Στο πάρκο για περπάτημα, αλλά το ΙΧ ούτε λίγα μέτρα πιο πέρα

Το πάρκο του Αγίου Γεωργίου είναι από νωρίς το πρωί ένα από τα πιο ζωντανά σημεία των Τρικάλων.

Άνθρωποι κάθε ηλικίας περπατούν, τρέχουν, γυμνάζονται ή απολαμβάνουν απλώς τη δροσιά και το πράσινο.

Ακριβώς δίπλα βρίσκεται το δωρεάν δημοτικό πάρκινγκ των 120 θέσεων, ένα έργο που δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί τους επισκέπτες και να αποσυμφορήσει τον δρόμο μπροστά από το πάρκο.

Μια παρακαταθήκη της τότε διοίκησης της «Αστικής Ανάπτυξης», με πρόεδρο τον Γιώργο Ζιώγα και διευθύνοντα σύμβουλο τον Χρήστο Γούλα.

Η πρώτη φωτογραφία δείχνει το πάρκινγκ με διαθέσιμες θέσεις. Η δεύτερη, λίγα μόλις μέτρα μακριά, δείχνει τον κεντρικό δρόμο γεμάτο σταθμευμένα αυτοκίνητα.

Και κάπου εδώ αρχίζει η απορία.

Γιατί κάποιος που έρχεται στο πάρκο για να περπατήσει ή να γυμναστεί προτιμά να αφήσει το αυτοκίνητό του στον δρόμο, ακόμη και με τον κίνδυνο κλήσης, αντί να το σταθμεύσει λίγα μέτρα πιο πέρα;

Μπορεί ο ανοιχτός χώρος να μην έχει σκιά. Μπορεί η συνήθεια να κερδίζει. Μπορεί, απλώς, να θέλουμε όλοι να φτάνουμε με το αυτοκίνητο μέχρι την είσοδο του προορισμού μας. Μόλις παρκάρει ο πρώτος, ακολουθεί ο δεύτερος και σύντομα η εξαίρεση γίνεται κανόνας.

Μόνο που εδώ δεν λείπει το πάρκινγκ. Υπάρχει, είναι δωρεάν, βρίσκεται δίπλα στο πάρκο και κατασκευάστηκε ακριβώς για τον σκοπό αυτό.

Τελικά, τα έργα από μόνα τους δεν αρκούν. Χρειάζεται και η απλή απόφαση να τα χρησιμοποιούμε. Ιδίως όταν πηγαίνουμε για περπάτημα, αλλά μας φαίνονται πολλά τα λίγα επιπλέον βήματα από το αυτοκίνητο μέχρι το πάρκο.