- Advertisement -
Ο συντονιστής των Πυροσβεστικών Δυνάμεων που επιχείρησαν στα Τέμπη, κ. Ευάγγελος Φαλάρας παραπέμπεται να δικαστεί για παράβαση καθήκοντος διότι από 2.3.2023 ως 7.3.2023 έδωσε εντολή «να απομακρύνθούν από τον τόπο τουλάχιστον 300 κυβικά χώματος και αδρανών υλικών καθώς και συντρίμμια των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών» οι δε λοιποί παραπεμπόμενοι (Τριαντόπουλος, Αγοραστός, Παπαγεωργίου και ο Αστυνομικός Διευθυντής Λάρισας κ. Αγάπιος Χαρακόπουλος) «δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια προκειμένου να αποτρέψουν την ενέργεια αυτή»
«Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες … να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα … προς το σκοπό αφενός μεν βλάβης του κράτους, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαιτίους …, που συνίσταται στη μη έγκαιρη αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και ευρημάτων …. ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλα τα θύματα»
Το Βούλευμα δέχεται ότι ενήργησαν με συναπόφαση και χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεση της κ. Ανακρίτριας Λάρισας. Από 28.2.23 το βράδυ, μέχρι το πρωί της 2ας.3.23 την έρευνα διενεργούσε το Τμήμα Τροχαίας Λάρισας. Μετά την ανάθεση της υπόθεσης στην κ. Ανακρίτρια, το ίδιο Τμήμα συνέχισε να ενεργεί ανακριτικές πράξεις, κατόπιν εντολών της. Η ίδια δεν πήγε στον τόπο της σύγκρουσης, ούτε είχε εκδώσει κάποια ιδιαίτερη οδηγία.
Τα 300 κυβικά χώματος και αδρανών υλικών προήλθαν κυρίως από την διαμόρφωση του χώρου όπου στήθηκαν οι γερανοί και από το πρανές της γραμμής.
Γίνεται φανερό ότι το κύριο βάρος της δίκης πέφτει στον επικεφαλής των Πυροσβεστικών δυνάμεων.
Επιπροσθέτως, παραπέμπονται ο μεν Κωνσταντίνος Αγοραστός επειδή έδωσε εντολή για «επίστρωση του δρόμου στον τόπο του ατυχήματος με χαλίκια και υλικά 3Α και Ε4 και για επίστρωση τμήματος εδάφους με τριμμένη πίσσα», ο δε Χρήστος Τριαντόπουλος «δεν προέβη σε καμία ενέργεια προκειμένου να αποτρέψει την ενέργεια αυτή» από 4.3.2023 ως τις 8.3.2023,
Δεν υπήρχε δρόμος και διαμορφώθηκε για τις ανάγκες της επιχείρησης διάσωσης. Κατόπιν χαλικοστρώθηκε και υπάρχει ως σήμερα. Στο τμήμα με την πίσσα χτίστηκε εκκλησάκι.
Το υπηρεσιακό καθήκον προσδιορίζεται κυρίως από το Ειδικό Σχέδιο Διαχείρισης Ανθρώπινων Απωλειών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, «ένα σύστημα για την κατάλληλη οργάνωση και συντονισμό των εμπλεκόμενων φορέων και υπηρεσιών, για την αποτελεσματική διαχείριση συμβάντων με πολυάριθμους θανόντες. Ο συντονισμός αφορά τη διασύνδεση επιμέρους δράσεων μεταξύ των Αρχών/Φορέων που εμπλέκονται στη διαχείριση των συνεπειών, και της αρμόδιας, καθ’ ύλη και κατά τόπο, προανακριτικής αρχής και την εύρεση και διάθεση πρόσθετων πόρων».
Η Εριέτα Μόλχο δεν βρέθηκε ποτέ. Στα υλικά που απομακρύνθηκαν, βρέθηκαν, αργότερα, θραύσματα οστών και βιολογικό υλικό, που εν μέρει δεν ταυτοποιήθηκαν. Αυτή η πτυχή βαραίνει ιδιαίτερα στον ψυχισμό των συγγενών και δημιουργεί ιδιαίτερα συναισθήματα θλίψης και οργής. Είναι η σκέψη ότι κάποιο μέλος του ανθρώπου τους μπορεί να βρίσκεται στο πεδίο, άταφο.
Εδώ δεν μπορεί κανείς παρά να σκύψει το κεφάλι.
Εξειδικευμένες εξετάσεις ζητήθηκαν μόνο αφού ο Άρειος Πάγος έδωσε την οδηγία να εξεταστούν όλα τα αιτήματα των συγγενών, που αφορούσαν σε παράνομο φορτίο, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο πόλεμος διαστρέβλωσης γεγονότων και διασποράς θεωριών συνωμοσίας. Το από 3.3.2023 έγγραφο Βελόπουλου με το οποίο ζητιούνταν να ερευνηθεί το παράνομο φορτίο, ουδόλως είχε απασχολήσει την κ. Ανακρίτρια Λάρισας και σωστά.
Σήμερα που όλα αυτά αποτελούν ανέκδοτο, μένει η δοκιμασία που πρέπει να περάσει ο Πυροσβέστης, κυρίως, προκειμένου να κριθεί αν είχε δόλο βλάβης της ανάκρισης και του κράτους.
Τα απόνερα των θεωριών συνωμοσίας.
Comments are closed.