Άνδρες χωρίς αναστολές

Ο Tζον Ρόνσον ξύπνησε από μια βροχή μηνυμάτων που του είχε στείλει ο γιος του. Διάβασε πρώτα το τελευταίο για να βεβαιωθεί ότι ο μικρός ήταν καλά. Κι ύστερα πήγε στην αρχή: μια φίλη του γιου του είχε γνωρίσει κάποιον στο Tinder, ο οποίος κάλεσε στη συνέχεια όλη την παρέα σε ένα πάρτι που θα γινόταν στο μεσαιωνικό του κάστρο, στο Γούντστοκ του Κονέκτικατ. Αλλά όταν έφτασαν εκεί τα παιδιά, πληροφορήθηκαν ότι, αντί για πάρτι, θα λάμβαναν μέρος σε ένα ριάλιτι με τίτλο «101 Πριγκίπισσες».

Ο ιδιοκτήτης του κάστρου, ένας εκκεντρικός 65χρονος εκατομμυριούχος με διπολική διαταραχή ονόματι Κρις Μαρκ, έστειλε τα κορίτσια στο «δωμάτιο των κουστουμιών» για να διαλέξουν μεσαιωνικά φορέματα και τιάρες, ενώ στααγόρια προσφέρθηκαν σμόκιν. Όπως θα αποδεικνυόταν αργότερα, ο Μαρκ ήταν θαυμαστής του Χιου Χέφνερ και η φιλοδοξία του ήταν να πείσει έξι με οκτώ κορίτσια να ζήσουν μαζί του στο κάστρο, έχοντας και σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ τους.

Ο γιος του Τζον και οι φίλοι του κατάλαβαν ότι είχαν να κάνουν με διαταραγμένο και το έβαλαν στα πόδια. Αλλά ο ίδιος ο Ρόνσον αποφάσισε να επισκεφθεί τον Μαρκ για να καταλάβει «τι διάβολο συνέβαινε». Συγγραφέας

αρκετών βιβλίων, όπως το «Περιπέτειες με εξτρεμιστές» (2001), «Ανδρες που παρατηρούν κατσίκες» (2004) και «Το τεστ του ψυχοπαθούς» (2011), είχε μόλις κάνει μια σοβαρή εγχείρηση και γνώριζε ότι αν δεν έδειχνε αποφασιστικότητα, θα τον έπαιρνε από κάτω.Είχε γνωρίσει πολλούς άνδρες που περιφέρονταν χωρίς σκοπό στη ζωή τους και δεν ήθελε να γίνει σαν κι αυτούς.

Το νέο βιβλίο του Ρόνσον, με τίτλο «Το Κάστρο: Περιπέτειες σε έναν κόσμο αποσυντιθέμενων ανδρών», αρχίζει με αυτήν ακριβώς τη γνωριμία του με τον Μαρκ. Κληρονόμος ενός μεγιστάνα του χάλυβα, ο τελευταίος

τού είπε ότι για όλα τα δεινά του κόσμου φταίνε οι γυναίκες, που είναι ζηλιάρες, ύπουλες και αποφασισμένες να καταστρέψουν τους άνδρες. «Να άλλος ένας άνδρας που βλέπει τον κόσμο να απομακρύνεται και προσπαθεί απεγνωσμένα να κάνει κάτι γι’ αυτό, όπως εγώ όταν βγήκα από το νοσοκομείο», σκέφτηκε ο Ρόνσον.

Η κουβέντα στη συνέχεια πήρε άσχημη τροπή, ο Μαρκ τον απείλησε, οι απειλές συνεχίστηκαν και τους υπόλοιπους μήνες και ο Ρόνσον έφτασε στο συμπέρασμα ότι είχε να κάνει με ένα νέο είδος αρσενικού. Το ονόμασε

«Ανδρας Χωρίς Αναστολές». Παρελαύνουν πολλοί τέτοιοι άνδρες στο βιβλίο. Ο Νταν Μπιλζέριαν, γνωστός ως «βασιλιάς του Instagram», που έχει μετατρέψει όλα τα ανδρικά κλισέ σε δημόσιο θέαμα και προωθεί αντισημιτικές συνωμοσίες.

Ο Γκράχαμ Λάινχαν, πρώην προσωπικός φίλος του Ρόνσον και συγγραφέας επιτυχημένων τηλεοπτικών κωμωδιών, που απέκτησε εμμονή κατά των τρανς. Ο Γκρεγκ Τσισμ, πρώην διάσημος μπλόγκερ της κηπουρικής, που τρελάθηκε από τα like στο YouTube κι έφτασε να ανεβάζει αισχρά βίντεο με τις νεαρές του κόρες, παραδίδοντας στην πραγματικότητα τη ζωή του στον αλγόριθμο.

«Η ιδέα πίσω από το βιβλίο μου είναι ότι μερικοί άνδρες απλώς αποτραβιούνται από την κοινωνία», λέει ο Ρόνσον σε μια συνέντευξή του στο Bloomberg. «Πάνω από 7 εκατομμύρια άνδρες στην Αμερική δεν είναι απλώς άνεργοι, αλλά δεν ψάχνουν καν για δουλειά – έχουν απλώς αποσυρθεί. Αλλοι, πάλι, επιδεικνύουν μια συμπεριφορά χωρίς καμιά αναστολή».

Αυτό που συνειδητοποίησε ο Ρόνσον στην έρευνά του είναι πως όταν οι δομές και οι θεσμοί καταρρέουν, οι άνδρες απομονώνονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τις γυναίκες. Αρχισε λοιπόν να αναρωτιέται τι προκαλεί η έλλειψη σκοπού στις ζωές των ανθρώπων και πώς καλύπτουν το κενό.

Και ένα πράγμα που διαπίστωσε ότι γεμίζει το κενό είναι η δημιουργία περιεχομένου στο YouTube. Τον περασμένο Ιούλιο πήγε με τη δημοσιογραφική του ιδιότητα στους αγώνες πολεμικών τεχνών που οργάνωσε ο

Τραμπ σε ένα κλουβί έξω από τον Λευκό Οίκο. Ηταν καμιά εκατοστή άνθρωποι στην αίθουσα Τύπου – οι 98 ήταν δημιουργοί περιεχομένου.

Η τεχνητή νοημοσύνη επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση, λέει ο Ρόνσον σε μια άλλη συνέντευξή του στο RollingStone. Η ΑΙ χτενίζει το Διαδίκτυο, βλέπει πώς νιώθουν οι άνθρωποι που έχουν χάσει τον σκοπό τους και τους προσφέρει έναν ψεύτικο σκοπό, του τύπου «Είσαι ο μεγαλύτερος μαθηματικός στον πλανήτη» ή «Δημιουργείς το μεγαλύτερο reality show όλων των εποχών».

Ο Ανδρας Χωρίς Αναστολές, γράφει ο Ρόνσον στο βιβλίο του, ερμηνεύει κάθε διαφωνία ως απόδειξη μιας ευρύτερης μάχης και στη συνέχεια επιτρέπει στον εαυτό του να συμπεριφέρεται με τρόπους που αυτή η μάχη

μοιάζει να δικαιολογεί. Η αίσθηση της αδικίας αρχίζει έτσι να γίνεται ένας τίτλος τιμής γι’ αυτόν, ένας δείκτης ταυτότητας, ενώ η αυτοσυγκράτηση εισπράττεται ως αδυναμία. Και ο κόσμος που αλλάζει γύρω του γίνεται

κάτι στο οποίο δεν πρέπει να κατοικήσει, αλλά να αντισταθεί.

Ρόνσον (1967-)

Ο πρώτος άνδρας που ο Ρόνσον είδε να χάνει τον σκοπό στη ζωή του ήταν ο πατέρας του. Ηταν επιστάτης σε μια αποθήκη που ο ιδιοκτήτης της ήταν αλκοολικός και τζογαδόρος, και μια μέρα τα έχασε όλα.

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που μπήκα στο δωμάτιό του και τον είδα να κάθεται μόνος του και να κλαίει», λέει ο Ρόνσον στο Bloomberg.

«Oταν ένας άνδρας χάσει τον σκοπό του, τη θέση του στον κόσμο, οι επιπτώσεις μπορεί να είναιδηλητηριώδεις».

Oταν ο Γκρεγκ Τσισμ είδε την αστυνομία να του χτυπά την πόρτα και την ύπαρξή του να καταστρέφεται εξαιτίας του αλγορίθμου, αποσύρθηκε από τον κόσμο. Ο Ρόνσον τον ρώτησε πώς είναι τώρα η ζωή του.

Κι εκείνος απάντησε:

«Ξυπνάω, πάω τα παιδιά σχολείο, γυρίζω σπίτι, κοιμάμαι, ξυπνάω και φέρνω τα παιδιά από το σχολείο».