Ενας τόπος συνάντησης διαφορετικών μουσικών παραδόσεων, καλλιτεχνών, κοινού, αλλά και της τέχνης με το νησί της Ρόδου και την ιστορία του ήταν και παραμένει το όραμα για το Διεθνές Φεστιβάλ «Ευρωπαϊκή Πολυφωνία» που φέτος διανύει τον όγδοο χρόνο του. Πάνω σε αυτή τη βάση έχτισαν τη διαδρομή του σημαντικού πολιτιστικού θεσμού, ο οποίος σήκωσε αυλαία στις 28 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώνεται στις 10 Οκτωβρίου, οι καλλιτεχνικοί διευθυντές του Σάββας Καραντζιάς και Χρύσανθος Αντωνίου.
Η ωραία γιορτή ξεδιπλώνει τις δράσεις της από τη Μεσαιωνική Πόλη και τα σχολεία μέχρι τις εναέριες παραστάσεις και την έκθεση «Αντηχήσεις» και, όπως λένε οι δημιουργοί του, είναι ο ιδανικότερος τρόπος για να χτιστεί μια γέφυρα ανάμεσα στη Ρόδο και την Ευρώπη, στην τοπική κοινωνία, τους καλλιτέχνες και τους επισκέπτες, «αλλά και ανάμεσα στην πολιτιστική μας κληρονομιά και τη σύγχρονη δημιουργία».
Το μουσικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ σηκώνει απόψε αυλαία με τη συναυλία «Κάθαρσις» στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου – μετά την παρουσία της στο Παρίσι –, μια συνθετική σύμπραξη του Σάββα Καραντζιά και του Christopher Gibert με τη συμμετοχή του διεθνούς Dulci Jubilo Chamber Choir, του οκτέτου Mikrokosmos και των μουσικών Sébastien Gisbert και Χρύσανθου Αντωνίου.
«Στη Ρόδο δεν παρουσιάζουμε μόνο τη συναυλία “Κάθαρσις”, αλλά έχουμε και ένα καινούργιο έργο του Christopher, το “Hymnus”, το οποίο δημιούργησε ειδικά για αυτή τη συνάντηση. Είναι ένα έργο με πολύ έντονη γαλλική και οξιτανική ταυτότητα, εμπνευσμένο από ένα οξιτανικό χειρόγραφο του 13ου αιώνα και από κείμενα της Καινής Διαθήκης. Μας ενδιαφέρει πολύ αυτή η συνύπαρξη. Από τη μία έχουμε την “Κάθαρσιν”, με τη δική της ελληνική πνευματική αναφορά και τη σύγχρονη μουσική γλώσσα της δικής μου γραφής, και από την άλλη το “Hymnus”, που φέρνει μια διαφορετική ευρωπαϊκή μνήμη και αισθητική», λέει ο Σάββας Καραντζιάς.
Πρόκειται για ένα έργο που, σύμφωνα με τον συνθέτη και καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ, είναι αφιερωμένο στους εμβληματικούς συνθέτες Arvo Pärt και Veljo Tormis, στην Εσθονική Χορωδία και στον αρχιμουσικό Tõnu Kaljuste. Ο Σ. Καραντζιάς εξηγεί πως, για τους ίδιους, αυτή είναι η ουσία του θεσμού: οι συνεργασίες να μην αποτελούν απλές ανταλλαγές καλλιτεχνών, αλλά να γεννιούνται μέσα από τον χρόνο, την επικοινωνία και την πραγματική επιθυμία δημιουργίας κάτι κοινού.
Αυτοσχεδιασμός
Μία ακόμη ξεχωριστή δράση προηγήθηκε στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου στις 30 Σεπτεμβρίου, εκεί όπου ο καθηγητής Σπύρος Συρόπουλος συνάντησε τους καλλιτεχνικούς διευθυντές του Φεστιβάλ, παρουσιάζοντας οκτώ επεισόδια από την «Οδύσσεια».
Μέσα από αυτή τη δράση με μουσική ερμηνεία άνοιξε ένας διάλογος ανάμεσα στον λόγο και τη μουσική, αλλά και μια συζήτηση γύρω από την αναπηρία και τη συμπερίληψη, με το μουσικό μέρος, τιτλοφορούμενο «Αδης», να παρουσιάζεται από το οκτέτο Mikrokosmos και τον Χρύσανθο Αντωνίου στο βιολί.
«Η συγκεκριμένη παρουσίαση του “Οδυσσέα” αποτέλεσε συνέχεια της καλλιτεχνικής αναζήτησης, αλλά μέσα σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, όπου ο αυτοσχεδιασμός συναντά τον ακαδημαϊκό λόγο και τη θεματική της αναπηρίας. Αυτό αλλάζει και την έννοια του σολίστ. Δεν παρουσιάζει απλώς ένα προκαθορισμένο υλικό, αλλά γίνεται ενεργός συνομιλητής του λόγου, των μουσικών και του χώρου. Ο αυτοσχεδιασμός γίνεται έτσι μέρος της ίδιας της μουσικής αφήγησης», λέει ο Σ. Καραντζιάς.