Ηθοποιός αγαπητός και με αμέτρητους θαυμαστές σε όλο τον κόσμο, ο Τζορτζ Κλούνι ήταν το πρόσωπο της ημέρας χθες στο Λίντο, καθώς το Φεστιβάλ, τον τιμά φέτος με έναν ειδικό Χρυσό Λέοντα καριέρας. Η απονομή έγινε το βράδυ της Τετάρτης, κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης της φετινής Μόστρα.
Γνωστός για το χιούμορ και για την άνεση με την οποία αντιμετωπίζει πρόσωπα και καταστάσεις, ο Κλούνι, που τον περασμένο Μάιο έκλεισε τα 65, μίλησε το μεσημέρι της ίδιας μέρας στους δημοσιογράφους για την πορεία του στον καλλιτεχνικό χώρο, η οποία, όπως τόνισε, «δεν θα ήταν αυτή που ήταν χωρίς τη βοήθεια του παράγοντα της τύχης. Αν η τύχη βρεθεί με το μέρος σου, τότε ίσως, λέω ίσως, έχεις πιθανότητες να πετύχεις. Και μπορώ να πω ότι γνωρίζω πολύ κόσμο που ενώ θα μπορούσε να έχει καλύτερη πορεία, δεν είχε, γιατί δεν υπήρξε αρκετά τυχερός. Μπορώ να πω ότι χωρίς την τύχη με το μέρος μου δεν θα είχα γίνει αυτός που έγινα».
Δεν είναι βέβαια μόνον η τύχη που χρειάζεται αλλά και η σκληρή δουλειά και ο Κλούνι τόνισε ότι η σκληρή δουλειά και οι πολλές απογοητεύσεις ήταν καθημερινότητά του ώσπου να γίνει ένα όνομα στην τηλεόραση μέσω της σειράς «Στην εντατική». «Οι καριέρες δεν φτιάχνονται έτσι, αλλά ο περισσότερος κόσμος στέκεται σε αυτό που βλέπει μπροστά του και δεν σκέφτεται τι χρειάστηκε να μεσολαβήσει ώστε να δημιουργηθεί αυτό που βλέπει».
Σε ό,τι αφορά το ίδιο το Φεστιβάλ Βενετίας, ο Κλούνι δεν έκρυψε το γεγονός ότι η Μόστρα έχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του, καθ’ ότι από εδώ, εκτός άλλων, ξεκίνησε και η πορεία της σπουδαίας πολιτικής ταινίας του «Καληνύχτα και καλή τύχη». Δήλωσε, επίσης, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ξεπεράσουν τη «δυστυχή» περίοδο της Ιστορίας τους που διανύουν σήμερα υπό την κυβέρνηση Τραμπ, μία κυβέρνηση που την απαρτίζουν «οι χειρότεροι». «Υπάρχει μια πολύ καλή λέξη, κακιστοκρατία, που περιγράφει μια χώρα που κυβερνάται από πρόσωπα με τις λιγότερες ικανότητες. Πιστεύω ότι ζούμε ίσως μια κακιστοκρατία αυτή τη στιγμή, αλλά θα το ξεπεράσουμε», είπε χαρακτηριστικά.
«Μελάνι» για τον Μέρντοκ
Ink σημαίνει μελάνι και η ταινία «Ιnk» του Ντάνι Μπόιλ με την οποία σηκώθηκε η αυλαία της φετινής Μόστρα, νιώθεις ότι μυρίζει μελάνι. Το φιλμ επιστρέφει στο 1969, όταν ο επιχειρηματίας Ρούπερτ Μέρντοκ (Γκάι Πιρς), πήρε την εφημερίδα «Daily Sun» και την μετέτρεψε σε κολοσσό των media στη Βρετανία.
Στην πραγματικότητα η ταινία μιλά για το πώς μια ομάδα οραματιστών, ανθρώπων που δεν ταίριαζε στα καλούπια της εποχής – το βρετανικό κατεστημένο – συνέλαβε την ιδέα για ένα νέο είδος ειδησεογραφίας, ένα είδος που θα έδινε στον κόσμο αυτό που ζητούσε και θα άλλαζε για πάντα τη μορφή του.
Το παρασκήνιο της δημιουργίας της «Sun» αποτυπώνεται πάνω στη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον Μέρντοκ (Γκάι Πιρς) και τον σταρ δημοσιογράφο Λάρι Λαμπ (Τζακ Ο’ Κόνελ), ενώ είναι αρκετά ενδιαφέρον το γεγονός ότι η ταινία (που βασίζεται σε θεατρικό έργο) υποστηρίζει ότι ο Μέρντοκ (ο οποίος, παρεμπιπτόντως, δεν δαιμονοποιείται), μπορεί να θεωρηθεί σωτήρας της έντυπης δημοσιογραφίας.