Ναταλία Ρασούλη για Νίκο Καλογερόπουλο: «Δεν σου είπα ποτέ πόσο σ’ αγάπησα»

Με λόγια βαθιάς συγκίνησης αποχαιρέτησε τον Νίκο Καλογερόπουλο η Ναταλία Ρασούλη, φέρνοντας στο φως προσωπικές αναμνήσεις από τη γνωριμία, τη φιλία και την καλλιτεχνική τους σχέση, αλλά και από τον ιδιαίτερο δεσμό του ηθοποιού με τον πατέρα της, Μανώλη Ρασούλη.

Η Ελληνοβρετανίδα τραγουδίστρια, μουσικός, συνθέτης, στιχουργός και μουσική παραγωγός θυμήθηκε την πρώτη φορά που συνάντησε τον Καλογερόπουλο στην «Απανεμιά», όπου είχε εμφανιστεί μαζί με τον Μανώλη Ρασούλη και τον Νικόλα Άσιμο.

Όπως έγραψε, τον είχε ήδη θαυμάσει από τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις και η πρώτη τους συνάντηση την είχε εντυπωσιάσει βαθιά.

«Μια φορά έχω παίξει στην “Απανεμιά” και ήρθε… Ήταν εκεί και τραγουδάγαμε παρέα Ρασούλη και Άσιμο. Ήρθε ο υπέροχος αυτός τύπος που είχα ερωτευτεί σαν κοριτσάκι όταν τον είδα στον κινηματογράφο. Με μάγεψε… Ήταν αδιανόητος ηθοποιός… Μαγνήτης σκέτος», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, η Ναταλία Ρασούλη στάθηκε στη φιλία που ανέπτυξε με τον Καλογερόπουλο, αλλά κυρίως στη βαθιά σχέση που εκείνος είχε με τον Μανώλη Ρασούλη.

«Μετά σε γνώρισα σαν φίλο του Μανώλη… Πόσο τον αγαπούσες… Κι εκείνος το ίδιο. Του έγραψες ποίημα. Τον έκλαψες όταν έφυγε. “Μανώληηηη…” έλεγες», έγραψε, ανασύροντας μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάμνηση.

Ιδιαίτερη θέση στο μήνυμά της έχει και μια φράση του Νίκου Καλογερόπουλου για τον θάνατο του Μανώλη Ρασούλη: «Έχασε το δάσος τον κότσυφά του».

Η σχέση τους δεν περιορίστηκε, όμως, στην προσωπική φιλία. Οι δύο καλλιτέχνες είχαν συζητήσει και το ενδεχόμενο μιας κοινής καλλιτεχνικής συνεργασίας στην «Απανεμιά». Τα σχέδια πήραν μορφή, όμως η πανδημία ανέτρεψε τα πάντα.

«Και πάνω που ετοιμάσαμε πια παραστάσεις να παίξουμε μαζί στην Απανεμιά, μας πέφτει η πανδημία και μας σταματάει. Και μετά, μας πήρε το κύμα…», σημείωσε με συγκίνηση.

Στο τέλος του αποχαιρετισμού της, η Ναταλία Ρασούλη αποκαλύπτει και τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο Καλογερόπουλος της ζητούσε να τον αποκαλεί.

«“Πατέρα” μου έλεγες να σε φωνάζω. Δεν στο είπα ποτέ Νίκο μου πόσο σ’ αγάπησα. Δεν στο είπα ποτέ… Το ήξερες όμως εσύ. Το ήξερες…».

Και με μια φράση που συμπυκνώνει όλη την προσωπική τους σχέση, κλείνει το μήνυμά της:

«Καλογεροπατέρα, καλό πέρασμα… Μεγάλος ο πόνος».

Ένας αποχαιρετισμός γεμάτος αγάπη, απώλεια και ευγνωμοσύνη, που φωτίζει μια λιγότερο γνωστή πλευρά του Νίκου Καλογερόπουλου: εκείνη του φίλου, του συνοδοιπόρου και του ανθρώπου που συνδέθηκε βαθιά με σημαντικούς εκπροσώπους της ελληνικής μουσικής και του θεάτρου.