Το «ελληνικό χωριό» της Ισπανίας που ασφυκτιά από τουρίστες – Οι κάτοικοι τους ξεμπροστιάζουν με τις selfies

Στη Μινόρκα υπάρχει ένας οικισμός που μοιάζει να έχει βγει από ελληνικό νησί. Η Μπινιμπέκα Βελ, με τα κατάλευκα σπίτια και τα στενά δρομάκια της, σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1960 με πρότυπο την εικόνα ενός παραδοσιακού ελληνικού χωριού. Σήμερα, όμως, η γραφική αυτή γειτονιά βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα διαφορετικό πρόβλημα: τον υπερτουρισμό.

Περισσότεροι από 800.000 άνθρωποι επισκέπτονται κάθε χρόνο τον οικισμό, ο οποίος αποτελείται από περίπου 165 λευκές κατοικίες. Η μεγάλη τουριστική προσέλευση έχει μετατρέψει την καθημερινότητα των κατοίκων σε μια διαρκή προσπάθεια να προστατεύσουν τον προσωπικό τους χώρο.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στον μεγάλο αριθμό επισκεπτών. Σύμφωνα με τους κατοίκους, αρκετοί τουρίστες εισέρχονται σε αυλές και μπαλκόνια, κάθονται μπροστά από εισόδους κατοικιών ή ανεβαίνουν σε σκάλες και τοίχους προκειμένου να τραβήξουν την πολυπόθητη φωτογραφία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι επισκέπτες σταματούν μέσα στα στενά περάσματα για να φωτογραφηθούν, δυσκολεύοντας την καθημερινή μετακίνηση των ανθρώπων που ζουν εκεί.

Οι κάτοικοι χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αναδείξουν το πρόβλημα, δημοσιεύοντας εικόνες και βίντεο από συμπεριφορές που θεωρούν προσβλητικές και παρεμβατικές. Το μήνυμά τους, ωστόσο, δεν είναι ότι οι τουρίστες δεν είναι ευπρόσδεκτοι. Αυτό που ζητούν είναι ένας διαφορετικός τρόπος επίσκεψης, με σεβασμό στην ιδιωτικότητα και στην περιουσία των κατοίκων.

«Η Μπινιμπέκα δεν είναι θεματικό πάρκο» είναι, ουσιαστικά, το μήνυμα που θέλουν να περάσουν. Πίσω από τα εντυπωσιακά λευκά σπίτια και τα φωτογενή σοκάκια υπάρχουν πραγματικές κατοικίες και άνθρωποι που ζουν εκεί καθημερινά.

Η αυξημένη επισκεψιμότητα έχει ήδη οδηγήσει σε περιορισμούς στην πρόσβαση των τουριστών, ενώ εξετάζονται ακόμη και πρόσθετα μέτρα για την προστασία της περιοχής. Το παράδειγμα της Μπινιμπέκα Βελ φέρνει έτσι στο προσκήνιο ένα μεγαλύτερο ερώτημα: πότε η τουριστική ανάπτυξη παύει να αποτελεί ευκαιρία για έναν τόπο και αρχίζει να γίνεται βάρος για τους ανθρώπους που τον αποκαλούν σπίτι τους;