- Advertisement -

O Zαν-Πολ Ραπενό, διακεκριμένος σκηνοθέτης του γαλλικού κινηματογράφου, απεβίωσε χθες, Τρίτη, στο Παρίσι σε ηλικία 94 ετών. Την είδηση γνωστοποίησε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο ένας από τους γιους του.
Ο Ζαν-Πολ Ραπενό υπήρξε ένας από τους πρυτάνεις του γαλλικού σινεμά, σκηνοθετώντας συνολικά οκτώ ταινίες μεγάλου μήκους. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η διεθνώς δημοφιλής ταινία «Συρανό ντε Μπερζεράκ» (1990), που αγαπήθηκε τόσο στη Γαλλία όσο και στο εξωτερικό.
Στην πλούσια καριέρα του συνεργάστηκε με μερικούς από τους μεγαλύτερους γάλλους ηθοποιούς. Από τον Υβ Μοντάν στην ταινία «Ο άγριος» μέχρι την Κατρίν Ντενέβ στο «Το σκάνδαλο του πράσινου πύργου», αλλά και τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ και την Ιζαμπέλ Ατζανί στο «Όλο φωτιά, όλο φλόγα».
Αυτοδίδακτος, ο Ραπενό μαθήτευσε κυρίως δίπλα στον Λουί Μαλ . Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν μετέφερε στη μεγάλη οθόνη τις περιπέτειες του Συρανό, βασισμένες στο θεατρικό έργο του Εντμόν Ροστάν.
Με τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο «Συρανό» του Ραπενό απέσπασε το 1991 δέκα βραβεία Σεζάρ, ανάμεσά τους το βραβείο καλύτερης ταινίας και το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη για τον ίδιο τον Ραπενό.
Ο ίδιος υπέγραφε τα σενάρια των ταινιών του και ήταν γνωστός για την τελειομανία του.
Σε συνέντευξή του το 2015 στο περιοδικό Paris Match, είχε δηλώσει: «Δεν είμαι σαν μια μηλιά που ρίχνει τα φρούτα της κάθε φθινόπωρο. Ο ρυθμός μου είναι μάλλον μια ταινία κάθε πέντε ή έξι χρόνια. Δεν βλέπω γιατί θα έπρεπε να κάνω τη μια ταινία μετά την άλλη. Εκτός ασφαλώς αν έχω ανάγκη χρημάτων….»
Ξεκίνησε ως σεναριογράφος, κυρίως για τη «Ζαζί στο μετρό» του Λουί Μαλ, και έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο το 1966 με το «Το σκάνδαλο του πράσινου πύργου» (La vie de château), όπου η Κατρίν Ντενέβ ενσάρκωσε μια σύζυγο που πλήττει στο πλευρό του Φιλίπ Νουαρέ.
Ακολούθησαν διαδοχικές επιτυχίες. Το 1971 σκηνοθέτησε τους «Παντρεμένους αλά… γαλλικά» (Les Mariés de l’an II) με τον Ζαν-Πολ Μπελμοντό και τη Μαρλέν Ζομπέρ, ενώ το 1975 παρουσίασε τις περιπέτειες του «Άγριου» (Le Sauvage).
Έξι χρόνια αργότερα, το 1981, επέστρεψε με τη νέα επιτυχία «Όλο φωτιά, όλο φλόγα» με τους Υβ Μοντάν και Ιζαμπέλ Αντζανί.
Μετά από σχεδόν δέκα χρόνια απουσίας, ο Ραπενό ανέλαβε την πρόκληση να διασκευάσει για τον κινηματογράφο, με τη συνεργασία του συγγραφέα Εμανουέλ Καρέρ, το θεατρικό έργο «Συρανό ντε Μπερζεράκ» του Εντμόν Ροστάν.
Όπως είχε εξηγήσει: «Δεν μπορούσαμε να αρκεσθούμε στο να μετατρέψουμε απλώς σε εικόνες αυτό το θεατρικό έργο (…) Το αληθινό στοίχημα της ταινίας είναι ότι τα πρόσωπα μιλούν σ’ αυτή με στίχους».
Το 2025, ο Ζαν-Πολ Ραπενό εξέδωσε τα απομνημονεύματά του («Vive allure», «Με ζωηρό ρυθμό»), όπου αποτυπώνεται η ιδιαίτερη προσέγγισή του στη σκηνοθεσία. «Όταν μια ταινία τελειώνει», έλεγε, «είμαι σαν τον ναυαγό στην παραλία, περιμένω το επόμενο ταξίδι».
Comments are closed.