Ενας φίλος μου είπε κάποτε «δύο ανθρώπους πρέπει να έχεις ικανοποιημένους σε αυτή τη ζωή: το μικρό κοριτσάκι που υπήρξες και τη γιαγιά που θα γίνεις».
Μικρή Βιολέτα, δεν ξέρω αν για σένα τα έχω καταφέρει, αλλά ακόμα και τώρα, προσπαθώ να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου και να σε βγάζω ασπροπρόσωπη.
Σε σκέφτομαι συχνά και σε πολλά προσπαθώ να σου μοιάσω. Ξέρεις καλά «τι είναι δίκαιο και τι άδικο», υπερασπίζεσαι όποιον αδικείται. Κάνεις παρέα με τα παιδιά του περιθωρίου, αυτά που σου λένε «δεν είναι σαν εμάς» κι όσο προσπαθούν να σε απομακρύνουν, τόσο πεισμώνεις. Είμαι πολύ περήφανη για σένα μικρή γιατί μπήκες στο περιθώριο για να έχουν παρέα εκείνα τα παιδιά και όταν σε σκέφτομαι αμέσως θυμάμαι τι θα πει «ανιδιοτελής αγάπη». Γεννήθηκες με το αίσθημα του δικαίου.
Πριν από τέσσερα χρόνια συνάντησα την πρώτη σου δασκάλα, ξέρεις τι μου είπε; «Ησουν το πιο κοντό παιδάκι του σχολείου αλλά σήκωνες ανάστημα με τη φωνή σου στην αδικία». Πώς ψήλωσα εκείνη τη στιγμή…
Εχω ανάγκη να σου πω ένα μεγάλο «μπράβο», ξέρω ότι το αξίζεις και το ποθείς. Σκληρός ο περίγυρός σου, όμως όλα θα φτιάξουν σιγά σιγά… Αλήθεια σου λέω! Να κοιτάς εκεί που θες να πας, αυτό να θυμάσαι, ό,τι κι αν σου λένε, εμπιστεύσου το ένστικτό σου, αυτά που λένε οι μεγάλοι δεν είναι πάντα σωστά. Αλήτεψε όπως αλητεύεις, μακάρι οι πραγματικοί αλήτες που γνωρίζεις και θα γνωρίσεις να ήταν σαν εσένα, άσε τι λένε οι άλλοι, οι άλλοι είναι άλλοι.
Εμαθα να προστατεύομαι επειδή αλήτεψες, έμαθα να αγαπώ επειδή μόνο αγάπησες, έμαθα να επαναστατώ επειδή επαναστάτησες, έμαθα να ρισκάρω επειδή ρίσκαρες, έμαθα να ονειρεύομαι γιατί αυτό έκανες κι εσύ, έμαθα να περιμένω περισσότερα από τους ανθρώπους γιατί εσύ είχες λίγα, έμαθα να τραγουδάω γιατί το τραγούδι ήταν το καταφύγιό σου. Εμαθα να ζυγίζω τους ανθρώπους γιατί ήσουν απροστάτευτη, έμαθα να γελάω δυνατά γιατί έκλαψες πολύ.
Μου έμαθες να λέω «δεν πονάω», «θα τα καταφέρω», «μπορώ», «αναλαμβάνω την ευθύνη», «εγώ φταίω», «συγγνώμη». Μου έμαθες να κοιτάζω τους ανθρώπους στα μάτια, όπως κοιτάς σε αυτή τη φωτογραφία κι όταν τα βλέμματά τους ασχημαίνουν να προσπαθώ να φανταστώ πώς ήταν τα δικά τους παιδικά χρόνια και να τους συγχωρώ.
Σε ευχαριστώ για όλα μικρή μου, ξέρω πως έχω πολύ δρόμο μπροστά για να σε φτάσω στην καρδιά αλλά θα προσπαθώ πάντα να θυμίζω εσένα.
Σ’ αγαπώ
Βιολέτα η μεγάλη.
Η Βιολέτα Ίκαρη είναι ερμηνεύτρια. Συναντά για πρώτη φορά δισκογραφικά τον Πάνο Βλάχο στο νέο τραγούδι με τίτλο «Τίποτα δεν είναι ξένο» σε αδημοσίευτους στίχους του Αλκη Αλκαίου και μουσική Δημήτρη Καρρά.