Το ενδεχόμενο μιας υποψηφιότητας της Κριστίν Λαγκάρντ για την προεδρία της Γαλλίας ίσως ακουγόταν ελκυστικό σε αρκετούς, ωστόσο σε συνέντευξή της στη γαλλική εφημερίδα La Croix, η διευθύνουσα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έγραψε ουσιαστικά τη λέξη “fin” πριν καν αρχίσουν να γράφονται τέτοια σενάρια.
Η Λαγκάρντ εξήγησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια ότι «αυτό δεν θα ήταν καθόλου καλή ιδέα» και επικαλέστηκε γι’ αυτό τις τεράστιες απαιτήσεις που συνοδεύουν το κορυφαίο αξίωμα της Γαλλικής Δημοκρατίας. «Πρώτον, τίθεται το ζήτημα της ζωτικότητας, της ενέργειας και της δύναμης. Υπάρχει επίσης μια αναπόφευκτη αίσθηση θυσίας σε αυτού του είδους τη δέσμευση. Και μην ξεχνάτε ότι είμαι 70 ετών», συμπλήρωσε.
Οι δηλώσεις αυτές έρχονται να διαλύσουν τη φημολογία που είχε αναπτυχθεί γύρω από το όνομά της, ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη παραίτηση της Ιζαμπέλ Σνάμπελ από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ για να αναλάβει ανώτερο ρόλο στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – μια εξέλιξη που πυροδότησε ευρύτερη συζήτηση για τις ισορροπίες στην κορυφή του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού ιδρύματος.
Η Λαγκάρντ διευκρίνισε μάλιστα ότι, ακόμη και αν αποφασίσει να αποχωρήσει πρόωρα από την ΕΚΤ το 2027, αυτό θα γίνει μόνο για διάστημα λίγων μηνών και σε καμία περίπτωση για να συμμετάσχει στην πολιτική σκηνή.
«Καμπανάκι» για το χρέος
Η συζήτηση στράφηκε γρήγορα στη δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας, την οποία η πρόεδρος της ΕΚΤ περιέγραψε ως ιδιαίτερα ανησυχητική.
«Όταν το χρέος σου πλησιάζει το 120% του ΑΕΠ, χωρίς να υπάρχει μια ξεκάθαρη τροχιά για τον έλεγχο της ανάπτυξής του, τότε αντιμετωπίζεις ένα σοβαρό πρόβλημα», προειδοποίησε η Λαγκάρντ. Η ίδια τόνισε ότι η χώρα χρειάζεται άμεσα «μια αξιόπιστη πορεία προς τα εμπρός, συλλογική αποφασιστικότητα και μεταρρυθμίσεις για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αγορών».
Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, η επικεφαλής της ΕΚΤ υπέδειξε συγκεκριμένα βήματα, επισημαίνοντας ότι η Γαλλία πρέπει να μειώσει τη γραφειοκρατία, να προχωρήσει σε βαθύτερες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες του συνταξιοδοτικού της συστήματος, το οποίο δέχεται αυξανόμενες πιέσεις λόγω του αυξανόμενου προσδόκιμου ζωής των πολιτών.
Το παράδειγμα της Ελλάδας
Στον αντίποδα, η Λαγκάρντ εμφανίστηκε πολύ πιο καθησυχαστική και αισιόδοξη όσον αφορά τη γενικότερη ανθεκτικότητα του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος, απορρίπτοντας τις συγκρίσεις με παλαιότερες περιόδους αστάθειας. «Δεν βρισκόμαστε ούτε στο 2008 ούτε στο 2011. Το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι πλέον πολύ πιο ισχυρό», υπογράμμισε.
Στρέφοντας το βλέμμα στο παρελθόν, η πρόεδρος της ΕΚΤ εξήρε την προσπάθεια χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας που βρέθηκαν στη δίνη της κρίσης. «Χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, οι οποίες πέρασαν από εξαιρετικά επώδυνες κρίσεις, κατάφεραν να εξυγιάνουν τα δημόσια οικονομικά τους και έκτοτε έχουν επιστρέψει σε ρυθμούς ανάπτυξης που συχνά βρίσκονται πάνω από τον μέσο όρο», κατέληξε, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα για τη σημασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των διαρθρωτικών αλλαγών.