Σωτήρης Σόρογκας: Το γράμμα στον παλαιότερο εαυτό του

Σωτήρη,

Κάποτε πιστεύαμε πως  το πνεύμα των «επικών εξορμήσεων μας», όπως το προσδιόρισε ο Γιάννης Καλιόρης, συνυφασμένο με το μύθο της προόδου,  θα άλλαζε τον κόσμο. Oμως, όπως είναι ήδη φανερό, ολόκληρη σχεδόν η ανθρωπότης πειθαναγκάζεται να προσχωρεί σε μεθόδους ζωής που τελικά επιβάλλει η νέα  τάξη πραγμάτων. Το φαινόμενο αυτό αλλοιώνει παραλλήλως και αδιακρίτως ακόμα και πολιτιστικές παραδόσεις ιστορικών λαών, όπως εμείς, οι οποίες χάνουν τις ρίζες και την ιδιοπροσωπία τους. Ο Γιώργος Σεφέρης, ο μεγάλος μας ποιητής, που έζησε εδώ, δίπλα μας, από νωρίς συνέλαβε την κατάστασή μας, και δεν δίστασε να το καταθέσει ποιητικά. Θυμίζω,

«Οπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει»

«Φυραίνει ο τόπος ολοένα

χωματένιο σταμνί»

Δυνατότητες επιλογής κι ελέγχου της ζωής μας φαίνεται ότι δεν υπάρχουν. Κι έτσι, αιωρούμεθα αδύναμοι και μοιραίοι, ανίκανοι να υπερασπιστούμε τον δικό μας τρόπο κοσμοθεάσεως ηθικών αξιών και οραμάτων. Γίναμε κοινωνία χωρίς ορίζοντες σκοπών και πηγές νοημάτων. Η ηθική μας, μεταλλάχθηκε σε κυνηγό ενός βουλιμικού καταναλωτισμού. Η ξηρασία του βίου γίνεται παραγωγός μιας αλληλοκτονίας, όπου οι αδίστακτοι επικρατούν και οι ευαίσθητοι συντρίβονται.

Στις μέρες μας, το μέγεθος της εγκληματικότητος που πληροφορείται ο έλληνας πολίτης απ’ τα μέσα ενημερώσεως αποκαλύπτει την εφιαλτικά συντελεσθείσα αλλαγή.

Εμπεδώθηκε στους πολίτες λίγο λίγο, η βεβαιότης μιας απίστευτα παραλόγου και ανεκτικής ατιμωρησίας των αδικοπραγιών, ακόμα και ειδεχθών πράξεων κατ’ εξακολούθηση, αποτέλεσμα μιας πολιτικής αβελτηρίας όλων των κυβερνήσεων, η οποία, ίσως να συνετέλεσε στην πνιγηρή και δυσοίωνη διαβίωσή μας. Με την οικονομική ανασφάλεια, την παραβίαση του κράτους δικαίου, την ατολμία των κομμάτων να αντιπαραταχθούν σε πυρήνες των ολίγων που υπονομεύουν τις ατομικές ελευθερίες των πολλών, ο καθημερινός  βίος των ανθρώπων καθίσταται επισφαλής και επικίνδυνος. Από τα μεγάλα καρτέλ με την υπερεθνική τους κάλυψη,  έως τη γνωστή «ευάλωτη» κοινωνική ομάδα  που χρόνια και χρόνια λεηλατεί, εξαπατά, ρυπαίνει και τρομοκρατεί, όλοι ασχημονούν, καταλύοντας τις αρχές και τη νομιμότητα.

Κι ενώ η κοινωνική μας προοπτική καθίσταται ολοένα και πιο αβέβαιη, κάποιοι πολιτικοί σωτήρες  πωλούν δάκρυα, σφετεριζόμενοι εθνικές συμφορές, άλλοι «επιστολές» του Χριστού, ενώ οι «προοδευτικές δυνάμεις» προσφέρουν κόλλυβα πεθαμένων ιδεολογιών.

Ποιος θα εγκύψει στις αναγκαίες αλλαγές στην Παιδεία και την προστασία της γλώσσας μας από την ξέφρενη καταστροφή τους; Τις ελπίδες μου τις στηρίζω στα νέα παιδιά που μοχθούν να βρουν τον δρόμο τους στη ζωή· που παρά την εξοικείωσή τους με τις νέες τεχνολογίες, εξακολουθούν να διαβάζουν, να παρακολουθούν  σεμινάρια και μαθήματα, να χαίρονται τη συντροφιά των φίλων τους, τυλιγμένα από το παρηγορητικό φως αυτού του τόπου.

Ο Σωτήρης Σόρογκας είναι ζωγράφος, ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου