Μαδρίτη: Πώς φτάσαμε στη μεγάλη νίκη της 87χρονης Μαρικάρμεν – Η λαϊκή οργή που «έπνιξε» την κυβέρνηση

Ανοιχτός είναι πλέον ο δρόμος για την επιστροφή της 87χρονης Μαρικάρμεν Αβασκάλ στο διαμέρισμά της στη Μαδρίτη, μετά από σχεδόν επτά δεκαετίες διαμονής.

Η υπόθεση της έξωσής της προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και μαζικές κινητοποιήσεις σε πολλές περιοχές της Ισπανίας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της δικηγόρου της, Μπεατρίζ Ντούρο, επετεύχθη συμφωνία με τους ιδιοκτήτες του ακινήτου. Εφόσον οριστικοποιηθεί με την υπογραφή των σχετικών εγγράφων, η συμφωνία αυτή θα επιτρέψει την επιστροφή της ηλικιωμένης κατοίκου στην οικία της.

Η Μπεατρίθ Ντούρο δήλωσε στους δημοσιογράφους πως «εάν υπογραφεί η συμφωνία στην οποία καταλήξαμε, προφανώς θα ήταν η καλύτερη και πιο χαρμόσυνη λύση για όλον τον κόσμο». Τόνισε επίσης ότι η συμφωνία «θα μπορούσε να συμβάλλει ώστε να αλλάξει το μοντέλο σε ό,τι αφορά τη στέγαση γενικότερα».

Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ εισήχθη σε νοσοκομείο μετά την έξωσή της από το σπίτι όπου διέμενε σχεδόν 70 χρόνια, στο κέντρο της ισπανικής πρωτεύουσας.

Χιλιάδες Ισπανοί διαδήλωσαν τις προηγούμενες ημέρες και από το βράδυ του Σαββάτου πολλοί έστησαν έναν «καταυλισμό συμπαράστασης» στο κέντρο της Μαδρίτης, διαμαρτυρόμενοι τόσο για την υπόθεση της 87χρονης όσο και για την ανάγκη παρεμβάσεων στη στεγαστική πολιτική, με στόχο την αντιμετώπιση της κρίσης στέγης στη χώρα.

Μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η έξωση της 87χρονης, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ προανήγγειλε μέτρα ανακούφισης στον τομέα της στέγασης, ενόψει της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου την Τρίτη.

Η ιστορία της Μαρικάρμεν αναδεικνύει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ενοικιαστές στη Μαδρίτη, ειδικά όσοι διαμένουν σε ακίνητα με παλαιά μισθωτήρια συμβόλαια. Η Μαρικάρμεν ήταν έφηβη όταν ο πατέρας της υπέγραψε το μισθωτήριο για ένα διαμέρισμα κοντά στο πάρκο Ρετίρο το 1956. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, το διαμέρισμα πέρασε στη μητέρα της και στη συνέχεια στην ίδια.

Παρέμεινε μόνιμη κάτοικος του διαμερίσματος, καταβάλλοντας περίπου 500 ευρώ τον μήνα, σύμφωνα με το παλαιό συμβόλαιο. Η ισπανική νομοθεσία περιορίζει τις μεταβιβάσεις του δικαιώματος μίσθωσης σε τέτοιες περιπτώσεις. Οι ιδιοκτήτες υποστήριξαν ότι το δικαίωμά της έληξε το 2007, δύο χρόνια μετά τον θάνατο της μητέρας της, θέση που επικύρωσε το Ανώτατο Δικαστήριο.

Το 2018, το κτίριο πωλήθηκε και το διαμέρισμα της Μαρικάρμεν πέρασε στην Urbagestion, μια μικρή επενδυτική εταιρεία ακινήτων. Η εταιρεία επιχείρησε επανειλημμένα να αυξήσει το ενοίκιο σε επίπεδα που η Μαρικάρμεν δεν μπορούσε να αντέξει με τη σύνταξή της, η οποία ανέρχεται σε 1.350 ευρώ.

Σύμφωνα με την οργάνωση ενοικιαστών Sindicato de Inquilinas, η Urbagestión αρχικά ζήτησε περίπου 2.650 ευρώ τον μήνα και στη συνέχεια μείωσε το ποσό στα 1.650 ευρώ. Η Urbagestión διέψευσε τα συγκεκριμένα ποσά και απέρριψε τους χαρακτηρισμούς περί “vulture fund”, αλλά δεν αρνήθηκε την πρόθεσή της να προχωρήσει σε έξωση. Ένας ανώνυμος πολίτης προσφέρθηκε να καλύψει τη διαφορά, ωστόσο η εταιρεία αρνήθηκε, σύμφωνα με τη δικηγόρο της, Μπεατρίζ Ντούρο.

Σε συνέντευξη Τύπου, η δικηγόρος της Αμπασκάλ δήλωσε ότι υπάρχει «καλή θέληση και από τις δύο πλευρές» και ότι η Μαρικάρμεν θα συνεχίσει να καταβάλλει παρόμοιο ποσό ενοικίου με βάση νέα σύμβαση, αποτρέποντας έτσι σημαντική αύξηση του ενοικίου.

Η Μπεατρίζ Ντούρο υπογράμμισε ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε, αν και δεν έχει ακόμη υπογραφεί, ήταν «αποτέλεσμα της κινητοποίησης της κοινωνίας».