- Advertisement -
Πώς γεννήθηκε η ιδέα του living-postcards.com και ποιο ήταν το πρώτο βήμα για
να υλοποιηθεί;
Το Living Postcards γεννήθηκε σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους για την
Ελλάδα. Μέσα στην κρίση, υπήρχε ένα πολύ έντονο αφήγημα που
κυριαρχούσε: επιχειρηματική στασιμότητα, έντονα κοινωνικά προβλήματα,
αβεβαιότητα. Όμως, μέσα σε αυτή τη συνθήκη, εγώ έβλεπα κάτι άλλο. Μια χώρα
που ναι μεν είχε σταματήσει να δημιουργεί αλλά οι άνθρωποι της είχαν ακόμα
όραμα. Άρχισα να γνωρίζω επιχειρηματίες που ξεκινούσαν από το μηδέν,
ανθρώπους που καινοτομούσαν χωρίς υποστήριξη, νέες ιδέες που έβρισκαν τρόπο
να επιβιώσουν και να εξελιχθούν. Και τότε γεννήθηκε μια πολύ απλή αλλά ισχυρή
σκέψη: κάποιος πρέπει να δείξει αυτήν την Ελλάδα. Το πρώτο βήμα δεν
ήταν μόνο επιχειρηματικό, ήταν και λίγο συναισθηματικό για να είμαι
ειλικρινής. Άρχισα να καταγράφω με την ομάδα μου ιστορίες. Όχι «success stories»
με την κλασική έννοια, αλλά αληθινές διαδρομές ανθρώπων που έδιναν μάχη να
δημιουργήσουν κάτι δικό τους. Έτσι ξεκίνησε η πλατφόρμα, σαν ανάγκη να
αποτυπωθεί η ζωντανή, σύγχρονη Ελλάδα που δεν έβρισκε χώρο στον δημόσιο
λόγο.
Πώς φέρνετε σε επαφή το Ελληνικό Επιχειρείν με το Εξωτερικό;
Δεν βλέπω ποτέ αυτό που κάνουμε ως απλή «προώθηση». Το βλέπω ως δημιουργία
σχέσεων. Το Living Postcards λειτουργούσε από την αρχή σαν μια γέφυρα. Από τη
μία πλευρά είναι η Ελλάδα με τα προϊόντα, τους ανθρώπους, τις ιδέες της. Από την
άλλη είναι η διεθνής αγορά, που τότε έψαχνε κάτι Ελληνικό αλλά όχι κάτι γραφικό,
όχι κάτι που ήδη γνώριζε, αλλά κάτι αυθεντικό, με ταυτότητα και αφήγημα. Ο ρόλος
μας ήταν και είναι να μεταφράζουμε αυτήν την αυθεντικότητα σε διεθνή γλώσσα.
Μέσα από storytelling, curated παρουσιάσεις, pop – up εμπειρίες και συνεργασίες,
δεν «δείχνουμε» απλώς Ελληνικά brands. Δημιουργούμε πλαίσιο κατανόησης γύρω
από αυτά. Γιατί στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι δεν
αγοράζουν αποκλειστικά προϊόντα. Αγοράζουν αξία και το νόημα πίσω από αυτά.
Πιστεύετε ότι η εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό έχει αλλάξει τα τελευταία
χρόνια; Αν ναι, προς ποια κατεύθυνση;
Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε μια κρίσιμη μετάβαση. Από μια χώρα που συχνά
οριζόταν από την κρίση, μετατρέπεται σταδιακά σε χώρα δημιουργίας,
εξωστρέφειας και πολιτισμικής αυτοπεποίθησης. Αυτό που αλλάζει δεν είναι μόνο
η εικόνα προς τα έξω. Είναι κυρίως η εσωτερική συνείδηση: η αντίληψη ότι
μπορούμε να σταθούμε διεθνώς χωρίς να χάσουμε την ταυτότητά μας. Η νέα
Ελλάδα λοιπόν δεν χρειάζεται να «εφευρεθεί». Χρειάζεται να αναδειχθεί. Ναι, έχει
αλλάξει , ευτυχώς! Και αυτό μόνο ελπιδοφόρο είναι. Η Ελλάδα δεν είναι πια μόνο η
«χώρα της κρίσης» όπως παρουσιάστηκε πριν χρόνια. Σιγά – σιγά αρχίζει να
αναδύεται μια νέα εικόνα: μια χώρα δημιουργική, γεμάτη ενέργεια, με ανθρώπους
που δεν περιμένουν πλέον λύσεις, αλλά τις δημιουργούν οι ίδιοι. Αυτό που έχει
αλλάξει περισσότερο δεν είναι η εξωτερική εικόνα, αλλά η εσωτερική αυτοαντίληψη. Οι ίδιοι οι Έλληνες επιχειρηματίες αρχίζουν να βλέπουν ότι μπορούν να σταθούν διεθνώς. Και αυτό είναι ίσως η πιο σημαντική αλλαγή.
Πώς μπορεί ένας ιδιώτης να συμβάλει ουσιαστικά στην «επανεκκίνηση» της
εικόνας της χώρας;
Πιστεύω ότι η πραγματική αλλαγή δεν ξεκινά από μεγάλα σχέδια, αλλά από μικρές,
σταθερές πράξεις συνέπειας. Κάθε επιχείρηση, κάθε δημιουργός, κάθε άνθρωπος
που επιλέγει να δουλεύει με ποιότητα, αυθεντικότητα και εξωστρέφεια, συμβάλλει
στη διαμόρφωση της εικόνας της χώρας. Η Ελλάδα δεν θα επανατοποθετηθεί
διεθνώς μέσα από καμπάνιες. Θα επανατοποθετηθεί μέσα από ανθρώπους που
λειτουργούν με διεθνή νοοτροπία. Στο τέλος της ημέρας, η εικόνα μιας χώρας δεν
χτίζεται από θεσμούς μόνο. Χτίζεται από συμπεριφορές.
Συμφωνείτε ότι πλέον η Ελλάδα πρέπει να «πουλήσει» εμπειρίες και όχι μόνο
προορισμούς;
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να «πουλήσει» εμπειρίες, κατα την γνώμη
μου είναι ήδη μια ολόκληρη εμπειρία. Από την φιλοξενία και την γαστρονομία,
μέχρι τις τέχνες και την καινοτομία που σιγά σιγά γίνεται όλο και πιο έντονη. Αυτό
που χρειάζεται είναι να το αναγνωρίσει και να το οργανώσει καλύτερα. Γιατί η
εμπειρία δεν είναι μόνο το τοπίο ή το προϊόν. Είναι ο τρόπος που σε υποδέχεται
ένας τόπος, ο άνθρωπος που θα συναντήσεις, η ιστορία που θα σου πουν, η γεύση
που θα θυμάσαι. Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα: είναι αυθεντική χωρίς
να προσπαθεί. Το στοίχημα είναι να μην το χάσει προσπαθώντας να γίνει κάτι άλλο.
Ποια είναι τα μεγαλύτερα λάθη που κάνει σήμερα η Ελλάδα στον τουρισμό;
Το βασικό λάθος είναι ότι συχνά αντιμετωπίζουμε τον τουρισμό ως «όγκο» και όχι
ως εμπειρία. Υπάρχει υπερσυγκέντρωση σε λίγους προορισμούς, έλλειψη
διαφοροποίησης και περιορισμένη σύνδεση με την τοπική ταυτότητα. Η Ελλάδα δεν
είναι μόνο νησιά και καλοκαίρι, είναι πολιτισμός, φύση, γαστρονομία, άνθρωποι.
Όταν περιορίζεις την αφήγηση, περιορίζεις και την αξία.
Πώς μπορεί να αναδειχθεί η αυθεντική Ελλάδα πέρα από τα κλασικά τουριστικά
hotspots;
Μέσα από τις ιστορίες. Μικρές και μεγάλες, δεν έχει και τόση σημασία. Η
αυθεντικότητα δεν βρίσκεται στα τεράστια projects, αλλά στις λεπτομέρειες: σε
έναν παραγωγό που κάνει κάτι με μεράκι, σε ένα χωριό που κρατά ζωντανή την
παράδοσή του, σε μια οικογενειακή επιχείρηση που συνεχίζει για γενιές. Το κλειδί
είναι να ενωθούν αυτά τα κομμάτια σε ένα ενιαίο αφήγημα. Όχι αποσπασματικά,
αλλά με στρατηγική. Εννοείται πως εδώ οι Δήμοι και οι Περιφέρειες παίζουν
καθοριστικό ρόλο.
Η Θεσσαλία μπορεί να γίνει ισχυρός τουριστικός προορισμός; Τι της λείπει;
Η Θεσσαλία έχει κάτι σπάνιο: πολυμορφία. Θα έπρεπε να είναι εδώ και χρόνια από
τους top προορισμούς αλλά γίνονται σημαντικά βήματα. Έχει βουνό, θάλασσα,
πολιτισμό, γαστρονομία. Αυτό όμως που της λείπει δεν είναι το περιεχόμενο, αλλά
η αφήγηση. Δεν έχει ακόμα μια ισχυρή, ενιαία ταυτότητα που να λέει στον κόσμο
«αυτό είμαστε». Όταν υπάρξει αυτή η σύνδεση, η Θεσσαλία μπορεί να πάψει να
είναι «περιοχή» και να γίνει μια ολοκληρωμένη εμπειρία.
Υπάρχει ενδιαφέρον από το εξωτερικό για τοπικά Ελληνικά προϊόντα ή
υπηρεσίες;
Υπάρχει μεγάλο και αυξανόμενο ενδιαφέρον, κυρίως γιατί ο κόσμος έχει κουραστεί
από το ανώνυμο. Οι διεθνείς αγορές αναζητούν προϊόντα με ιστορία, ταυτότητα και
διαφάνεια. Η Ελλάδα έχει όλα τα συστατικά: ποιότητα πρώτων υλών, παράδοση και
πολιτισμικό βάθος. Το θέμα είναι να μετατρέψουμε αυτό το «local» σε «global with
identity».
Τι θα λέγατε σε έναν νέο παραγωγό ή επιχειρηματία από τη Θεσσαλία που θέλει
να βγει εκτός συνόρων;
Να ξεκινήσει από το «γιατί». Το προϊόν είναι το αποτέλεσμα. Το brand είναι η ψυχή.
Αν δεν υπάρχει ξεκάθαρη ταυτότητα, κανένα προϊόν δεν μπορεί να σταθεί διεθνώς.
Και κάτι ακόμη πιο σημαντικό: να μην περιμένει να είναι «έτοιμος». Η διεθνής
πορεία χτίζεται μέσα από δοκιμές, λάθη και συνέπεια. Και φυσικά να συνεχίσει να
επιμορφώνεται. Να μαθαίνει. Να επισκέπτεται συνέδρια, εκθέσεις και να
επικοινωνεί την δουλειά του με ηθική και σοβαρότητα.
Ποιος είναι ο βασικός στόχος των σεμιναρίων επιχειρηματικότητας που
διοργανώνετε;
Αγαπώ πολύ το μοίρασμα της γνώσης. Ο στόχος δεν είναι απλώς η γνώση. Είναι και
ο διάλογος, να έρθουμε κοντά, να συζητήσουμε όχι τα προβλήματα αλλά
πρωτίστως τις λύσεις. Είναι η αλλαγή νοοτροπίας. Να περάσουμε από το «τι μπορώ
να κάνω» στο «τι μπορώ να δημιουργήσω». Να βοηθήσουμε ανθρώπους να δουν
ότι η επιχειρηματικότητα δεν είναι προνόμιο, είναι επιλογή σκέψης.
Ποιες δεξιότητες λείπουν σήμερα περισσότερο από τους νέους επιχειρηματίες
στην Ελλάδα;
Η στρατηγική υπομονή, η διεθνής οπτική και η ικανότητα συνεργασίας. Υπάρχει
ταλέντο στην Ελλάδα, αυτό δεν λείπει. Αυτό που συχνά λείπει είναι η δομή γύρω
από το ταλέντο. Ένα όραμα χωρίς ένα δυνατό και αξιόπιστο business plan, χωρίς
μαθηματικα και data, παραμένει απλώς ακόμα ένα όραμα. Αν φυσικά κοιτάξει
κάποιος τι χαρακτηρίζει αυτούς που πέτυχαν, θα δει ένα κοινό mindset. Θα δει
εστίαση στον στόχο, επιμονή, υπομονή και μια ήρεμη δύναμη.
Υπάρχει επιχειρηματική κουλτούρα συνεργασίας στη χώρα μας ή λειτουργούμε
ακόμα ατομικά;
Εξελισσόμαστε, αλλά ακόμα λειτουργούμε πολύ ατομικά. Και αυτό είναι κρίσιμο
σημείο. Γιατί η επόμενη φάση της ανάπτυξης δεν θα έρθει από μεμονωμένες
προσπάθειες, αλλά από οικοσυστήματα συνεργασίας.
Ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για τη νέα γενιά επιχειρηματιών;
Να σταθούν διεθνώς χωρίς να χάσουν την ταυτότητά τους. Να μην προσπαθήσουν
να αντιγράψουν μοντέλα, αλλά να δημιουργήσουν δικά τους.
Η κρίση τελικά έκανε καλό ή κακό στην επιχειρηματικότητα;
Η κρίση ήταν δύσκολη, αλλά λειτούργησε σαν καθρέφτης. Αφαίρεσε την
ψευδαίσθηση της σταθερότητας και έφερε στην επιφάνεια τη δημιουργικότητα.
Μπορεί να πόνεσε, αλλά γέννησε μια νέα επιχειρηματική γενιά πιο ευέλικτη και πιο
τολμηρή.
Αν έπρεπε να περιγράψετε τη «νέα Ελλάδα» με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;
Αυθεντική. Δημιουργική. Εξελισσόμενη.
The post Ιλιάδα Κοθρά: «Το Living Postcards γεννήθηκε για να αναδείξει τη σύγχρονη Ελλάδα που δημιουργεί» appeared first on trikalaidees.gr | Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.
Comments are closed.