Τζέρεμι Κόρμπιν στα «ΝΕΑ»: Ο Στάρμερ ξέρει πολύ καλά από πραξικοπήματα

Αυτό το καλοκαίρι, οι Βρετανοί γίνονται μάρτυρες ενός «πραξικοπήματος» σε… συνέχειες, που εκδηλώνεται εναντίον του αρχηγού του Εργατικού Κόμματος και πρωθυπουργού της χώρας. Η τελευταία πράξη του δράματος αναμένεται να γραφτεί σε δύο εβδομάδες, με την καρατόμηση του Κιρ Στάρμερ και την εγκατάσταση του Αντι Μπέρναμ στη Ντάουνινγκ Στριτ. Πώς τα φέρνει η ζωή…

Πριν από μερικά χρόνια, ήταν ο Στάρμερ εκείνος που – όπως έχει κατηγορηθεί – «συνωμοτούσε» με στόχο την αντικατάσταση του προκατόχου του: του Τζέρεμι Κόρμπιν. «Κάρμα» – σχολίασαν, στα κοινωνικά δίκτυα, κάποιοι από τους οπαδούς του τέως ηγέτη του κόμματος. Ο ίδιος, πάντως, εμφανίστηκε ελαφρώς πιο συγκρατημένος, περιγράφοντας αυτό το δραματικό déjà vu που βιώνει η πολιτική τάξη της Γηραιάς Αλβιώνος.

«Ο Στάρμερ ξέρει πολύ καλά από πραξικοπήματα», δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο Κόρμπιν, ο οποίος ηγήθηκε των Εργατικών από το 2015 έως το 2020. «Οταν ήμουν αρχηγός του κόμματος, έπεσα κι εγώ θύμα παρόμοιων πραξικοπημάτων», συνεχίζει, αναφερόμενος στα χρόνια που αρκετοί άσπονδοι σύντροφοί του προσπαθούσαν να τον εκπαραθυρώσουν, εκτιμώντας ότι είναι «πολύ αριστερός» και ανίκανος να οδηγήσει το κόμμα του σε εκλογική νίκη. «Είμαι σίγουρος ότι ο Στάρμερ το θυμάται πολύ καλά. Κι εγώ το θυμάμαι εξίσου καλά. Ξέρω πώς είναι να συνωμοτούν για να σε ανατρέψουν και γνωρίζω πολύ καλά τι ακριβώς συνέβαινε τότε. Οπως επίσης γνωρίζω ποιος ήταν υπεύθυνος γι’ αυτό που συνέβαινε», σχολιάζει ο βετεράνος πολιτικός της βρετανικής Αριστεράς, ο οποίος ηγείται, πλέον, του δικού του κόμματος: του Your Party (ελληνιστί «Το Κόμμα Σου/Σας»), ενός αριστερού φορέα που ιδρύθηκε το περασμένο καλοκαίρι.

Το πρώτο «πραξικόπημα» εναντίον του Κόρμπιν έγινε το 2016 – λιγότερο από έναν χρόνο μετά την εκλογή του – όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με μαζικές παραιτήσεις μελών του σκιώδους υπουργικού του συμβουλίου. Ακολούθησαν εσωκομματικές εκλογές, από τις οποίες αναδείχθηκε ξανά αρχηγός. Το δεύτερο «πραξικόπημα» εξυφάνθηκε τον τελευταίο χρόνο της αρχηγίας του: ένα think tank των Εργατικών, με επικεφαλής τον Μόργκαν ΜακΣουίνι – ο οποίος αργότερα έγινε προσωπάρχης του Στάρμερ – είχε ως «μυστική αποστολή» να αποσταθεροποιήσει τον ηγέτη του κόμματος. Ο ΜακΣουίνι είχε, μάλιστα, «επιλέξει» και τον άνθρωπο που θα τον αντικαθιστούσε: τον Στάρμερ, ο οποίος τότε ήταν σκιώδης υπουργός Brexit. Κατά τον Κόρμπιν, ο σημερινός πρωθυπουργός εμφανιζόταν ως πιστός στον αρχηγό του, αλλά στο παρασκήνιο τον υπονόμευε. Κέρδισε δε την αρχηγία με «σημαία» του αριστερές πολιτικές, τις οποίες αργότερα εγκατέλειψε. Κατόπιν, διέγραψε τον προκάτοχό του από την κοινοβουλευτική ομάδα.

Ζητώ από τον 77χρονο Κόρμπιν να σχολιάσει τις καταιγιστικές εξελίξεις στο πάλαι ποτέ κόμμα του: μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, ο Στάρμερ προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να κρατηθεί στην εξουσία. Προς στιγμήν, απέκρουσε την απόπειρα του τέως υπουργού Υγείας Ουές Στρίτινγκ να τον ανατρέψει, τον περασμένο Μάιο. Ωστόσο, η νίκη του Μπέρναμ στις αναπληρωματικές εκλογές της 18ης Ιουνίου άλλαξε τα δεδομένα και έφερε τον τέως δήμαρχο του Μάντσεστερ σε τροχιά εισόδου στη Ντάουνινγκ Στριτ. «Δεν ξέρω πώς ο Στάρμερ θα μπορούσε να είχε σταματήσει αυτό το πραξικόπημα και να επιβίωνε ως πρωθυπουργός. Εκείνο που ξέρω είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν πιστοί στο εργατικό κίνημα, ούτε στα μέλη του Εργατικού Κόμματος» αποκρίνεται, «καρφώνοντας» τον διάδοχό του. «Το πραξικόπημα αυτό δεν είναι τίποτε παραπάνω από ένα ψυχόδραμα με πρωταγωνιστές κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα. Δεν έχει καμία σχέση με τις ζωές, τις σκέψεις και τις ελπίδες της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών αυτής της χώρας», υπογραμμίζει ο τέως αρχηγός της βρετανικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, ξεδιπλώνοντας το «σοσιαλιστικό» του όραμα για τη διακυβέρνηση της χώρας – αυτό που δεν κατάφερε ποτέ να εφαρμόσει. «Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι αλλαγή πολιτικής, όχι απλώς αλλαγή προσώπων. Χρειαζόμαστε πολιτικές που να υπηρετούν τα συμφέροντα του λαού. Πρέπει να επενδύσουμε στην κοινωνική πρόνοια, την υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και τη στέγαση».

Τι έκαναν λάθος οι Εργατικοί και, λίγο μετά τον εκλογικό τους θρίαμβο, άρχισαν να κατρακυλούν δημοσκοπικά, με τον Στάρμερ να θεωρείται ως ο πλέον αντιδημοφιλής ηγέτης στη βρετανική ιστορία; «Αν το Εργατικό Κόμμα θέλει να ανακτήσει την υποστήριξη της κοινωνίας, πρέπει να επενδύσει στην υγεία, όχι να την ιδιωτικοποιεί. Πρέπει να χτίσει κοινωνικές κατοικίες, όχι να ενισχύει τους εργολάβους. Πρέπει να αντιμετωπίσει τα τρομακτικά επίπεδα φτώχειας και ανισοτήτων στην κοινωνία μας. Δεν κάνει, όμως, τίποτε από όλα αυτά. Γι’ αυτό έχει χάσει την υποστήριξη του λαού», απαντά ο Κόρμπιν. «Και κάτι ακόμη: το κόμμα πρέπει να αλλάξει την εξωτερική του πολιτική και να πάψει να υποστηρίζει το Ισραήλ. Καταδικάζω απερίφραστα τη βρετανική κυβέρνηση για το γεγονός ότι συνεχίζει να προμηθεύει όπλα και στρατιωτικές πληροφορίες στο Ισραήλ, το οποίο προκαλεί τόση καταστροφή και τρόμο στον παλαιστινιακό λαό που προσπαθεί να επιβιώσει στη Δυτική Οχθη».

Ποιον, αλήθεια, από τους επίδοξους δελφίνους του Στάρμερ θα προτιμούσε για επόμενο ηγέτη των Εργατικών και πρωθυπουργό; Κανέναν! «Ναι, δεν θα ψήφιζα κανέναν από δαύτους», λέει με κατηγορηματικό τρόπο, αναφερόμενος στον Μπέρναμ και τον Στρίτινγκ. Λίγο αργότερα, συνεργάτης του με διαβεβαιώνει ότι «ο Τζέρεμι έχει τραβήξει τον δικό του δρόμο» και δεν σκοπεύει να επιστρέψει στο Εργατικό Κόμμα, στο οποίο εντάχθηκε το 1965.