Ντόλι Πάρτον: Τα ρεκόρ στη δισκογραφία… και η πορεία σε σινεμά και TV

Στις 17 Νοεμβρίου του 2023 η Ντόλι Πάρτον κυκλοφόρησε αυτό που έμελλε να είναι το τεσσαρακοστό ένατο και τελευταίο άλμπουμ της – εφόσον πέθανε την Τρίτη 25 Αυγούστου – ένα συνεργατικό project με τη συμμετοχή ποικιλίας ροκ μουσικών. Στο κύκνειο άσμα της συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, οι Αν Γουίλσον, Πολ Μακ Κάρτνεϊ, Ρίνγκο Σταρ και Λίντα Πέρι, ενώ ηχογράφησε το «Wrecking Ball» με τη βαφτισιμιά της, Μάιλι Σάιρους. Ο πατέρας της τελευταίας γνωριζόταν με την Πάρτον και η βασίλισσα της κάντρι είχε δεχτεί να γίνει νονά της Μάιλι, αποκαλώντας μάλιστα συχνά τον εαυτό της «νεραϊδονονά» (fairy godmother) της.

Το «Rockstar» έλαβε γενικά θετικές κριτικές και έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο τρία του Billboard 200, πουλώντας 128.000 αντίστοιχες μονάδες άλμπουμ την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Επίσης, έγινε το στούντιο άλμπουμ της με την υψηλότερη επίδοση στα charts, ενώ έφτασε στην κορυφή των charts Country και Rock Albums στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα παραπάνω μπορεί να μη σημαίνουν και τίποτα, στον βαθμό που η Ντόλι Πάρτον δεν είχε ανάγκη να αποδείξει τίποτα, είτε στον εαυτό της είτε στο κοινό.

Η «αφηγήτρια της σκληρής βιοπάλης» (σ.σ. το επίθετο hardscrabble περιγράφει μια ζωή ή κατάσταση όπου κάποιος μοχθεί πολύ αλλά κερδίζει ελάχιστα, μεροδούλι-μεροφάι), όπως πολύ εύστοχα τη χαρακτήρισε το αμερικανικό περιοδικό «Rolling Stone», είναι θρύλος της κάντρι μουσικής, με επιτυχίες όπως τα «Jolene» και «9 to 5». Μεταξύ άλλων, έχει συνθέσει το «I Will Always Love You». Το τραγούδι πούλησε περισσότερα από 20 εκατομμύρια αντίτυπα όταν η Γουίτνεϊ Χιούστον το ηχογράφησε για την ταινία του 1992 «Ο Σωματοφύλακας».

Η Πάρτον έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να ανοίξει τον δρόμο για κάθε μεταγενέστερο καλλιτέχνη που προσπάθησε να συνδυάσει την ποπ εμπορικότητα με τη μουσική παράδοση, εντός και εκτός της κάντρι, από τον Γκαρθ Μπρουκς μέχρι τη Σάνια Τουέιν και τη Μάιλι Σάιρους.

Ηταν παραγωγική τραγουδοποιός, γράφοντας τραγούδια κάντρι με έντονα στοιχεία φολκ μουσικής, χωρίς ποτέ να ξεχνά την ανατροφή της στο ταπεινό ορεινό περιβάλλον των Απαλάχιων Ορέων, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια, ενώ παράλληλα το έργο της αντανακλούσε το χριστιανικό υπόβαθρο της οικογένειάς της.

3.000 τραγούδια

Στις 4 Νοεμβρίου 2003, τιμήθηκε ως BMI Icon στα BMI Country Awards. Συνολικά, κέρδισε πάνω από 35 βραβεία BMI Pop και Country, ενώ το 2001 εισήχθη στο Songwriters Hall of Fame.

Σε συνέντευξή της το 2009 στην εκπομπή Larry King Live του CNN, είπε ότι είχε γράψει «τουλάχιστον 3.000 τραγούδια», αρχίζοντας από την ηλικία των επτά ετών. Είπε επίσης ότι γράφει ένα τραγούδι κάθε ημέρα ή τουλάχιστον καταγράφει κάποια ιδέα που θα μπορούσε να γίνει τραγούδι.

Η Ντόλι Πάρτον, εκτός από τα 49 στούντιο άλμπουμ, έχει στο ενεργητικό της τέσσερα άλμπουμ με συνεργασίες, εννέα live άλμπουμ, έξι soundtrack και περίπου 222 άλμπουμ με συλλογές παγκοσμίως. Εχει φτάσει με 25 τραγούδια στο νούμερο ένα των charts – ρεκόρ για γυναίκα καλλιτέχνιδα της κάντρι –, έχει 41 άλμπουμ στο Top 10 των Country charts – ρεκόρ για οποιονδήποτε καλλιτέχνη – και έχει πουλήσει περισσότερους από 100 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως, γεγονός που την καθιστά μία από τις καλλιτέχνιδες με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία της κάντρι. Από τον Ιανουάριο του 2022, ο κατάλογος της Πάρτον έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 3 δισεκατομμύρια streams παγκοσμίως.

Η πορεία της σε σινεμά και TV

Ηταν αναπόφευκτο η τεράστια δημοτικότητα της Ντόλι Πάρτον ως τραγουδίστριας και δημιουργού τραγουδιών, να την οδηγήσει και στον χώρο του οπτικοακουστικού θεάματος. Εξάλλου, προτού αποκτήσει τη δική της τηλεοπτική εκπομπή με τίτλο «Dolly» (1976), η Πάρτον εμφανιζόταν συχνά σε τηλεοπτικά αφιερώματα και εκπομπές συζήτησης, κλέβοντας την παράσταση, κυρίως με τον αυθορμητισμό και την καλοσύνη της. Η τηλεοπτική πορεία της αρχίζει το 1967 όταν έχοντας αντιληφθεί το ταλέντο της, ο Πόρτερ Γουάγκονερ, οικοδεσπότης της πολύ δημοφιλούς μουσικής εκπομπής «The Porter Wagoner Show» της πρότεινε μόνιμη συνεργασία. Η Πάρτον έμεινε δίπλα του για μια επταετία.

Στην πραγματικότητα, η κινηματογραφική παρουσία της Ντόλι Πάρτον δεν είναι ιδιαίτερα πλούσια, όμως το όνομά της συνδέθηκε με μερικές ταινίες που ρίζωσαν στο υποσυνείδητο εκατομμυρίων θεατών και όχι μόνο στις ΗΠΑ. Μία είναι το ντεμπούτο της στο σινεμά, η φεμινιστική κωμωδία «Εννέα με πέντε» (1981) του Κόλιν Χίγκινς στην οποία τρεις εργαζόμενες (οι άλλες δύο είναι η Τζέιν Φόντα και η Λίλι Τόμλιν), σηκώνουν κεφάλι προς τον φαλλοκράτη διευθυντή τους. Μια #Metoo κωμωδία πολύ πριν ο όρος μπει στην καθομιλουμένη μας. Μάλιστα, για αυτή την ταινία η Πάρτον προτάθηκε για Οσκαρ – όχι σε κατηγορία ηθοποιού αλλά για το τραγούδι του τίτλου. Πολλά χρόνια αργότερα θα ακολουθούσε η δεύτερη και τελευταία υποψηφιότητά της για Οσκαρ για το τραγούδι «Travelin’ Thru» της ταινίας «Transamerica» (2005), στην οποία ωστόσο δεν παίζει. Mε τον Χίγκινς η Πάρτον συνεργάστηκε και στην επιτυχημένη (στην Αμερική) ταινία «Το καλύτερο πορνείο του Τέξας» (1982) όπου συμπρωταγωνιστεί ο Μπαρτ Ρέινολντς, ενώ μια τρίτη ταινία που επίσης αγαπήθηκε πολύ είναι η επίσης «γυναικεία κομεντί» «Ανθισμένες μανόλιες» (1989), στην οποία συμπρωταγωνίστησε με ένα εκλεκτό καστ: Σάλι Φιλντ, Ολυμπία Ντουκάκις, Σίρλεϊ Μακ Λέιν και Τζούλια Ρόμπερτς στα πρώτα της βήματα.

Κάπου στο ενδιάμεσο, όμως, η συνεργασία της με τον Σιλβέστερ Σταλόνε στη μέτρια κωμωδία του Μπομπ Κλαρκ «Νικ ο καβγατζής» (1984) δεν είχε τη χημεία στην οποία το στούντιο πόνταρε, οπότε η ταινία κατέληξε σε μεγάλη αποτυχία. Ενδεχομένως η αποτυχία αυτής της ταινίας να πάτησε φρένο στην κινηματογραφική καριέρα της Πάρτον, που αργότερα περιορίστηκε, κυρίως στην τηλεόραση.