- Advertisement -
Σε εκεχειρία με το Ιράν, στο μοντέλο αυτής που σύναψε η Ουάσιγκτον με τη Β. Κορέα το 1953, «παγώνοντας» επ’ αόριστον, χωρίς επίσημη συνθήκη ειρήνης, τον πόλεμο, πιθανώς θα καταφύγει ο αμερικανός πρόεδρος, προβλέπει, μιλώντας στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», ο γνωστός αμερικανός στρατηγικός αναλυτής, πρώην αξιωματικός του Ναυτικού των ΗΠΑ, εισηγητής του στρατιωτικού δόγματος «Σοκ και Δέος», ανώτερος σύμβουλος στο Atlantic Council και πρόεδρος της συμβουλευτικής εταιρείας The Killowen Group, Xάρλαν Αλμαν.
Η Αμερική χάνει τον πόλεμο στο Ιράν;
Η Αμερική χάνει έναν πόλεμο, που δεν έπρεπε εξαρχής να έχει ξεκινήσει. Γιατί για τις ΗΠΑ δεν ήταν υπαρξιακός, όπως για το Ισραήλ. Ηταν περιττός. Kαι τώρα ο αμερικανός πρόεδρος είναι αντιμέτωπος με δύο εξίσου κακές επιλογές. Είτε να τον συνεχίσει, είτε να τον διακόψει. Η έξοδος, δηλώνοντας «νίκη», με μια μορφή διαπραγμάτευσης, παραμένει η καλύτερη επιλογή. Και πλέον πιστεύω ότι το Ιράν θα αναπτύξει πυρηνικό όπλο. Μπορεί να τους πάρει 20 χρόνια, αλλά δεν έχουν άλλη επιλογή, έχοντας δεχθεί επίθεση.
Θα εγκαταλείψουν οι ΗΠΑ, στο μεταξύ, τη διευθέτηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος;
Ναι. Ισως χρειαστεί να αναλάβει νέα κυβέρνηση, το 2029, για να διευθετηθεί το ζήτημα. Ακόμη και η κρίση στην Ευρώπη με το ΝΑΤΟ, θα αποκατασταθεί μόλις αποχωρήσει η κυβέρνηση Τραμπ και αναλάβει μία νέα, με συνοχή και λογική. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε τα επόμενα δυόμισι χρόνια;
Τι αναμένετε να προκρίνει τελικά ο αμερικανός προέδρος; Θα καταφύγει στη στρατιωτική κλιμάκωση ή θα επιλέξει τη διπλωματία;
Η αίσθησή μου είναι ότι θα αναγκαστεί να καταφύγει στη διπλωματία, επειδή από τον πόλεμο του Βιετνάμ, παρότι ο στρατός των ΗΠΑ έχει κερδίσει όλες τις μάχες, ουσιαστικά έχει χάσει όλους τους πολέμους. Το είδαμε και στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ και αλλού. Ετσι και στο Ιράν, ο στρατός των ΗΠΑ έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει, αλλά δεν ήταν αρκετό στρατηγικά και πολιτικά για να κάνει τη διαφορά. Οι συνδυασμένες πιέσεις στις τιμές καυσίμων και των τροφίμων στις Ηνωμένες Πολιτείες θα επιβαρύνουν πολύ τον Τραμπ και οι εκλογές του Νοεμβρίου που δεν είναι τόσο μακριά.
Οπότε, εικάζω ότι αυτό που θα γίνει είναι καταρχάς το άμεσο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. Και εν συνεχεία, μια εκεχειρία με το Ιράν στο μοντέλο αυτής με τη Β. Κορέα, χώρα επίσης με πυρηνικά όπλα, με την οποία επίσης παρ’ ολίγο να ξεκινήσουμε πόλεμο κατά την πρώτη θητεία Τραμπ. Η ιστορία επαναλαμβάνεται; Ναι. Και το Ιράν δεν πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Το Ισραήλ θα συνεχίσει μόνο του τον πόλεμο στον Λίβανο και πιθανώς με το Ιράν;
Το Ισραήλ βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνική βόμβα, θα μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει. Η μόνη λύση είναι να εκλέξει νέο πρωθυπουργό, να απαλλαχθεί από τον Νετανιάχου, και να λύσει μέρος του προβλήματος, μέσω της προσέγγισης της Τεχεράνης. Θυμηθείτε τις φιλικές σχέσεις μεταξύ Ισραήλ και Σάχη. Η αποκατάσταση των ισραηλινο-ιρανικών σχέσεων παρότι δύσκολη, δεν είναι απίθανη.
Το Ιράν θα ευνοήσει τους Δημοκρατικούς, στις ενδιάμεσες εκλογές;
Οχι. Το πρόβλημα είναι ότι βρισκόμαστε σε έναν de facto πόλεμο, επειδή παραβλέπουμε τη νομοθεσία κι επειδή οι Ρεπουμπλικανοί, σε μεγάλο βαθμό, στη Γερουσία, φοβούνται να αντιμετωπίσουν τον πρόεδρο. Οι δε Δημοκρατικοί στερούνται πολιτικής. Η μόνη συμφωνία που μπορούν να επιτύχουν είναι να χειροκροτήσουν όρθιοι μαζί τον βασιλιά της Αγγλίας, όπως συνέβη, κατά την ομιλία του, στο Κογκρέσο. Η φύση της πολιτικής στην Αμερική σήμερα είναι εξίσου διχαστική, όπως σε έναν εμφύλιο πόλεμο.
Τι θα συμβεί αν, στις 3 Νοεμβρίου, κερδίσουν οι Δημοκρατικοί την πλειοψηφία;
Ακόμη και στα δύο σώματα να την κερδίσουν, ο πρόεδρος θα συσσωρεύσει περισσότερη εξουσία.
Με ποιο τρόπο;
Αρπάζοντάς την. Μέχρι να εμφανιστεί ενώπιον των δικαστηρίων, θα έχει αποχωρήσει από το αξίωμά του. Αυτό που θα δούμε, επομένως, μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου, είναι έναν πιο ισχυρό πρόεδρο και ένα Κογκρέσο σε ακόμη μεγαλύτερο αδιέξοδο. Πρόκειται σαφώς για τη χρεοκοπία κι απόρριψη του Συντάγματος και ολόκληρου του αμερικανικού πολιτικού συστήματος.
Comments are closed.