Σημαντικές αποκαλύψεις για την υπόθεση δηλητηρίασης στο Περιστέρι περιλαμβάνουν οι καταθέσεις του 41χρονου γιατρού και της μητέρας του. Η τελευταία περιέγραψε στο Mega και την εκπομπή Live News πως παρουσίασε παρόμοια συμπτώματα με τον γιο της όταν ήπιε νερό μέσα από το σπίτι του.
Όπως αναφέρει, νοσηλεύτηκε στατέλη Φεβρουαρίου, περίπου δεκαπέντε ημέρες μετά το περιστατικό που είχε προηγηθεί με τον γιο της.
«Νοσηλεύτηκα και εγώ στο ΓΝΑ στις 25, 26, 27, 28 Φεβρουαρίου, δηλαδή δεκαπέντε μέρες μετά. Ήπια νερό από το σπίτι του παιδιού μου. Είχα κατέβει να βοηθήσω το παιδί μου, να κρατήσω τον εγγονό και έπαθα αυτό που έπαθα μετά. Το ίδιο πράγμα δηλαδή με το γιο μου. (Είχα) ξηροστομία, μουδιάσματα στα χέρια, μουδιάσματα στα πόδια, παραισθήσεις. Έβλεπα τη νύφη μου στο νοσοκομείο. Όποια ξανθιά γυναίκα ήταν την έκανα για τη νύφη μου. Και βρισκόμουν σε κατάσταση να ορμήσω, να την σκοτώσω. Τόσο το μυαλό μου μέσα είχε θολώσει και με πέρασαν για τρελή».
«Με τίποτα δεν πήγαινε το μυαλό μας και μου είπαν και οι γιατροί ότι από μεγάλη συναισθηματική ευαισθησία το έχω πάθει και μου απαγόρεψαν να ξαναπάω στην Αθήνα να δω το παιδί. Το παιδί δεν το έβλεπα έτσι και αλλιώς. Το γιο μου δηλαδή. Να έρθει το γιος μου να μας βλέπει γιατί εγώ είμαι πολύ ευαίσθητη και παθαίνω αυτές τις κρίσεις. Στην ουσία όμως δεν ήταν αυτό και έτσι δεν ξανακατέβηκα εγώ στην Αθήνα. Γι’ αυτό δεν ξαναέπαθα. Έπαθα δύο τρεις φορές. Δύο φορές είχα πάθει. Τη μία είχα νοσηλευτεί, την άλλη πήρα Xanax, όπως μου είπε ο γιατρός μου από το ΓΝΑ. Προσπάθησε ο σύζυγος να με κρατήσει. Εντάξει, πέρασαν ένα εικοσιτετράωρο, δύο και κατάφερα και συνήλθα μετά».
«Για να με μεταφέρει από το σπίτι στην Αμάρυνθο έξω με είχε δέσει πάνω στο κάθισμα γιατί ήθελα να ανοίξω την πόρτα να βγω έξω. Έκανα πράγματα ασυναίσθητα. Και δεν μπορούσα να περπατήσω. Υποβασταζόμενη με κουβαλήσανε στο αυτοκίνητο. Εγώ μέχρι τώρα έπαιρνα ψυχοφάρμακα γιατί πιστεύανε ότι έχω πρόβλημα ψυχιατρικό».
Η μητέρα του γιατρού αναφέρθηκε και στη διαμάχη που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στον γιο της και την πρώην σύζυγό του για την επικοινωνία με το παιδί τους. Όπως λέει, η αντιπαράθεση είχε αρχίσει το καλοκαίρι του 2024, πριν από το διαζύγιο.
«Έμεινε μόνος του και κατεβαίναμε και εγώ και ο πατέρας του για να βοηθάμε για το παιδί, επειδή του είχε δώσει δύο Σαββατοκύριακα τον μήνα και δεν πρόλαβε. Το πρώτο Σαββατοκύριακο που το πήρε έγιναν επεισόδια. Το δεύτερο Σαββατοκύριακο αρρώστησε. Τον πήγαμε στο νοσοκομείο και νοσηλεύτηκε. Το τρίτο έπαθα εγώ, οπότε εγκαταλείψαμε. Δεν μας άφηνε. Και ο γιος μου για να μην υπάρχει ένταση μεταξύ τους και να μπορεί να το βλέπει εκείνος, κάναμε εμείς πίσω, ούτως ώστε να το βλέπει ο πατέρας το παιδί, που είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο».
«Η διαμάχη μεταξύ τους για το παιδί είχε ξεκινήσει πριν από το διαζύγιο, το καλοκαίρι του 2024. Στην αρχή της είπα έλα να μιλήσουμε της συμπεθέρας της πρώην, να μπορέσουν τα παιδιά μήπως και τα βρουν. Μου λέει: «Α, εμείς δεν έχουμε καμία δουλειά. Άμα μπορούν να είναι ενήλικες, να τα βρούνε μοναχοί τους». Δεν ανακατευότανε, οπότε η κατάσταση διαιωνίζετο και χειροτέρευε μάλλον γιατί και οι γονείς της είχαν τα ίδια μυαλά με αυτήν».
«Η ζωή μου άλλαξε»
Από την πλευρά του, ο 41χρονος γιατρός περιγράφει στο MEGA πώς οι επαναλαμβανόμενες νοσηλείες και τα επεισόδια επηρέασαν την επαγγελματική και προσωπική του ζωή.
«Όταν θεωρείς τον εαυτό σου ότι έχει ψυχική νόσο είναι ένα πρόβλημα. Μετά θεωρείς κιόλας ότι είσαι και επικίνδυνος στη δουλειά που κάνεις γιατί είναι μια αρκετά υπεύθυνη δουλειά και αρχίζει ένας αγώνας που προσπαθείς να ισορροπήσεις με το πρόβλημα που πιστεύεις ότι έχεις. Η ζωή άλλαξε. Το να νοσηλεύεσαι κάθε τρεις και λίγο στο νοσοκομείο, το να παρουσιάζεις επεισόδια. Γι’ αυτό κιόλας απομακρύνθηκα και από τη δουλειά μου για να πάω σε ένα περιβάλλον κάπως πιο ήσυχο. Να συνεχίζω βέβαια μεν να εργάζομαι, αλλά να έχω τη δυνατότητα να ηρεμήσω λίγο, όπως πίστευα ότι θα με βοηθούσε και να γίνω καλά και αργότερα να επιστρέψω».
«Πήρα μετάθεση τον Μάρτιο του 2026 και πήρα μια μετάθεση σε μια μονάδα της αεροπορίας. Εκεί εργάζομαι τώρα. Για έναν γιατρό δηλαδή αλλιώς να υπηρετεί στο νοσοκομείο και να κάνει εφημερίες και αλλιώς να είναι σε μια μονάδα. Είναι λιγότερο βαριά τα περιστατικά συνήθως. Άλλαξε σταδιακά αυτό γιατί έγινε μια νοσηλεία, μετά ακολούθησε δεύτερη, μετά τρίτη και σιγά σιγά, το αποδέχεσαι. Άλλαξε η ζωή μου. Δε λέω ότι δεν δυσκολεύτηκα. Και οι άνθρωποι που με στήριζαν και με βοηθούσαν προφανώς δυσκολεύτηκαν και αυτοί και στενοχωρήθηκαν».
Ο ίδιος αναφέρει ότι και η μητέρα του παρουσίασε συμπτώματα που αρχικά έμοιαζαν με τα δικά του. Σύμφωνα με όσα περιγράφει, εκείνη χρειάστηκε να μεταβεί δύο φορές στο νοσοκομείο, μία εκ των οποίων οδήγησε σε νοσηλεία, ενώ στη συνέχεια απομακρύνθηκε από το σπίτι και δεν παρουσίασε άλλα αντίστοιχα επεισόδια.
«Η μητέρα μου ήταν πάρα πολύ στενοχωρημένη όλο εκείνο το διάστημα. Εντάξει, όπως κάθε μητέρα όταν το παιδί της ας πούμε, περνάει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Είχε και αυτή ταλαιπωρηθεί και το προηγούμενο διάστημα γιατί ο πατέρας της είχε φύγει σχετικά πρόσφατα από τη ζωή μετά από πολύ μεγάλη ταλαιπωρία. Της είχαν πέσει δηλαδή πάρα πολλά και αυτό εντάξει με εμένα βέβαια την στενοχώρησε απίστευτα, οπότε υποθέσαμε ότι δεν άντεξε αυτό το συναισθηματικό φορτίο. Αυτό θεώρησαν και οι γιατροί της».
«Η μητέρα μου ευτυχώς χρειάστηκε μόνο δύο φορές να πάει μέχρι το νοσοκομείο και μετά απομακρύνθηκε από το σπίτι. Υποτίθεται ότι αυτό το κάναμε γιατί θεωρήσαμε ότι ο χώρος εκεί την στενοχωρεί περισσότερο και μετά ήταν καλά. Η μητέρα μου μία φορά νοσηλεύτηκε και άλλη μία φορά παρουσίασε τα ίδια συμπτώματα, αλλά αντιμετωπίστηκαν χωρίς νοσηλεία».