- Advertisement -
Χρειάστηκαν 102 χρόνια για να πάψει και επισήμως ο Μπενίτο Μουσολίνι να είναι επίτιμος πολίτης της Μπρέσια. Το δημοτικό συμβούλιο της πόλης της Λομβαρδίας αποφάσισε να ανακαλέσει την τιμητική υπηκοότητα που είχε απονεμηθεί στον ιταλό δικτάτορα στις 24 Μαΐου 1924, κλείνοντας μια εκκρεμότητα που είχε επιβιώσει ακόμη και τυπικά μέχρι σήμερα.
Η απόφαση εγκρίθηκε με 17 ψήφους υπέρ και 9 αποχές, χωρίς καμία ψήφο κατά. Πίσω όμως από τους αριθμούς κρύβεται μια έντονη πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τον φασισμό, τον κομμουνισμό και τον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη Ιταλία διαχειρίζεται τη μνήμη του 20ού αιώνα.
Η τιμητική υπηκοότητα είχε δοθεί στον Μουσολίνι όχι από εκλεγμένο δημοτικό συμβούλιο, αλλά από τον τότε νομαρχιακό επίτροπο Αντόνιο Ζανόν, σε μια περίοδο κατά την οποία πολλοί ιταλικοί δήμοι προχωρούσαν σε ανάλογες κινήσεις. Οι υπηρεσίες του Δήμου διαπίστωσαν ότι η απόφαση του 1924 ουδέποτε είχε καταργηθεί και εξακολουθούσε τυπικά να ισχύει.
Η τότε απονομή στην Μπρέσια δεν ήταν μεμονωμένη περίπτωση. Το 1924, ενώ ο Μουσολίνι βρισκόταν ήδη στην εξουσία, πολλοί ιταλικοί δήμοι τού απένειμαν τιμητική υπηκοότητα, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πολιτικής κινητοποίησης υπέρ του φασιστικού καθεστώτος. Στην Μπρέσια η απόφαση ελήφθη στις 24 Μαΐου 1924, λίγες εβδομάδες πριν από τη δολοφονία του σοσιαλιστή βουλευτή Τζάκομο Ματεότι, στις 10 Ιουνίου, γεγονός που προκάλεσε μία από τις σοβαρότερες κρίσεις του καθεστώτος.
Την πρόταση ανάκλησης είχε καταθέσει τον Οκτώβριο του 2024 ο δημοτικός σύμβουλος του Δημοκρατικού Κόμματος Αντρέα Κούρτσιο. Το κείμενο υπογράμμιζε ότι στόχος δεν ήταν να «διαγραφεί ή να ξαναγραφτεί η Ιστορία», αλλά να αρθεί μια τιμητική διάκριση από ένα πρόσωπο που δεν μπορούσε να θεωρείται ότι προσέφερε κύρος στην πόλη.
Η συζήτηση πήρε διαφορετική τροπή όταν η Κεντροδεξιά κατέθεσε δύο τροπολογίες. Η σημαντικότερη ζητούσε να συμπεριληφθεί αναφορά στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2019 για την ευρωπαϊκή ιστορική μνήμη και καταδίκη των ολοκληρωτικών καθεστώτων. Η πλειοψηφία της Κεντροαριστεράς απέρριψε τις τροπολογίες, υποστηρίζοντας ότι το αντικείμενο της ψηφοφορίας ήταν συγκεκριμένο: η τιμητική υπηκοότητα του Μουσολίνι. Οι σύμβουλοι της Κεντροδεξιάς επέλεξαν τελικά την αποχή. Η Μπρέσια έχει ιδιαίτερο ιστορικό βάρος σε αυτή τη συζήτηση. Η πόλη τιμήθηκε το 1952 για τη συμβολή της στην Αντίσταση, ενώ στις 28 Μαΐου 1974 η βομβιστική επίθεση στην Piazza della Loggia άφησε οκτώ νεκρούς και περισσότερους από εκατό τραυματίες.
Η απόφασή της δεν είναι μοναδική. Περίπου δεκαπέντε δήμοι της ευρύτερης περιοχής έχουν ανακαλέσει τα τελευταία χρόνια αντίστοιχες τιμητικές διακρίσεις. Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε η ίδια απόφαση του Σαλό το 2025, της πόλης που συνδέθηκε με την Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία, το καθεστώς του Μουσολίνι στη βόρεια Ιταλία την περίοδο 1943-1945.
Comments are closed.