- Advertisement -
Ο Μανώλης Χιώτης υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές φυσιογνωμίες του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, δημιουργός που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του, τόσο με τη δεξιοτεχνία όσο και τις καινοτομίες του. Η ζωή και η καλλιτεχνική του διαδρομή ζωντανεύουν στην παράσταση «Manolis/καρδιά σε τέσσερις χορδές», η οποία ανεβαίνει στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Πρόκειται για το πρώτο θεατρικό, αφιερωμένο στον πρωτοπόρο δημιουργό, σε σενάριο Ιόλης Ανδρεάδη και Αρη Ασπρούλη και σκηνοθεσία της πρώτης.
«Είναι πολύ δύσκολο να ισχυριστεί κανείς ότι μπορεί να αποδώσει μια τόσο μα τόσο ισχυρή και ζωντανή στη μνήμη μας προσωπικότητα. Ο Χιώτης είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζουμε την εικόνα του, ποιος ήταν – κυρίως μέσα από τις ταινίες.Ωστόσο, δεν γνωρίζουμε πολύ καλά την ίδια του την ψυχή, την ζωή και την καρδιά. Αυτός, λοιπόν, είναι ο σκοπός της παράστασης. Να περισυλλέξει ένα υλικό που να μας διαφωτίσει, να μας κάνει λίγο ανάγλυφο και να μας φέρει λίγο πιο κοντά στο πώς ήταν ο άνθρωπος αυτός στην κάθε μέρα του, πώς αντιμετώπιζε τη ζωή του μέσα από τη μουσική», αναφέρει στο «Νσυν» ο Γεράσιμος Γεννατάς, ο οποίος ανέλαβε να ερμηνεύσει τον ρόλο του συνθέτη.
Για τον ίδιο, δεν αποτέλεσε απλώς μια υποκριτική πρόκληση, αλλά μια σύνθετη διαδικασία έρευνας, κατανόησης της εποχής και κυρίως ισορροπία ανάμεσα στον σεβασμό προς τον μύθο και την ανάγκη να αναδειχθεί ο άνθρωπος πίσω από αυτόν. «Βασισμένοι στο υλικό της παράστασης, δεν περιοριστήκαμε απλώς σε μια εξωτερική μίμηση. Ο Χιώτης είχε μια σειρά από αξίες, όπως της ηθικής, της ανθρωπιάς, της δικαιοσύνης, της περηφάνιας, της αξιοπρέπειας, της ευγένειας, του πάθους. Από αυτά διαπνέονταν η ζωή κι η καρδιά του, κι αυτόν τον δρόμο ακολουθούσε. Προβάλλοντας, λοιπόν, αυτά τα υλικά, δημιουργούμε την ατμόσφαιρα και την ενέργεια γύρω από την ύπαρξή του», επισημαίνει.
Το πάλκο και η «διαρκής κίνηση»
Η αφήγηση ξεκινάει πάνω σ’ ένα πάλκο, μέσα σ’ έναν κόσμο μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, όπου ο Μ. Χιώτης και τα κοντινά του πρόσωπα, εξομολογούνται τις ιστορίες τους σε πρώτο ενικό. Υπό τις μελωδίες σημαντικών του τραγουδιών, όπως «Περασμένες αγάπες», «Ηλιοβασιλέματα», «Ο πασατέμπος», «Απόψε φίλα με» και «Σβήσε τη φλόγα», ξεδιπλώνεται η ζωή του με σταθμούς-κλειδιά στην καλλιτεχνική και προσωπική του διαδρομή. Ετσι, αφήνεται να φανεί το μέγεθος της επιρροής του στην εξέλιξη της ελληνικής μουσικής, στοιχείο που ενδεχομένως πολλοί από τους θεατές να αγνοούν. «Δεν είναι πολύ γνωστή στο ευρύ κοινό η σχέση του με όλα τα πολύ διαφορετικά είδη τα οποία ενέταξε μέσα στον μουσικό του κόσμο, τα οποία έδωσαν τα στοιχεία της αλλαγής κι ενδεχομένως της πρωτοπορίας, αλλάζοντας τα λαϊκά ακούσματα. Επειδή τα έχουμε ακούσει μέσα από τις μουσικές του, δεν είναι περασμένα στη σκέψη μας, ως ένα υλικό το οποίο κάποιος επεξεργάστηκε. Από τις μαρτυρίες μαθαίνουμε ότι ήταν ένας άνθρωπος που μπορεί να κοιμόταν πέντε ώρες την ημέρα. Ηταν σε μια διαρκή κίνηση», επισημαίνει ο πρωταγωνιστής. «Η αίσθηση που μας μένει κάθε βράδυ μετά την παράσταση είναι ότι σήμερα αυτός ο κόσμος των ωραίων λέξεων κι εννοιών, των αξιών που αντιπροσωπεύει ο Χιώτης, χάνεται. Ακούγοντας αυτά τα τραγούδια, αυτή τη μουσική, αναπνέοντας την αισθητική που αποπνέουν και συγκρίνοντάς τα με την πλειονότητα του σημερινού υλικού είναι σαν να χωρίζει μια τρομακτική άβυσσος αυτές τις δύο συνθήκες. Είναι σαν να μη γνωρίζουμε αυτές τις λέξεις. Οπότε πώς να επικοινωνήσουμε μ’ αυτές και πώς ο καθένας από εμάς να επικοινωνήσει με τον απέναντί του;».
Η γυναίκα πίσω από τον μύθο
Δίπλα στον Γ. Γεννατά εμφανίζεται η Πέννυ Μπαλτατζή, η οποία υποδύεται τη Μαίρη Λίντα και χαρίζει τη φωνή της σε πολλά από τα γνωστά τραγούδια του διδύμου που ακούγονται στην παράσταση. «Προσεγγίζω τον ρόλο με βαθύ σεβασμό αλλά και με μεγάλη τρυφερότητα. Δεν με ενδιαφέρει μόνο η σπουδαία καλλιτέχνιδα που γνωρίζει το κοινό, αλλά η γυναίκα πίσω από τον μύθο. Μια γυναίκα που αγάπησε, ονειρεύτηκε, πάλεψε, βρέθηκε αντιμέτωπη με δύσκολες επιλογές και μεγάλες απώλειες. Προσπαθώ κάθε βράδυ να συναντήσω αυτόν τον ανθρώπινο πυρήνα. Να φωτίσω όχι μόνο τη λάμψη της σκηνής αλλά και την ευαισθησία, τη δύναμη και τις αντιφάσεις της. Εκεί νομίζω βρίσκεται η αλήθεια κάθε μεγάλου προσώπου», υπογραμμίζει η τραγουδίστρια και ηθοποιός.
«Δεν πιστεύω ιδιαίτερα στη μίμηση, η οποία αναπαράγει απλώς μια εικόνα που σπάει και αποκαλύπτει έναν άνθρωπο. Η δική μου προσπάθεια είναι να κατανοήσω τον ψυχισμό της Λίντα μέσα από τα δικά μου εκφραστικά μέσα. Δεν θέλω να παρουσιάσω μια απομίμηση της φωνής ή των κινήσεών της. Θέλω ο θεατής να νιώσει ότι συναντά έναν άνθρωπο με όνειρα, φόβους κι επιθυμίες. Αλλωστε, κάθε ερμηνεία είναι ένας διάλογος ανάμεσα στον ρόλο και τον άνθρωπο που τον υπηρετεί. Σ’ αυτόν τον διάλογο προσπαθώ να είμαι όσο πιο ειλικρινής μπορώ», συμπληρώνει.
Η συνάντησή της με την ιδανική ερμηνεύτρια των τραγουδιών του Χιώτη, αποκτάει μια διαφορετική διάσταση για την ίδια, αφού ως ερμηνεύτρια, δεν μπορεί παρά να πάρει πολλά στοιχεία. «Το σημαντικότερο μάθημα που πήρα είναι η αφοσίωση. Ζούμε σε μια εποχή που όλα κινούνται πολύ γρήγορα και συχνά αναζητούμε το άμεσο αποτέλεσμα. Ο Χιώτης και η Λίντα μάς θυμίζουν ότι η τέχνη απαιτεί υπομονή, συνέπεια κι αδιάκοπη δουλειά. Παράλληλα, μας διδάσκουν κάτι ακόμη: να έχουμε το θάρρος να είμαστε αυθεντικοί. Ο Χιώτης δεν φοβήθηκε να αλλάξει τα δεδομένα της εποχής του και η Μαίρη Λίντα δεν φοβήθηκε να σταθεί δίπλα του με τη δική της ξεχωριστή προσωπικότητα. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες δεν ακολουθούν απλώς έναν δρόμο. Εχουν το θάρρος να ανοίγουν καινούργιους», καταλήγει.
Info: Εως τις 9 Αυγούστου στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» (Πειραιώς 254, Ταύρος). Είσοδος από 18 ευρώ.
Προπώληση: more.com
Comments are closed.