Στα ορεινά χωριά της Πίνδου, εκεί όπου το καλοκαίρι αργεί πάντα λίγο παραπάνω να «πατήσει πόδι», ξεκινά σιγά-σιγά η πιο χαρακτηριστική εποχική μετάβαση. Στα σπίτια σε Περτούλι, Γαρδίκι, Ασπροπόταμο και Μεσοχώρα, οι ρυθμοί αλλάζουν διακριτικά αλλά σταθερά, με τις κουβέρτες και τα παπλώματα να μαζεύονται και να δίνουν τη θέση τους στα πιο ελαφριά κλινοσκεπάσματα.
Τα χαλιά, επίσης, κάνουν την ετήσια… έξοδό τους προς καθαριστήριο ή αποθήκες, ενώ το βράδυ το παράθυρο πλέον δεν μένει κλειστό. Αντίθετα, ανοίγει διάπλατα για να υποδεχτεί το πρώτο δροσερό αεράκι που κατεβαίνει από τις πλαγιές και γεμίζει το δωμάτιο με εκείνη τη χαρακτηριστική, καθαρή ορεινή ανάσα.
Ο Μάης και η άνοιξη μετρούν αντίστροφα, με τον κάμπο να έχει ήδη περάσει σε ρυθμούς «Θεριστή» και το καλοκαίρι να πλησιάζει με γρήγορα βήματα. Και κάπου εκεί, οι τυχεροί που διαθέτουν εξοχικό στα ορεινά χωριά ζουν το δικό τους μεταβατικό προνόμιο: λίγο από δροσιά νύχτας, λίγο από ήλιο ημέρας, και μια καθημερινότητα που κινείται ανάμεσα στην ησυχία του βουνού και τη χαλαρότητα της εποχής.
Οι προετοιμασίες στα εξοχικά θυμίζουν το κλασικό, σχεδόν τελετουργικό ετήσιο ραντεβού: προσαρμογή στο καλοκαίρι με πρακτικές κινήσεις, αλλά και με τη γνώριμη αίσθηση ότι εκεί πάνω, ο χρόνος κυλά πάντα λίγο πιο αργά.