Παγκόσμια Ναυτιλία: Κίνα και Ελλάδα βρίσκονται στην κορυφή

Η κινεζική οικονομία και το ελληνικό ναυτιλιακό management παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην παγκόσμια ναυτιλία, σύμφωνα με την έρευνα Global Shipping Outlook 2026 της Kapa Research, που βασίζεται σε 314 συνεντεύξεις με πλοιοκτήτες και ανώτατα στελέχη ναυτιλιακών ομίλων. Οι συνεντεύξεις πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2026, στην κορύφωση της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ.

Η εντυπωσιακή μεταβολή αφορά το ποιος θα καθορίσει το μέλλον της ναυτιλίας. Το 76% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Ανατολή, η Κίνα και η Ινδία θα αποτελέσουν τον παράγοντα διαμόρφωσης των εξελίξεων, ενώ μόλις το 17% επιλέγει τις δυτικές δυνάμεις, δηλαδή ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ενωση, Ιαπωνία και Καναδά.

Η Κίνα βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της μετατόπισης. Το 69% τη θεωρεί κορυφαία ναυπηγική δύναμη, το 62% εκτιμά ότι διαθέτει τον πλέον ανταγωνιστικό στόλο και το 72% ότι έχει το μεγαλύτερο οικονομικό βάρος στη διεθνή ναυτιλία. Το 96% θεωρεί τον ρόλο της σημαντικό για την ενίσχυση της παγκόσμιας ναυτιλίας, έναντι 79% για την ΕΕ και 73% για τις ΗΠΑ.

Η Ελλάδα διατηρεί και αυτή ισχυρή θέση. Είναι η μοναδική χώρα με 48% που βρίσκεται στην πρώτη δυάδα μαζί με την Κίνα (62%) ως προς την ανταγωνιστικότητα του στόλου. Ωστόσο, το 42% θεωρεί ότι η Ελλάδα διαθέτει το καλύτερο management, την υψηλότερη επίδοση μεταξύ των χωρών που εξετάστηκαν, με τους Κινέζους να βρίσκονται στο μόλις 17%.

Οι αξιολογήσεις

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αξιολόγηση των πολιτικών ηγετών από τα στελέχη της διεθνούς ναυτιλίας, καθώς αποτυπώνει με σαφήνεια τη μετατόπιση του κλάδου προς την Ανατολή.

Ο Σι Τζινπίνγκ βρίσκεται με μεγάλη διαφορά στην κορυφή, με καθαρό δείκτη θετικών απόψεων +44 μονάδες, και ακολουθούν ο πρωθυπουργός της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι (+24), ο Πέδρο Σάντσεθ (+20) και ο Κυριάκος Μητσοτάκης (+19). Θετικό ισοζύγιο καταγράφουν επίσης ο Αντόνιο Γκουτέρες (+18) και η Τζόρτζια Μελόνι (+14), ενώ ο Εμανουέλ Μακρόν βρίσκεται σχεδόν στο μηδέν (+1).

Στον αντίποδα, ιδιαίτερα αρνητικές είναι οι αξιολογήσεις για ηγέτες που συνδέονται με τις μεγάλες γεωπολιτικές συγκρούσεις: Μπενιαμίν Νετανιάχου -55, Ταγίπ Ερντογάν -42, Βολοντίμιρ Ζελένσκι -39, Ντόναλντ Τραμπ -36 και Βλαντίμιρ Πούτιν -34. Η έρευνα σημειώνει ότι η εικόνα αυτή ενισχύει την αντίληψη της ναυτιλιακής κοινότητας πως η Ανατολή προσφέρει μεγαλύτερη προβλεψιμότητα για τον μακροπρόθεσμο επιχειρηματικό σχεδιασμό, την ώρα που οι δυτικές γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις εντείνουν την αβεβαιότητα.

Οι κρίσεις

Το 76% των στελεχών θεωρεί τις γεωπολιτικές κρίσεις στην Ουκρανία, την Ερυθρά Θάλασσα και τη Μέση Ανατολή το σοβαρότερο πρόβλημα της παγκόσμιας ναυτιλίας. Ομως, παρά την ανησυχία, μέρος της αγοράς αναγνωρίζει ότι οι κρίσεις μπορούν να δημιουργήσουν επιχειρηματικές ευκαιρίες. Στην περίπτωση του Ορμούζ, το 40% δηλώνει ότι η κρίση δημιουργεί νέες ευκαιρίες για την εταιρεία του, το 36% ότι δεν έχει ουσιαστική επίδραση και το 23% ότι δημιουργεί σημαντικά εμπόδια. Στους μεγαλύτερους στόλους, άνω του 1 εκατ. dwt, όσοι βλέπουν ευκαιρίες αυξάνονται στο 47%.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 46% θεωρεί πως η ναυτιλία μπορεί να ωφελείται από τις αναταράξεις, ενώ στα στελέχη που εδρεύουν στην Ελλάδα το ποσοστό ανεβαίνει στο 55%. Το 94% δηλώνει αισιόδοξο ή μάλλον αισιόδοξο για την πορεία της εταιρείας του.

Τέλος όσον αφορά την «πράσινη» μετάβαση, το 70% θεωρεί τη σχέση περιβαλλοντικών κανονισμών και ανταγωνιστικότητας βασικό ζήτημα για το μέλλον. Η Kapa Research εντοπίζει βαθύτερη σύγκρουση Δύσης και Ανατολής: ενώ η Ευρώπη αυξάνει το κόστος συμμόρφωσης για την «πράσινη» μετάβαση, η Κίνα επενδύει στη ναυπηγική και παραγωγική ανταγωνιστικότητα. Ενας έλληνας πλοιοκτήτης συνοψίζει την αντίληψη: «Εμείς πληρώνουμε για να γίνουμε “πράσινοι”. Εκείνοι πληρώνουν για να γίνουν ανταγωνιστικοί». Σχεδόν το 68% των στελεχών εμφανίζεται απαισιόδοξο για την επίτευξη του net zero του IMO έως το 2050, ενώ το 55% θεωρεί ότι το EU ETS πλήττει κυρίως την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα. Στην Ελλάδα το ποσοστό φθάνει στο 65%.

Οι επιφυλάξεις αποτυπώνονται και στα καύσιμα. Για το 2035, τα βιοκαύσιμα θεωρούνται βιώσιμη επιλογή από το 40% και το LNG από το 37%. Παράλληλα, το 30% εξακολουθεί να θεωρεί το diesel μοναδικό βιώσιμο καύσιμο. Κύρια εμπόδια είναι η διαθεσιμότητα των εναλλακτικών καυσίμων, με 56%, και το κόστος, με 44%.