- Advertisement -
Καθώς μεσολαβούν ακόμη λίγες ώρες για να κλείσουν οι κάλπες στις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, η προοπτική επικράτησης των Δημοκρατικών προκαλεί διάχυτο αίσθημα ανακούφισης σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Σε ορισμένους κύκλους της διεθνούς ακαδημαϊκής και αναλυτικής ελίτ, αντί για το κλίμα είναι εντελώς διαφορετικό.
Ορισμένα think tanks, καθηγητές αλλά και μεγάλα διεθνή δίκτυα ενημέρωσης εκπέμπουν ένα σαφές, σχεδόν κυνικό σήμα προς τη γηραιά ήπειρο: «Μην βιάζεστε να πανηγυρίζετε».
Μάλιστα, «η ψευδαίσθηση ότι μια «μπλε» νίκη στο Κογκρέσο θα αποτελέσει το μαγικό ραβδί που θα επαναφέρει τον πλανήτη στην προ-Τραμπ κανονικότητα» αποδομείται από μερίδα πολιτικών επιστημόνων με το επιχείρημα ότι μια επικράτηση των Δημοκρατικών ενδέχεται να μην είναι η αρχή της σταθερότητας, αλλά «ο προάγγελος μιας ακόμη πιο απρόβλεπτης και επικίνδυνης γεωπολιτικής φάσης».
Η παγίδα της εξωτερικής πολιτικής και το μέτωπο της Ουκρανίας
Η πρώτη και πιο ανησυχητική προειδοποίηση αφορά την ίδια την ψυχολογία και τη στρατηγική του Λευκού Οίκου.
Όπως επισημαίνει σε εκτενή ανάλυσή του το POLITICO, όταν ένας Αμερικανός πρόεδρος εγκλωβίζεται στο εσωτερικό μέτωπο –αντιμετωπίζοντας ένα εχθρικό Κογκρέσο, εξεταστικές επιτροπές και την απειλή της παράλυσης– στρέφει νομοτελειακά την προσοχή του εκεί όπου το Σύνταγμα του δίνει απόλυτη ελευθερία κινήσεων: στην εξωτερική πολιτική.
Ένας πολιτικά λαβωμένος Ντόναλντ Τραμπ δεν θα υποχωρήσει· αντίθετα, ενδέχεται να γίνει ακόμη πιο επιθετικός στη διεθνή σκηνή, αναζητώντας απεγνωσμένα γρήγορες διπλωματικές νίκες για να αλλάξει το αφήγημα στο εσωτερικό.
Αυτή η δυναμική μεταφράζεται σε άμεσο κίνδυνο για την Ουκρανία.
Αναλυτές του Al Jazeera εκτιμούν ότι, υπό την πίεση ενός διαιρεμένου Κογκρέσου, ο Λευκός Οίκος ίσως επιταχύνει τις διαδικασίες για να εξαναγκάσει το Κίεβο σε μια εσπευσμένη και ετεροβαρή ειρηνευτική συμφωνία με τη Ρωσία.
Μια τέτοια εξέλιξη θα παρουσιαζόταν θριαμβευτικά στο αμερικανικό κοινό ως «το τέλος του πολέμου», αφήνοντας όμως την Ευρώπη εκτεθειμένη σε μια μόνιμη πηγή αστάθειας στα ανατολικά της σύνορα.
Το «πολιτικό υπνωτικό» και η αυταπάτη του λαϊκισμού
Παράλληλα, το Chatham House και διεθνή έντυπα όπως η El País κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον «ευρωπαϊκό εφησυχασμό».
Το μεγαλύτερο ρίσκο μιας νίκης των Δημοκρατικών είναι ότι θα λειτουργήσει ως πολιτικό υπνωτικό για τους Ευρωπαίους ηγέτες.
Αν το Παρίσι, το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες πιστέψουν ότι το αμερικανικό κατεστημένο «άντεξε», θα σταματήσουν την επώδυνη αλλά αναγκαία προσπάθεια για τη χρηματοδότηση της δικής τους στρατιωτικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Επιπλέον, η El País ξεκαθαρίζει ότι η πεποίθηση πως μια νίκη των Δημοκρατικών θα ανακόψει το παγκόσμιο κύμα του λαϊκισμού είναι μια επικίνδυνη αυταπάτη, καθώς η άνοδος της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς έχει βαθιές, εγχώριες ρίζες.
Το προεδρικό οπλοστάσιο παραμένει ανέπαφο
Στο ίδιο μήκος κύματος, η ανάλυση της Blavatnik School του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης υπενθυμίζει ότι η εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον παραμένει σε μεγάλο βαθμό προεδρική υπόθεση.
Το Κογκρέσο έχει περιορισμένα εργαλεία για να ανακόψει τις αποφάσεις του Προέδρου.
Το δικαίωμα βέτο, ο έλεγχος των δασμών και η μεταναστευτική πολιτική παραμένουν σταθερά στο Οβάλ Γραφείο.
Οι προστατευτικές τάσεις της αμερικανικής οικονομίας και η απειλή των δασμών στα ευρωπαϊκά προϊόντα δεν πρόκειται να εξαφανιστούν.
Ψήφος διαμαρτυρίας και θεσμική νευρικότητα
Τέλος, ειδικοί του National Security Journal υπογραμμίζουν μια σκληρή αλήθεια: αν οι Δημοκρατικοί έχουν μια καλή εκλογική βραδιά, αυτό δεν θα αποτελεί «λευκή επιταγή» ή έγκριση της ατζέντας τους.
Θα είναι μια καθαρή ψήφος διαμαρτυρίας των ανεξάρτητων ψηφοφόρων ενάντια στον πληθωρισμό.
Το αποτέλεσμα θα είναι ένα βαθύ πολιτικό αδιέξοδο (gridlock) στην Ουάσιγκτον.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον ακραίας νευρικότητας, η Οξφόρδη προειδοποιεί ότι ο Λευκός Οίκος ενδέχεται να αντιδράσει σπασμωδικά, προχωρώντας ακόμη και σε καρατομήσεις κορυφαίων αξιωματούχων των υπηρεσιών ασφαλείας για να μετακυλήσει τις ευθύνες.
Comments are closed.