Ο Τραμπ θα επισκεφθεί το Πεκίνο εν μέσω διεθνών κρίσεων – Στην ατζέντα τα Στενά του Ορμούζ και η Ταϊβάν

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται, σύμφωνα με ανάλυση της  εφημερίδας The Guardian, να κινείται στη διεθνή πολιτική σκηνή σαν «ανεξέλεγκτος οδοστρωτήρας», διαλύοντας τη διεθνή τάξη χωρίς σαφή στρατηγική. Μεταπηδά από κρίση σε κρίση, αφήνοντας πίσω του σύγχυση και πολιτικά ερείπια, ενώ συχνά παρουσιάζει ψευδείς νίκες και μεταθέτει το κόστος σε άλλους.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τραμπ ετοιμάζεται να ταξιδέψει στο Πεκίνο για μια διήμερη σύνοδο κορυφής στις 14 και 15 Μαΐου, όπου θα συναντηθεί με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ. Το ταξίδι, όπως επισημαίνει η εφημερίδα, πραγματοποιείται σε μια περίοδο έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ Κίνας και Ταϊβάν, προσθέτοντας ακόμη ένα «διπλωματικό ναρκοπέδιο» για τον Αμερικανό ηγέτη.

Μετά από αλλεπάλληλες διπλωματικές  αποτυχίες σε Ουκρανία, Γάζα, Γροιλανδία, Ιράν και Λίβανο, ο Τραμπ αναζητεί μια διπλωματική επιτυχία για να επιδείξει στο εσωτερικό. Επιδιώκει τη δέσμευση του Σι να μην εξοπλίσει το Ιράν σε περίπτωση νέας σύρραξης και τη συνεργασία του για τη διατήρηση ανοιχτών των Στενών του Ορμούζ, στο πλαίσιο μιας υπό διαπραγμάτευση ειρηνευτικής συμφωνίας.

Το πιθανό τίμημα και η θέση των ΗΠΑ

Η αδυναμία της αμερικανικής θέσης ενόψει της συνάντησης στο Πεκίνο έχει προκαλέσει εικασίες ότι η μειωμένη υποστήριξη των ΗΠΑ προς την Ταϊβάν μπορεί να αποτελεί αντάλλαγμα που ζητά η Κίνα. Ο Σι γνωρίζει ότι ο πόλεμος στο Ιράν είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής στους Αμερικανούς ψηφοφόρους, ενώ ο Τραμπ κατηγορείται διεθνώς για την αύξηση των τιμών ενέργειας, τροφίμων και φαρμάκων.

Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι αρνούνται να στηρίξουν τον Αμερικανό πρόεδρο, η Ρωσία επωφελείται από τις υψηλές τιμές πετρελαίου και οι φτωχότερες χώρες επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος. Για το Πεκίνο, αυτή η αποδυνάμωση της Ουάσιγκτον αποτελεί ευκαιρία να παρουσιαστεί ως θεματοφύλακας της παγκόσμιας σταθερότητας.

Επίσης, ο Κινέζεος πρόεδρος  Σι έχει προειδοποιήσει κατά της επιστροφής στον «νόμο της ζούγκλας», τονίζοντας ότι: «για να διατηρήσουμε την ισχύ του διεθνούς κράτους δικαίου, δεν μπορούμε να το χρησιμοποιούμε όταν μας βολεύει και να το εγκαταλείπουμε όταν δεν μας βολεύει».

Η κινεζική προσέγγιση και τα ενεργειακά διλήμματα

Παρά τα οφέλη από την αμερικανική αστάθεια, η Κίνα αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω του πολέμου, που επηρεάζει τις τιμές ενέργειας και το διεθνές εμπόριο. Το αμερικανικό ναυτικό έχει μπλοκάρει μεγάλο μέρος των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου, από τις οποίες η Κίνα προμηθευόταν περίπου το 80%. Παρά τις εναλλακτικές λύσεις μέσω αποθεμάτων και νέων προμηθευτών, η ασφαλής ναυσιπλοΐα μέσω του Ορμούζ παραμένει κρίσιμη.

Το Πεκίνο καλεί όλες τις πλευρές να επιδιώξουν ειρηνική διευθέτηση. Πρόσφατα φιλοξένησε τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί, ενώ υποστηρίζει την πακιστανική πρωτοβουλία διαμεσολάβησης. Μετά την επιτυχημένη επαναπροσέγγιση Σαουδικής Αραβίας – Τεχεράνης το 2023, τα κράτη του Κόλπου και η Ουάσινγκτον βασίζονται στην επιρροή της Κίνας προς την Τεχεράνη.

Η Ταϊβάν στο επίκεντρο

Παρά τις πιέσεις στη Μέση Ανατολή, η κορυφαία προτεραιότητα του Σι παραμένει η ενοποίηση με την Ταϊβάν. Οι αμερικανικές αναλύσεις εκτιμούν ότι η Κίνα θα μπορούσε να είναι στρατιωτικά έτοιμη για εισβολή μέσα στον επόμενο χρόνο. Οι δυνάμεις της Ταϊβάν είναι περιορισμένες, ενώ το πολιτικό της σύστημα είναι διχασμένο  για τις αμυντικές δαπάνες και τις σχέσεις με το Πεκίνο.

Αν και οι ΗΠΑ δηλώνουν ότι η πολιτική τους για το status quo δεν έχει αλλάξει, ο Τραμπ είναι γνωστός για την αστάθειά του. Πρόσφατα δήλωσε ότι οποιαδήποτε κίνηση εισβολής «εξαρτάται από αυτόν»  αναφερόμενος στον Σι  προσθέτοντας ωστόσο ότι θα ήταν «πολύ δυσαρεστημένος» αν συμβεί.

Κρίσιμο ερώτημα για τη σύνοδο κορυφής είναι αν ο Τραμπ θα μειώσει την υποστήριξη προς την Ταϊπέι με αντάλλαγμα τη βοήθεια του Σι στο Ιράν και ευνοϊκές συμφωνίες για σπάνιες γαίες και αγροτικά προϊόντα. Ορισμένοι αναλυτές προειδοποιούν ότι μπορεί να πανηγυρίσει έναν ακόμη αμφίβολο «θρίαμβο», υπονομεύοντας δεκαετίες διπλωματικών ισορροπιών που απέτρεπαν μία πολεμική σύγγκρουση στην ευρύτερη περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού.

Πηγή: The Guardian