co/i7qScYUqpT

— Reuters (@Reuters) September 7, 2026

Το στρατιωτικό πηλήκιο και το ξίφος στο φέρετρο

Στο φέρετρο του Μλάντιτς είχαν τοποθετηθεί το στρατιωτικό του πηλήκιο και το ξίφος του, ενώ εκατέρωθεν στέκονταν Σέρβοι στρατιώτες με στολές εκστρατείας.

Η εικόνα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς ο Μλάντιτς εξακολουθεί να θεωρείται ήρωας από μερίδα του σερβικού πληθυσμού, παρά την καταδίκη του από το δικαστήριο του ΟΗΕ για γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Ο Μλάντιτς κρίθηκε ένοχος για τον ρόλο του στον πόλεμο της Βοσνίας και ειδικότερα για τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως γενοκτονία και αποτελεί μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες των πολέμων που διέλυσαν την πρώην Γιουγκοσλαβία.

«Έδωσε όλη τη ζωή του για τον σερβικό λαό»

Μεταξύ εκείνων που ταξίδεψαν στο Βελιγράδι για να αποτίσουν φόρο τιμής ήταν ο Μίλαν Ντόμπριτς, ο οποίος έφτασε από το Κόσοβο.

«Ήταν ένας άνθρωπος που έδωσε όλη τη ζωή του για τον σερβικό λαό, στο Κόσοβο, στη Βοσνία, στην Κροατία και στη Σερβία», δήλωσε.

«Χαίρομαι που σήμερα το πρωί ο κόσμος έρχεται για να του αποδώσει ιδιαίτερη τιμή», πρόσθεσε, αποτυπώνοντας το κλίμα που επικράτησε έξω από τον ναό.

Η δημόσια τιμή προς τον Μλάντιτς αναδεικνύει για ακόμη μία φορά τον βαθύ διχασμό που εξακολουθεί να υπάρχει στη Σερβία γύρω από την κληρονομιά των πολέμων της δεκαετίας του 1990, αλλά και τις ευαίσθητες ισορροπίες στις σχέσεις του Βελιγραδίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση.