- Advertisement -
Καθώς οι ΗΠΑ κινούνται στους ρυθμούς του Halloween, με τις ιστορίες για φαντάσματα, στοιχειωμένα σπίτια και ανεξήγητα περιστατικά να έχουν την τιμητική τους, ένα ιστορικό κρεβάτι στο Mount Vernon της Βιρτζίνιας επαναφέρει έναν από τους πιο παράξενους θρύλους που συνδέονται με την αμερικανική ιστορία. Πρόκειται για το κρεβάτι στο οποίο ο Τζορτζ Ουάσινγκτον άφησε την τελευταία του πνοή, στις 14 Δεκεμβρίου 1799. Γύρω από αυτό έχουν αναπτυχθεί αφηγήσεις για επισκέπτες που φέρονται να ένιωσαν μια ανεξήγητη παρουσία, αλλά και ένας ακόμη πιο ανατριχιαστικός ισχυρισμός: ότι όσοι κοιμήθηκαν σε αυτό πέθαναν αργότερα.
Τι γνωρίζουμε, όμως, πραγματικά για την ιστορία και πόσα από όσα λέγονται ανήκουν στη σφαίρα του θρύλου;
Ο θάνατος του Ουάσινγκτον στο Mount Vernon
Σύμφωνα με το Mount Vernon, τον οργανισμό που διαχειρίζεται την ιστορική κατοικία του Ουάσινγκτον, ο Αμερικανός εθνοπατέρας πέθανε στην κρεβατοκάμαρα της έπαυλής του, ύστερα από σοβαρή λοίμωξη στον λαιμό που προκάλεσε έντονη δυσκολία στην αναπνοή.
Οι τελευταίες ώρες του καταγράφηκαν από τον προσωπικό γραμματέα του, Τόμπιας Λίαρ, ο οποίος βρισκόταν κοντά του κατά τη διάρκεια της επιδείνωσης της υγείας του. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, ο Ουάσινγκτον πέθανε το βράδυ της 14ης Δεκεμβρίου 1799, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του, Μάρθα, στενούς φίλους και ανθρώπους που υπηρετούσαν στην κατοικία.
Η ιστορική καταγραφή του Mount Vernon για τον θάνατό του περιλαμβάνει το χρονικό της ασθένειας και μαρτυρίες για τις τελευταίες στιγμές του. Η κρεβατοκάμαρα διατηρεί, επομένως, άμεση σύνδεση με ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της αμερικανικής ιστορίας.
Η ιστορία του 1890 για το στοιχειωμένο δωμάτιο
Οι αφηγήσεις περί υπερφυσικής παρουσίας δεν εμφανίστηκαν με την εξάπλωση του διαδικτύου. Μία από τις παλαιότερες σχετικές αναφορές δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα New York World περίπου το 1890 και αναπαράγεται σήμερα στον επίσημο ιστότοπο του Mount Vernon, στη συλλογή ιστοριών για φερόμενα παραφυσικά περιστατικά στην έπαυλη.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αρκετοί άνθρωποι που είχαν περάσει τη νύχτα στην κρεβατοκάμαρα του Ουάσινγκτον υποστήριζαν ότι αισθάνθηκαν μια αόρατη παρουσία και δεν κατάφεραν να κοιμηθούν. Η εφημερίδα παρουσίαζε το δωμάτιο ως στοιχειωμένο, αποδίδοντας τις αφηγήσεις στους προσωρινούς ενοίκους του.
Το ίδιο δημοσίευμα περιέγραφε την περίπτωση της κυρίας Γουίλιαμ Μπιλ και μιας φίλης της, οι οποίες ζήτησαν να κοιμηθούν στην κρεβατοκάμαρα. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ξύπνησαν από τον ήχο ενός κεριού που έσβησε και τρόμαξαν, καθώς πίστεψαν ότι είχαν αντιληφθεί κάτι ανεξήγητο. Στη συνέχεια, συζητώντας για το σημείο όπου κοιμόντουσαν, συνειδητοποίησαν ότι βρίσκονταν στις δύο πλευρές του κρεβατιού και διαφωνούσαν για το ποια ήταν εκείνη στην οποία είχε πεθάνει ο Ουάσινγκτον.
Οι δύο γυναίκες, σύμφωνα με την αφήγηση, δεν κοιμήθηκαν ξανά εκείνο το βράδυ. Παρέμειναν ξύπνιες μέχρι το πρωί, τρομαγμένες από τους ήχους του παλιού κτιρίου.
Η ιστορία παρουσιάζεται στην επίσημη ιστοσελίδα του Mount Vernon με αναφορά στην New York World της περιόδου γύρω στο 1890. Πρόκειται, ωστόσο, για δημοσιογραφική καταγραφή μιας αφήγησης της εποχής και όχι για απόδειξη ότι συνέβη κάποιο υπερφυσικό περιστατικό.
O ισχυρισμός για τους επισκέπτες που πέθαναν
Η φήμη ότι όσοι κοιμήθηκαν στο κρεβάτι του Ουάσινγκτον πέθαναν αργότερα είναι το πιο δραματικό στοιχείο του θρύλου. Ωστόσο, δεν προκύπτει από τη συγκεκριμένη ιστορική αναφορά της New York World, η οποία περιγράφει τον φόβο των δύο γυναικών και την αίσθηση μιας ανεξήγητης παρουσίας, όχι θανάτους επισκεπτών.
Ούτε οι διαθέσιμες ιστορικές πληροφορίες του Mount Vernon τεκμηριώνουν κάποια ακολουθία θανάτων που να συνδέεται με τη χρήση του κρεβατιού. Επομένως, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ως ιστορικό γεγονός ότι όσοι κοιμήθηκαν εκεί πέθαναν εξαιτίας αυτού.
Οι ιστορίες αυτές εντάσσονται στην παράδοση των θρύλων που αναπτύχθηκαν γύρω από ιστορικά κτίρια και προσωπικότητες. Η φήμη του Ουάσινγκτον, η σημασία της κατοικίας του και το γεγονός ότι το δωμάτιο συνδέεται με τον θάνατό του προσέφεραν πρόσφορο έδαφος για τέτοιες αφηγήσεις.
Η Μάρθα Ουάσινγκτον δεν επέστρεψε στην κρεβατοκάμαρα
Μια διαφορετική, ιστορικά τεκμηριωμένη λεπτομέρεια αφορά τη Μάρθα Ουάσινγκτον. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, εγκατέλειψε την κρεβατοκάμαρα στην οποία εκείνος είχε αφήσει την τελευταία του πνοή και μετακινήθηκε σε δωμάτιο στον τρίτο όροφο της έπαυλης.
Σύμφωνα με το Mount Vernon, η Μάρθα δεν επέστρεψε στο δωμάτιο μετά την απομάκρυνση της σορού του συζύγου της και παρέμεινε στο νέο της δωμάτιο έως τον θάνατό της, το 1802.
Η επιλογή της έχει καταγραφεί στο ιστορικό αρχείο της κατοικίας. Δεν αποδεικνύει, ωστόσο, ότι πίστευε πως το δωμάτιο ήταν στοιχειωμένο. Η προσωπική της στάση μπορεί να συνδεόταν με το πένθος και την επιθυμία της να απομακρυνθεί από τον χώρο όπου πέθανε ο σύζυγός της.
Ένα ιστορικό κειμήλιο με έναν επίμονο θρύλο
Η κρεβατοκάμαρα του Ουάσινγκτον εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της ιστορικής κληρονομιάς του Mount Vernon. Η σημασία της δεν περιορίζεται στις ιστορίες περί φαντασμάτων: συνδέεται με τις τελευταίες ώρες του πρώτου προέδρου των ΗΠΑ και με την προσωπική ιστορία της οικογένειάς του.
Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ διαθέτει επίσης ιστορική φωτογραφία του κρεβατιού και του δωματίου όπου πέθανε ο Ουάσινγκτον, η οποία χρονολογείται μεταξύ 1878 και 1883. Το τεκμήριο επιβεβαιώνει ότι ο χώρος είχε ήδη αποκτήσει ιστορική και μνημειακή σημασία κατά τον 19ο αιώνα.
Έτσι, η ιστορία του κρεβατιού συνδυάζει ένα επιβεβαιωμένο ιστορικό γεγονός με αφηγήσεις που πέρασαν στη λαϊκή παράδοση. Ο Ουάσινγκτον πέθανε πράγματι εκεί· η ιστορία, όμως, ότι οι επισκέπτες που κοιμήθηκαν στο κρεβάτι ακολούθησαν την ίδια μοίρα παραμένει ανεπιβεβαίωτος θρύλος.
Comments are closed.