Η Μόσχα, η Ουάσιγκτον και το Πεκίνο έχουν ξεκινήσει προετοιμασίες για μια τριμερή συνάντηση μεταξύ του Βλαντίμιρ Πούτιν, του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και του προέδρου της Κίνας Σι Τζινπίνγκ, σύμφωνα με ανακοίνωση του Κρεμλίνου. Όπως δήλωσε ο σύμβουλος του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσακόφ, οι τρεις πρωτεύουσες είναι ήδη έτοιμες να φιλοξενήσουν τη συνάντηση.
Ο Ουσακόφ ανέφερε ότι “μπορώ πλέον να πω με βεβαιότητα πως η Μόσχα, το Πεκίνο και η Ουάσιγκτον είναι, επί της αρχής, έτοιμες να τη φιλοξενήσουν και οι προετοιμασίες έχουν ήδη ξεκινήσει”. Ωστόσο, δεν διευκρίνισε πότε ακριβώς θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση, ούτε ποια θέματα θα τεθούν προς συζήτηση.
Παράλληλα, ο ίδιος σχολίασε το ενδεχόμενο τριμερών συνομιλιών μεταξύ Ρωσίας, ΗΠΑ και Ουκρανίας, που σύμφωνα με τον ίδιο ενδέχεται να διεξαχθούν τον Νοέμβριο. Τις χαρακτήρισε ως “προκαταρκτικές”, δηλαδή διερευνητικές.
Ο Ουσακόφ δεν έδωσε λεπτομέρειες σχετικά με το πιθανό πλαίσιο των συνομιλιών, ούτε ανέφερε συγκεκριμένη ημερομηνία ή επιβεβαίωση ότι όλα τα μέρη έχουν συμφωνήσει να πραγματοποιήσουν τις συναντήσεις. Συνεπώς, μέχρι στιγμής, πρόκειται για δηλώσεις Ρώσου αξιωματούχου σχετικά με την προετοιμασία πιθανών διαπραγματεύσεων. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τις τελικές ημερομηνίες ή την ατζέντα των συναντήσεων, σύμφωνα με το ρωσικό Telegram κανάλι Astra και ρωσικά μέσα ενημέρωσης.
Ευρωπαϊκή στάση και τοποθετήσεις για τις διαπραγματεύσεις
Ευρωπαίοι ηγέτες εξετάζουν πέντε πολιτικούς που θα μπορούσαν ενδεχομένως να εκπροσωπήσουν την Ευρώπη σε διαπραγματεύσεις με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, σύμφωνα με δημοσίευμα της The Telegraph που επικαλείται διπλωματικές πηγές.
Νωρίτερα, ο Βενς είχε δηλώσει ότι Ουκρανία και Ρωσία συμφώνησαν σε διαπραγματεύσεις, ωστόσο η ειρήνη παραμένει ακόμη μακριά.
Την ίδια ώρα, το Κρεμλίνο έχει κατονομάσει το Αμπού Ντάμπι ως πιθανό τόπο διεξαγωγής των τριμερών συνομιλιών.
Ο πρόεδρος της Λιθουανίας Γκιτάνας Ναουσέντα άσκησε κριτική στην ιδέα του Κρεμλίνου για τριμερείς συνομιλίες μεταξύ Ρωσίας, Κίνας και ΗΠΑ με στόχο τον τερματισμό του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας χωρίς τη συμμετοχή της Ουκρανίας. Κατά τον ίδιο, μια τέτοια μορφή θα θύμιζε “διαμοιρασμό σφαιρών επιρροής μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων”.