Ενοχλητική… λεπτομέρεια ο θάνατος ενός αδέσποτου

Ενα χωριό που λέγεται Αρετή. Μια σκυλίτσα ενός έτους που πέθανε βαριά τραυματισμένη. Και ερωτήματα που δεν θάβονται μαζί με το σώμα της. Η υπόθεση στην Αρετή Ηλείας δεν είναι μόνο η ιστορία ενός ζώου. Είναι μια υπόθεση για όσα συμβαίνουν όταν ο θάνατος ενός αδέσποτου αντιμετωπίζεται ως ενοχλητική λεπτομέρεια και οι εθελοντές διεκδικούν τα αυτονόητα.

Η σκυλίτσα ήταν γνωστή στους κατοίκους. Σύμφωνα με την Αλίκη Κολοβού, λίγους μήνες νωρίτερα είχε βρεθεί με δύο σφιχτές θηλιές στον λαιμό. Ενας αστυνομικός και η κόρη του τη βοήθησαν και έκτοτε τη φρόντιζαν. Τώρα εντοπίστηκε με συντριπτικά τραύματα στο στόμα και στο πρόσωπο. «Την είδα και ζωντανή και νεκρή», λέει στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» η κ. Κολοβού, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι δέχθηκε πυροβολισμό και χτύπημα με αιχμηρό εργαλείο. Πρόκειται για μαρτυρία που χρειάζεται διερεύνηση, όχι για αποδεδειγμένη αιτία των τραυμάτων.

Η Αντα Παναγιωτοπούλου, από τον Φιλοζωικό Σύλλογο Λεχαινών, αναζήτησε τη σκυλίτσα και την εντόπισε κοντά στην εκκλησία όπου σύχναζε. Τη μετέφερε αμέσως σε κτηνιατρείο στη Γαστούνη. Σύμφωνα με την καταγγελία της, ακολούθησε πολύωρη καθυστέρηση ώσπου να μεταφερθεί στον συμβεβλημένο κτηνίατρο στο Μεσολόγγι. Εκεί, όπως αναφέρεται στη γνωμάτευση, έφθασε ήδη νεκρή. «Το άφησαν το σκυλί από το μεσημέρι που το πήγα κτηνίατρο μέχρι το βράδυ που πέθανε χωρίς να κάνουν τίποτα», καταγγέλλει η κ. Παναγιωτοπούλου. Η ίδια αναφέρει πως στη συνέχεια το ζώο θάφτηκε χωρίς νεκροψία-νεκροτομή και χωρίς ακτινογραφίες. «Οταν ενημερώθηκα το πρωί ότι το σκυλί θάφτηκε χωρίς να του κάνουν τίποτα, χάλασα τον κόσμο». Κατόπιν επιμονής της, η σκυλίτσα εκτάφηκε και μεταφέρθηκε ξανά για εξετάσεις.

Τι έδειξαν οι ακτινογραφίες

Η κτηνιατρική γνωμάτευση καταγράφει κάταγμα της κάτω γνάθου, σκάγια κοντά στα μάτια, στη μύτη, στη γνάθο και στην περιοχή της ωμοπλάτης, καθώς και ελαφρά μετατόπιση αυχενικών σπονδύλων. Ωστόσο, σημειώνει ότι δεν εντοπίστηκαν σκάγια στο σημείο του κατάγματος ούτε πρόσφατα εξωτερικά τραύματα στις περιοχές που εξετάστηκαν. Ως πιθανή διάγνωση αναφέρεται τραυματισμός από αμβλύ εξωτερικό παράγοντα, όπως τροχαίο. Η παρουσία σκαγιών υποδηλώνει πυροβολισμό, όχι όμως πότε συνέβη ή τι προκάλεσε τον θάνατο. Η κ. Παναγιωτοπούλου περιγράφει τη γλώσσα της σκυλίτσας ως σχισμένη στη μέση, σαν από μαχαίρι. «Από το τροχαίο έγινε αυτό;», διερωτάται. Το συγκεκριμένο τραύμα δεν περιγράφεται στη γνωμάτευση, γεγονός που δημιουργεί πρόσθετα ερωτήματα. Στο ίδιο έγγραφο σημειώνεται ότι το μικροτσίπ του ζώου δεν φαινόταν καταχωρισμένο στην ηλεκτρονική πλατφόρμα ζώων συντροφιάς. Αλλο ένα στοιχείο προς έλεγχο.

Υπόνοιες συγκάλυψης και αναπάντητα «γιατί»

«Ηθελαν να φανεί τροχαίο», υποστηρίζει η κ. Παναγιωτοπούλου. Και οι δύο εθελόντριες καταγγέλλουν απόπειρα υποβάθμισης του περιστατικού. Οι καταγγελίες δεν συνιστούν απόδειξη συγκάλυψης. Αναδεικνύουν όμως την ανάγκη να αποσαφηνιστεί ποιος αποφάσισε την ταφή, γιατί δεν έγινε εξαρχής πλήρης διερεύνηση και αν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Κυρίως, γιατί η εκταφή και οι ακτινογραφίες έγιναν, κατά την καταγγελία, μόνο ύστερα από την πίεση μιας εθελόντριας. Χωρίς νεκροψία-νεκροτομή, η ακριβής αιτία θανάτου παραμένει αδιευκρίνιστη.

«Πόσα να σώσουμε;», αναρωτιέται η Αντα Παναγιωτοπούλου, περιγράφοντας διαρκή περιστατικά πυροβολισμών, δηλητηριάσεων και τραυματισμών σε Λεχαινά, Ανδραβίδα, Μυρσίνη και Κυλλήνη. Η Αλίκη Κολοβού καταγγέλλει ελλιπείς ελέγχους, απουσία ουσιαστικής ενημέρωσης για τις στειρώσεις και άρνηση αξιοποίησης των λύσεων που, όπως λέει, προτείνουν οι εθελοντές. Επίσης, ζητά διαφάνεια για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται ο δήμος τα ζώα. «Εμείς με την Αντα σηκώνουμε δύο δήμους», λέει. Και αποδίδει σε στελέχη του δήμου την εξοργιστική φράση: «Τι κάνετε έτσι για ένα σκυλί;».

Ο νόμος 4830/2021 αναθέτει στους δήμους συγκεκριμένες αρμοδιότητες για την περισυλλογή, την περίθαλψη, τη σήμανση και τη διαχείριση των αδέσποτων. Η δημοτική Αρχή καλείται να δώσει απαντήσεις για το χρονικό της μεταφοράς, τους χειρισμούς, τις καθυστερήσεις και την απόφαση για την ταφή. Δεν αρκεί να χαρακτηρίζεται ένα περιστατικό «τροχαίο» χωρίς αποσαφήνιση των συνθηκών και αξιολόγηση των ευρημάτων.

Στην Αρετή, ένα ζώο πέθανε, θάφτηκε και χρειάστηκε να ξεθαφτεί για να γίνουν εξετάσεις. Αν κάποιοι θεωρούν ότι τέτοια περιστατικά χαλούν την εικόνα ενός «ενάρετου» χωριού, ας θυμηθούν: την εικόνα ενός τόπου δεν την αμαυρώνει εκείνος που καταγγέλλει τη βία, αλλά εκείνος που την ασκεί ή την ανέχεται. Γιατί στην Αρετή, η σιωπή δεν είναι αρετή.