- Advertisement -

Η Ντόλι Πάρτον, ένα σύμβολο της κάντρι μουσικής, μία περσόνα που κατέρριψε τα στερεότυπα της κουφιοκέφαλης ξανθιάς πληθωρικής γυναίκας, καλλιτέχνις κορυφής η οποία αναδείχτηκε και σε διαφορετικά είδη, πέθανε χθες στο Νάσβιλ σε ηλικία 80 ετών.
Η διαδρομή της από τη φτώχεια των Απαλαχίων στην κατάκτηση της παγκόσμιας φήμης είναι ένα από τα χαρακτηριστικά αμερικανικά κεφάλαια των success stories. Από την πάμφτωχη παιδική ηλικία στο Τενεσί μέχρι τα γεμάτα στάδια των συναυλιών της, το πέρασμά της στο Χόλιγουντ και μια επιχειρηματική αυτοκρατορία, η Ντόλι Πάρτον παρέμεινε μία από τις σπάνιες μορφές της αμερικανικής ποπ κουλτούρας που μπορούσαν να ενώσουν διαφορετικές γενιές και κοινά. Ακόμα και στη σημερινή αμερικανική πραγματικότητα των διχασμένων κόσμων η περίπτωση Ντόλι Πάρτον παραμένει ένα ενοποιητικό στοιχείο, επισημαίνουν οι «New York Times».
Η ίδια γνώριζε τη δύναμη της εικόνας της και ποτέ δεν προσποιήθηκε ότι η εμφάνισή της ήταν τυχαία. Τα εφαρμοστά, γεμάτα στρας κοστούμια, τα έντονα βαμμένα χείλη, τα ψηλοτάκουνα και οι τεράστιες ξανθές περούκες αποτελούσαν μια συνειδητά υπερβολική σκηνική κατασκευή, την οποία η Πάρτον αντιμετώπιζε πάντα με χιούμορ. Πίσω, όμως, από την επινόηση της καλλιτεχνικής της εικόνας βρισκόταν μία εξαιρετικά παραγωγική τραγουδοποιός, η οποία παρέμεινε για δεκαετίες στην κορυφή της κάντρι μουσικής. Κυκλοφόρησε 49 προσωπικά στούντιο άλμπουμ (πέρα από συλλογές, ζωντανές ηχογραφήσεις και συνεργασίες), ενώ έγραψε πάνω από 3.000 τραγούδια!
Γεννημένη στις 19 Ιανουαρίου 1946, ήταν το τέταρτο από τα 12 παιδιά μιας φτωχής οικογένειας στο Τενεσί. Ο πατέρας της ήταν αγρότης και η μητέρα της τραγουδούσε παλιές αγγλοκέλτικες μπαλάντες και ύμνους μέσα στο σπίτι. Αυτές οι εμπειρίες πέρασαν αργότερα στη μουσική της.
Η δύναμη των τραγουδιών της
Τα αυτοβιογραφικά της τραγούδια «Coat of Many Colors» και «My Tennessee Mountain Home» αφηγήθηκαν τη ζωή της χωρίς να εξωραΐζουν τη στέρηση. Στο πρώτο, η ιστορία ενός παλτού ραμμένου από διαφορετικά κομμάτια υφάσματος μετατρέπεται σε αφήγηση για τη φτώχεια, τον σχολικό εκφοβισμό, την οικογενειακή αγάπη και την αποδοχή. Αυτή ήταν άλλωστε η ιδιαίτερη δύναμη των τραγουδιών της: μιλούσαν σε εκατομμύρια ανθρώπους για στέρηση, απώλεια και απογοήτευση, ενώ την ίδια στιγμή ακτινοβολούσαν δυνατότητες, αντοχή και ελπίδα.
Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, όταν εμφανίστηκε στο τηλεοπτικό «The Porter Wagoner Show». Ακολούθησαν δεκάδες επιτυχίες, ανάμεσά τους τα «Jolene» και «Ι Will Always Love You», ενώ το «Islands in the Stream», που ηχογράφησε με τον Κένι Ρότζερς, βρέθηκε το 1983 στην κορυφή τόσο των κάντρι όσο και των ποπ charts.
Η Πάρτον πέρασε με ανάλογη επιτυχία και στον κινηματογράφο. Στην κωμωδία «9 to 5» του 1980 πρωταγωνίστησε δίπλα στην Τζέιν Φόντα και τη Λίλι Τόμλιν και έγραψε το ομώνυμο τραγούδι, το οποίο έγινε τεράστια επιτυχία. Ακολούθησαν το «The Best Little Whorehouse in Texas» με τον Μπαρτ Ρέινολντς, το «Steel Magnolias» με την Τζούλια Ρόμπερτς και τη Σίρλεϊ ΜακΛέιν και το «Straight Talk» με τον Τζέιμς Γουντς.
Comments are closed.