Από την καθημερινότητα στη σκηνή με τον Αλέξανδρο Τσουβέλα: H δύναμη του stand – up

Ο Αλέξανδρος Τσουβέλας αποτελεί μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της σύγχρονης
Ελληνικής κωμωδίας. Με το ιδιαίτερο χιούμορ του, τις απολαυστικές μιμήσεις και την
αυθεντική του σκηνική παρουσία, έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα φανατικό κοινό
τόσο στο διαδίκτυο όσο και στις ζωντανές του εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και το
εξωτερικό.
Παράλληλα, η πολυετής παρουσία του στο ραδιόφωνο τον έχει καθιερώσει ως έναν
ιδιαίτερα αγαπητό ραδιοφωνικό παραγωγό, με άμεση επαφή με το κοινό και γρήγορο,
καυστικό λόγο. Μέσα από παραστάσεις, βίντεο και social media, σχολιάζει με ευφυΐα και
χιούμορ την καθημερινότητα. Σε αυτήν τη συνέντευξη μας μιλά για την πορεία του, τη
φιλοσοφία του γύρω από την κωμωδία, τη νέα του παράσταση «Ο Εξωγήινος» και όσα τον
εμπνέουν.
Η νέα σας παράσταση έχει τον τίτλο «Ο Εξωγήινος». Ποιος είναι τελικά ο εξωγήινος;
Ο «Εξωγήινος» προέκυψε ως ιδέα από μια πολύ απλή αλλά καθολική σκέψη: ότι όλοι μας,
σε κάποια φάση της ζωής μας, νιώθουμε λίγο «εκτός τόπου και χρόνου». Μέσα στην
καθημερινότητα, στις υποχρεώσεις και στους ρυθμούς, είναι σαν να μην ανήκουμε πάντα
εκεί που βρισκόμαστε. Αυτό το συναίσθημα ήθελα να αποτυπώσω και να το μετατρέψω σε
κάτι χιουμοριστικό αλλά και αναγνωρίσιμο για όλους.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την παράσταση αυτή;
Η ιδέα γεννήθηκε ουσιαστικά από τον ίδιο τον κόσμο. Πολλοί, με χιουμοριστική διάθεση,
με ρωτούσαν αν είμαι «εξωγήινος», λόγω του ότι βρίσκομαι συνεχώς σε διαφορετικά μέρη
και ρόλους: ραδιόφωνο, θέατρο, γυρίσματα, τηλεόραση. Αυτή η αίσθηση διαρκούς
μετακίνησης και πολυδιάστατης παρουσίας έγινε η βάση για να χτιστεί ολόκληρη η
παράσταση.
Η καθημερινότητα στην Ελλάδα πολλές φορές μοιάζει ήδη με… σενάριο κωμωδίας. Σας
εμπνέει αυτό περισσότερο;
Η καθημερινότητα είναι ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης. Οι άνθρωποι γύρω μας, οι
συνήθειες, οι αντιδράσεις, ακόμα και οι μικρές μας αδυναμίες, προσφέρουν άφθονο υλικό.
Πολλές φορές, το ίδιο μας το «εγώ» είναι η μεγαλύτερη πηγή κωμωδίας, γιατί όλοι
αναγνωρίζουμε κομμάτια του εαυτού μας σε αυτά που λέγονται στη σκηνή.
Πόσο υλικό των παραστάσεών σας προέρχεται από πραγματικές ιστορίες της ζωής σας;
Έχετε ποτέ σκεφτεί «αυτό δεν γίνεται να είναι αληθινό» αλλά τελικά έγινε;
Το μεγαλύτερο μέρος του υλικού βασίζεται σε πραγματικές ιστορίες. Είτε πρόκειται για
προσωπικές εμπειρίες είτε για «υιοθετημένες» ιστορίες από φίλους και συγγενείς, όλα
έχουν μια δόση αλήθειας. Και ναι, πολλές φορές έχουν συμβεί καταστάσεις τόσο απίθανες
που λες «δεν γίνεται», αλλά τελικά είναι πέρα για πέρα αληθινές και γι’ αυτό ακόμα πιο
αστείες.
Το stand – up στην Ελλάδα έχει αναπτυχθεί πολύ τα τελευταία χρόνια. Πως βλέπετε
αυτήν την εξέλιξη;

Προσωπικά διαφωνώ με την άποψη ότι το stand – up έχει γνωρίσει ιδιαίτερη άνθηση ή
εξέλιξη. Υπάρχει περισσότερη προβολή ίσως, αλλά η ουσία της κωμωδίας παραμένει ίδια
και απαιτητική. Δεν είναι κάτι που αλλάζει τόσο εύκολα ή γρήγορα όσο φαίνεται.
Το χιούμορ πιστεύετε ότι πρέπει να έχει όρια; Ή η κωμωδία είναι το μέρος όπου όλα
μπορούν να ειπωθούν;
Η σάτιρα έχει όρια, τα οποία καθορίζονται από τον χώρο και το πλαίσιο μέσα στο οποίο
παρουσιάζεται. Μέσα σε μια αίθουσα, το κοινό καταλαβαίνει το ύφος και την πρόθεση.
Όταν όμως το περιεχόμενο βγει εκτός αυτού του πλαισίου, μπορεί εύκολα να
παρερμηνευτεί, καθώς ο καθένας το αντιλαμβάνεται διαφορετικά.
Πόσο η επικαιρότητα επηρεάζει τα κείμενά σας; Υπάρχουν θέματα που «φωνάζουν» για
σάτιρα αυτήν την περίοδο;
Η επικαιρότητα παίζει ρόλο, αλλά τα πιο δυνατά θέματα είναι διαχρονικά: η ανθρώπινη
φύση, οι σχέσεις, οι καθημερινές συμπεριφορές. Αυτά είναι πάντα επίκαιρα και
προσφέρουν το πιο ουσιαστικό υλικό για σάτιρα.
Υπάρχει κάποια στιγμή πάνω στη σκηνή που το κοινό σας έχει αφήσει άφωνο;
Μια έντονη στιγμή ήταν όταν λιποθύμησε ένας νεαρός στην Καβάλα. Το κοινό ανησύχησε
και δημιουργήθηκε ένταση. Τελικά αποδείχθηκε ότι είχε πιει ουίσκι μέσα στη ζέστη, αλλά
ήταν από τις στιγμές που σε βγάζουν τελείως από τον ρυθμό της παράστασης.
Αν ο Ντόναλντ Τράμπ ερχόταν στην Ελλάδα και καθόταν στην πρώτη σειρά, ποιο θα ήταν
το πρώτο αστείο;
Πιθανότατα θα έπαιζα με την ιδέα του «αποκλεισμού», ίσως ονομάζοντας την παράσταση
«Ορμούζ» και απαγορεύοντας την είσοδο. Θα είχε ενδιαφέρον και μάλλον θα γινόταν viral.
Τι σας κάνει να γελάτε πραγματικά εκτός σκηνής;
Με κάνουν να γελάω μικρές, απλές λεπτομέρειες της καθημερινότητας. Για παράδειγμα, να
δω κάποιον με μαρούλι στα δόντια και να μην του το πω, αυτή η αθώα αμηχανία, έχει κάτι
πολύ κωμικό για μένα.
Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του το κοινό φεύγοντας από την παράσταση «Ο Εξωγήινος»;
Θέλω ο κόσμος να φεύγει με καλή διάθεση, να έχει γελάσει ουσιαστικά αλλά και να έχει
σκεφτεί κάτι λίγο πιο βαθύ. Προσπαθώ, με έναν τρόπο, να «παίρνω» εγώ την αρνητική
ενέργεια και να τους αφήνω πιο ανάλαφρους.
Κλείνοντας, ποια είναι τα επόμενα σχέδια;
Προτιμώ να κάνω μικρά και στοχευμένα βήματα. Δεν σχεδιάζω μακροπρόθεσμα σε
υπερβολικό βαθμό — προχωράω σταθερά, με λίγα πράγματα τη φορά, ώστε να μπορώ να
τα υποστηρίξω σωστά και με ποιότητα.

The post Από την καθημερινότητα στη σκηνή με τον Αλέξανδρο Τσουβέλα: H δύναμη του stand – up appeared first on trikalaidees.gr | Τρίκαλα ΙΔΕΕΣ.