- Advertisement -
H απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αναδείξει τον υπερσυντηρητικό και ακραίο σύμβουλό του Στίβεν Μίλερ στη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου δείχνει ότι σχεδιάζει να εντείνει την αντιπαράθεση στα δύο τελευταία χρόνια της θητείας του.
Αυτή είναι η ετυμηγορία αξιωματούχων της κυβέρνησης και άλλων Ρεπουμπλικανών για την απόφαση του αμερικανού προέδρου να απομακρύνει την επί χρόνια έμπιστή του Σούζι Γουάιλς και να την αντικαταστήσει με τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από τις σκληρές γραμμές κατά των μεταναστών και των πολιτικών αντιπάλων.
Με την κίνηση αυτή, γράφουν οι «New York Times», ο πρόεδρος θέλει να δείξει ότι σκοπεύει να συνεχίσει να προωθεί τις πολιτισμικές συγκρούσεις και την ατζέντα που οι ψηφοφόροι μαζικά απέρριψαν στις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο, την περασμένη Τρίτη.
Παρόλο που ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος έχει δηλώσει ότι μπορεί να συνεργαστεί με τους Δημοκρατικούς, επιδεικνύει μια επιθετική προσέγγιση μετά τις εκλογές. Το Σάββατο διέταξε το υπουργείο Δικαιοσύνης να «ερευνήσει» τους Δημοκρατικούς, τους οποίους κατηγόρησε ότι έστειλαν «απειλητικές επιστολές» σε Ρεπουμπλικανούς δωρητές και άλλους συμμάχους του.
Ο πρόεδρος προσέφερε επίσης τη θέση εκπροσώπου του Λευκού Οίκου στον φίλο Ντάνα Γουάιτ, τον συγκρουσιακό επικεφαλής των διοργανώσεων ΜΜΑ (Mixed Martial Arts), ο οποίος πήρε ένα περιθωριακό άθλημα και το μετέτρεψε σε μια παγκόσμια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων.
Ο 41χρονος Μίλερ, που ανήκει στη σκληροπυρηνική, ακροδεξιά πτέρυγα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, δεν είναι υπέρ των διαπραγματεύσεων. «Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι μια εξτρεμιστική οργάνωση που υπερασπίζεται μόνο εγκληματίες, δολοφόνους μεταναστών και τρομοκράτες», έχει πει.
Επίσης έχει δηλώσει: «Εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν, θα μετατρέψουν κάθε πόλη των ΗΠΑ σε Μογκαντίσου ή Καμπούλ». Εν ολίγοις, βάζοντας μπροστά τον Μίλερ, ο Τραμπ θέλει να ξεφύγει από την αδύναμη θέση στην οποία έχει περιέλθει, μετά τις εκλογές, σημειώνει η «Corriere della Sera» που χαρακτηρίζει τον νέο προσωπάρχη ως τη «σκοτεινή ψυχή» του Τραμπ.
Με ακραίες απόψεις από την εφηβεία του, ο Μίλερ είναι ο προστατευόμενος του Τραμπ από την προεκλογική εκστρατεία του 2016, όταν εντάχθηκε στην ομάδα του. Οσοι τον γνωρίζουν καλά τον περιγράφουν ως διαρκώς δυσαρεστημένο, πικρόχολο, χωρίς ενσυναίσθηση, έναν άνθρωπο που απολαμβάνει να πληγώνει και νιώθει άνετα να διαλύει τον αντίπαλό του. Ισως αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ο Τραμπ τον συμπαθεί.
Αλλά όταν εξαπέλυσε την υπηρεσία Μετανάστευσης ICE εναντίον μεταναστών, επιτρέποντας ακόμη και σε μη παράνομους μετανάστες να στοχοποιούνται, όταν συνέχισε να υπερασπίζεται βίαιες πολιτοφυλακές μετά τη δολοφονία ειρηνικών διαδηλωτών, ακόμη και ο Τραμπ είπε ότι ο Μίλερ το είχε παρατραβήξει.
Από τότε, είναι λιγότερο ορατός στο ευρύ κοινό, αλλά η καταστολή της ICE συνεχίζεται. Η βαρβαρότητα της υπηρεσίας ήταν η αιτία της απώλειας υποστήριξης των ισπανόφωνων: το ένα τρίτο του 43% των ισπανόφωνων που ψήφισαν τον Τραμπ το 2024 τον εγκατέλειψαν. Αυτή η σαρωτική νίκη επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την ήττα του. Αναζητώντας αποδιοπομπαίους τράγους, ο Τραμπ θα μπορούσε να τον κατηγορήσει. Αντ’ αυτού, απέλυσε τη Σούζι Γουάιλς.
Ο Μίλερ, μαζί με τον Ράσελ Βόουτ, επικεφαλής του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού και στις δύο θητείες, τον άλλο άνθρωπο από τον οποίο εξαρτάται η κυβερνητική ικανότητα του προέδρου, εργαζόταν από τον Απρίλιο σε ένα σχέδιο για τη διαχείριση της κρίσης στην πιθανότητα της ήττας.
Το σχέδιο προβλέπει: καμία διαπραγμάτευση, παρακάμπτοντας το Κογκρέσο ενώ συνεχίζει να κυβερνά με προεδρικά διατάγματα και δίνοντας δικαστικές μάχες για να αμφισβητήσει τη νομιμότητα των ερευνών που θα ξεκινήσει η Βουλή των Αντιπροσώπων για διάφορες ενέργειες του Τραμπ που θεωρούνται παράνομες (όπως ο τεράστιος πλούτος που έχουν αποκτήσει αυτός και τα παιδιά του στα δύο χρόνια της θητείας του) και, ίσως, για τον ίδιο τον Μίλερ.
Ομως ο νέος επιτελάρχης δεν νοιάζεται: η αποστολή του είναι να χρησιμοποιήσει τα τέσσερα χρόνια του Τραμπ στην εξουσία για να αναδιαμορφώσει τα δημογραφικά στοιχεία της χώρας. Διαφορετικά, λέει, αυτό θα σημάνει «την εξαφάνιση της Αμερικής μας».
Θα τον αφήσει ο Τραμπ να φτάσει μέχρι τέλους; Προς το παρόν, βασίζεται στον μονομάχο που παρέμεινε στο πλευρό του ακόμη και κατά τη διάρκεια των σκοτεινών, για εκείνον, ετών της προεδρίας του Μπάιντεν. Το σκεπτικό είναι: καλύτερα κάποιος που το παρακάνει.
Comments are closed.