Αρχαία οστά αποκαλύπτουν: Οι Τασμανιανοί διάβολοι επισκέπτονταν ανθρώπινους καταυλισμούς

Οι Τασμανιανοί διάβολοι φαίνεται πως διαδραμάτιζαν έναν μοναδικό ρόλο «καθαριστών» στην περιοχή Πίλμπαρα της Δυτικής Αυστραλίας, σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα. Οι Τασμανιανοί διάβολοι δεν είναι ζώα που συνήθως συνδέονται με το απομακρυσμένο βόρειο τμήμα της πολιτείας.

Ωστόσο, μια πρόσφατη μελέτη αποκαλύπτει ότι το μαρσιποφόρο αυτό ενδέχεται να είχε σημαντική συμβολή στον καθαρισμό της περιοχής για τους ανθρώπους της Πίλμπαρα, προτού εκτοπιστεί από τον ερχομό του ντίνγκο.

Ο παλαιοντολόγος Tim Churchill ανέφερε πως τα ευρήματα των διαβόλων αποτελούν μέρος χιλιάδων οστών ζώων και σπάνιων αντικειμένων που ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια συνεχιζόμενων ανασκαφών στο φαράγγι Juukan, περίπου 1.500 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Περθ.

«Υπάρχουν δύο πολύ σαφή δείγματα Τασμανιανού διαβόλου, ένα εκ των οποίων χρονολογείται στη γεωλογική περίοδο Ολόκαινο, περίπου 7.000 χρόνια πριν», δήλωσε ο Dr Churchill από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας.

«Το άλλο δείγμα χρονολογείται πριν από το τελευταίο μέγιστο της παγετωνικής περιόδου, περίπου 43.000 έως 47.000 χρόνια πριν».

Η νέα έρευνα έδειξε επίσης ότι οι διάβολοι επισκέπτονταν συχνά τα καταφύγια βράχων του φαραγγιού Juukan.

«Βρήκαμε πολλά στοιχεία από οστά που είχαν μασήσει και αφομοιώσει διάβολοι, γεγονός που υποδηλώνει ότι αποκτούσαν πρόσβαση σε ψοφίμια που είχαν συγκεντρωθεί από ανθρώπους», σημείωσε ο Dr Churchill.

Τα οστά εντοπίστηκαν στην ίδια περιοχή με άλλα ευρήματα που σχετίζονται με ανθρώπινη δραστηριότητα, όπως χάντρες από κοχύλια, εργαλεία από οστά και πλεγμένα μαλλιά.

Ο Dr Churchill τόνισε ότι τα στοιχεία δείχνουν πως οι διάβολοι λειτουργούσαν ως ομάδα καθαρισμού, καταναλώνοντας υπολείμματα ζώων και απομεινάρια από τις ανθρώπινες κατασκηνώσεις.

«Αυτό που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ιστορία αυτή, είναι ότι οι Τασμανιανοί διάβολοι μπορεί να είχαν πολύ στενότερη σχέση με τη ζωή των αρχαίων Αυστραλών απ’ ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα», πρόσθεσε.

Οι διάβολοι εκτοπίστηκαν από τους ντίνγκο

Η εμφάνιση του ντίνγκο πριν από περίπου 4.000 χρόνια θεωρείται πιθανή αιτία για την εξαφάνιση των διαβόλων από την αυστραλιανή ήπειρο, με τα ζώα να εκτιμάται ότι εξαφανίστηκαν περίπου 800 χρόνια αργότερα.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η άφιξη των ντίνγκο στην Πίλμπαρα ίσως διατάραξε τη σχέση ανάμεσα στους Τασμανιανούς διαβόλους και τους ανθρώπους.

«Σκότωσαν και έφαγαν οι ντίνγκο τους διαβόλους ή απλώς ανταγωνίζονταν για τις ίδιες πηγές τροφής;» διερωτήθηκε ο Dr Churchill.

Σκληρός ανταγωνισμός στην κορυφή

Ο Bill Bateman από το Curtin University ανέφερε ότι οι ντίνγκο αποτελούν το ανώτατο θηλαστικό θηρευτή της Αυστραλίας.

«Οι ντίνγκο είναι εξαιρετικοί κυνηγοί και ευκαιριακοί τροφοσυλλέκτες», είπε.

Ο Αναπληρωτής Καθηγητής Bateman εκτίμησε ότι είναι πιθανό οι ντίνγκο να επηρέασαν τους πληθυσμούς των Τασμανιανών διαβόλων στην ηπειρωτική χώρα.

«Υπήρξε πάντως μια περίοδος περίπου χιλίων ετών όπου τα δύο είδη συνυπήρχαν πριν την εξαφάνιση των διαβόλων από την ήπειρο», ανέφερε.

«Την ίδια στιγμή όμως το κλίμα άλλαζε, γινόταν πιο ξηρό, οπότε ίσως συνέβαλαν πολλαπλοί παράγοντες».

Μοναδικής σημασίας αρχαιολογικός χώρος

Το φαράγγι Juukan απέκτησε διεθνή προσοχή το 2020 όταν η εταιρεία Rio Tinto πυροδότησε εκρηκτικά κοντά σε δύο καταφύγια βράχων. Η Puutu Kunti Kurrama and Pinikura (PKKP) Aboriginal Corporation συνεχίζει τις ανασκαφές και την αποκατάσταση της περιοχής.

Ο Dr Churchill χαρακτήρισε τον χώρο εξαιρετικά σπάνιο.

«Είναι στην πραγματικότητα το μοναδικό σημείο στη βόρεια Αυστραλία όπου υπάρχουν ζωικά κατάλοιπα σε άμεση συσχέτιση με λίθινα εργαλεία και ανθρώπινη παρουσία», υπογράμμισε.

«Το φαράγγι Juukan είναι μακράν ο πιο ενδιαφέρων αρχαιολογικός χώρος, τουλάχιστον από ζωοαρχαιολογική άποψη, που έχουμε βρει μέχρι σήμερα στην Αυστραλία»

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Γης PKK, Burchell Hayes, σημείωσε ότι η ανεύρεση των απολιθωμάτων διαβόλων αποτελεί μόνο ένα μέρος της ιστορίας που αναδύεται από τον χώρο.

«Ενώ πρόκειται για μια ακόμη υπενθύμιση όσων έχουν χαθεί, η ανεύρεση λειψάνων Τασμανιανών διαβόλων στα καταφύγια του Juukan αναδεικνύει ξανά τη μοναδική τους σημασία, τόσο πολιτισμικά όσο και επιστημονικά», τόνισε.

«Το συμπέρασμα ότι αναζητούσαν τροφή από ανθρώπινους καταυλισμούς πριν από περισσότερα από 40.000 χρόνια συνδέει και πάλι τους προγόνους των Puutu Kunti Kurrama με την περιοχή».