- Advertisement -
Αναζωογόνηση, ενδυνάμωση, αποτοξίνωση, αφαίμαξη με βδέλλες, ανόρθωση με τον τόρνο, σύσφιξη με την πρέσσα, πλύση καλή στο έντερο να ‘ρθει να γίνει κατάλληλο μέχρι και για μαγειρίτσα. Αυτές εδώ οι λέξεις έχουν βαλθεί να μας ξεκάνουν, κι αν όχι «ξεκάνουν», ξεφτιλίσει πάντως σίγουρα. Χρόνια τώρα δεν τολμάς να κοιτάξεις ευθέως τον/τη συνομιλητή/τριά σου, μη δεις μπροστά σου τη μούμια του Τουταγχαμών κι έρθεις σε δύσκολη θέση. Από τη στιγμή που άρχισαν να ανοίγουν τα απόρρητα της οδού Καρνεάδου και να ξεφυλλίζονται τα κρυφά τεφτέρια με τα πελατολόγια, έχει πέσει σύγκρυο στο socializing της μικρής πλατείας της αστείας (Κώστας Χατζής, αστοιχείωτε).
Ονόματα φεύγουν στον αέρα και σκάνε παντού, ακόμα και σε υπεράνω υποψίας πρόσωπα που έχουν βαλθεί να ξεχάσουν το πρόσωπό τους. Κι αν σε ξέχασες εσύ, έννοια σου και σε θυμάμαι εγώ. Ασ’ το πάνω μου. Ουφ. Τα ‘πα και ξεφούσκωσα, και σ’ αυτό με βοήθησε η φριχτή κατάληξη του καημένου του Μαζωνάκη που περπάτησε μόνος του ίσα με το μακέλεμά του, οδηγούμενος ποιος ξέρει από πόση αφέλεια ή πόση απελπισία. Τα δυο μαζί, κάνουν ολέθριο μείγμα.
Από το πρώτο σοκ μέχρι τη γείωση που προσφέρουν συνήθως οι διαδικασίες της Δικαιοσύνης, υπάρχει χώρος αρκετός να φρυάξει το λαϊκό αίσθημα που θέλει τον χρόνο του να εκτονωθεί και να πενθήσει, χωρίς όμως με τα κινητά υψωμένα, αυτές τις ύαινες της σύγχρονης τεχνολογίας, που με μια φωτεινή φτυσιά πάνω στη «στιγμή» του άλλου, θαρρούν πως χαράζουν το σύνορο: οι ζωντανοί με τους ζωντανούς κι οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους· ψέμα.
Από την επίσημη Δικαιοσύνη δεν περιμένω πολλά πράγματα. Ενα μόνον θα μου αρκούσε. Στην πρόσοψη του ιατρείου ή στο Instagram, ή στο ταμπελάκι που φοράνε στα συνέδρια ή όπου αλλού τέλος πάντων δειγματίζουν και διαφημίζονται οι λογής εναλλακτικοί και αρνητές της δυτικής επιστήμης, εκεί δίπλα από τα «δόκτωρ» και «δοκτορέσσα» να προσθέτουν ευκρινώς εγγεγραμμένο και το «με ενδεχόμενο δόλο». Ετσι μάλιστα.
Comments are closed.