Ιταλία: 23 δισ. ευρώ για νέα γενιά τεθωρακισμένων – Η μεγάλη επιστροφή των αρμάτων στην Ευρώπη

Η Ευρώπη επιστρέφει στα άρματα μάχης και η Ιταλία θέλει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Η Ρώμη προχωρά σε ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα ανανέωσης τεθωρακισμένων στην Ευρώπη, επενδύοντας δισεκατομμύρια ευρώ όχι μόνο για να αντικαταστήσει το γερασμένο στρατιωτικό υλικό της, αλλά και για να αποκτήσει σημαντικό ρόλο στη νέα ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία.

Η τελευταία εξέλιξη είναι η έναρξη της διαδικασίας για τα νέα άρματα μάχης του ιταλικού στρατού, γνωστά ως NMBT – New Main Battle Tank. Η εκτιμώμενη αξία της προμήθειας ξεπερνά τα 5,14 δισ. ευρώ και αφορά το νέο άρμα αλλά και οχήματα που θα βασίζονται στην ίδια πλατφόρμα. Το πρόγραμμα προβλέπει συνολικά 132 άρματα και 140 παράγωγα οχήματα υποστήριξης.

Δεν πρόκειται ακόμη για τελικό συμβόλαιο παραγωγής. Η διαδικασία, όμως, αποκαλύπτει το μέγεθος της ιταλικής επένδυσης και κυρίως τη στρατηγική που βρίσκεται πίσω από αυτή.

Η Ιταλία διαθέτει σήμερα τα C1 Ariete, άρματα που σχεδιάστηκαν την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου και μπήκαν σε υπηρεσία τη δεκαετία του 1990. Ένα μέρος τους αναβαθμίζεται, όμως η Ρώμη έχει

αποφασίσει ότι για τις επόμενες δεκαετίες χρειάζεται μια εντελώς νέα γενιά βαρέων τεθωρακισμένων.

Το νέο NMBT αναπτύσσεται από την Leonardo Rheinmetall Military Vehicles, την κοινοπραξία που δημιούργησαν η ιταλική Leonardo και η γερμανική Rheinmetall με συμμετοχή 50%-50%. Βάση του νέου άρματος αποτελεί η τεχνολογία του KF51 Panther της Rheinmetall, προσαρμοσμένη όμως στις απαιτήσεις του ιταλικού στρατού και με σημαντική συμμετοχή της ιταλικής βιομηχανίας.

Το σχέδιο που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι προβλέπει πυροβόλο 120 χιλιοστών με αυτόματο σύστημα γέμισης και δυνατότητα μελλοντικής μετάβασης σε πυροβόλο 130 χιλιοστών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην προστασία απέναντι σε αντιαρματικά όπλα και drones, απειλή που έχει αναδειχθεί σε καθοριστικό παράγοντα στα σύγχρονα πεδία μάχης.

Το νέο άρμα σχεδιάζεται επίσης ως μια ψηφιακή πλατφόρμα. Θα διαθέτει αισθητήρες για επιτήρηση 360 μοιρών, συστήματα ενεργητικής προστασίας και δυνατότητα συνεργασίας με μη επανδρωμένα συστήματα. Η λογική είναι διαφορετική από εκείνη των παλαιότερων αρμάτων: το όχημα δεν λειτουργεί απομονωμένο αλλά ως μέρος ενός δικτύου που συνδέει στρατιώτες, drones, τεθωρακισμένα και συστήματα διοίκησης. Το πρόγραμμα των αρμάτων, ωστόσο, αποτελεί μόνο ένα κομμάτι μιας πολύ μεγαλύτερης επένδυσης.

Παράλληλα, η Ιταλία σχεδιάζει την απόκτηση 1.050 τεθωρακισμένων A2CS, τα οποία θα βασίζονται στο Lynx KF41 της Rheinmetall και θα παραχθούν σε 16 διαφορετικές εκδόσεις. Θα χρησιμοποιηθούν

μεταξύ άλλων ως οχήματα μάχης πεζικού, διοίκησης, αναγνώρισης, αντιαρματικής άμυνας, μεταφοράς όλμων και υποστήριξης.

Οι πρώτες παραδόσεις έχουν ήδη αρχίσει. Τον Ιανουάριο παραδόθηκαν στον ιταλικό στρατό τα πρώτα τέσσερα Lynx, στο πλαίσιο μιας αρχικής παραγγελίας 21 οχημάτων. Πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο βήμα ενός προγράμματος που θα εξελιχθεί για περισσότερο από μία δεκαετία.

Συνολικά, τα προγράμματα NMBT και A2CS ξεπερνούν τα 23 δισ. ευρώ. Η Leonardo και η Rheinmetall υπολογίζουν μάλιστα ότι η συνεργασία μπορεί να δημιουργήσει εξαγωγικές ευκαιρίες συνολικής αξίας έως 50 δισ. ευρώ μέσα στα επόμενα 15 χρόνια.

Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη σημασία της ιταλικής κίνησης. Η Ρώμη δεν θέλει απλώς να αγοράσει νέα όπλα από το εξωτερικό. Θέλει μεγάλο μέρος της οικονομικής αξίας της επένδυσης να παραμείνει στη χώρα. Περίπου το 60% των δραστηριοτήτων της κοινοπραξίας – από την ολοκλήρωση των συστημάτων και τις δοκιμές μέχρι τμήματα της παραγωγής, της ανάπτυξης και της υποστήριξης – προβλέπεται να πραγματοποιείται στην Ιταλία.

Η συμφωνία Leonardo-Rheinmetall αποκτά έτσι βιομηχανική και γεωπολιτική διάσταση. Η Ιταλία και η Γερμανία επιχειρούν να δημιουργήσουν έναν νέο ισχυρό ευρωπαϊκό πόλο στα χερσαία οπλικά συστήματα, σε μια περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αυξάνουν τις αμυντικές δαπάνες και αναζητούν τρόπους να περιορίσουν την εξάρτησή τους από προμηθευτές εκτός Ευρώπης.

Η αλλαγή είναι εντυπωσιακή. Για χρόνια, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, πολλές ευρωπαϊκές χώρες περιόριζαν τους στόλους βαρέων τεθωρακισμένων τους. Η νέα πραγματικότητα ασφαλείας έχει αντιστρέψει αυτή την τάση. Τα άρματα, που κάποτε θεωρούνταν από ορισμένους κατάλοιπο ενός παλαιότερου τρόπου πολέμου, επιστρέφουν στο επίκεντρο των εξοπλιστικών σχεδιασμών.

Αν το σχέδιο των Leonardo και Rheinmetall πετύχει στις εξαγωγές, η Ρώμη φιλοδοξεί να μετατραπεί από μεγάλο αγοραστή στρατιωτικού εξοπλισμού σε έναν από τους βασικούς παραγωγούς της νέας εποχής του ευρωπαϊκού επανεξοπλισμού.