- Advertisement -
Στις δημόσιες εξομολογήσεις του Γιώργου Μαζωνάκη, η οικογενειακή ρήξη και η Αρίθα βρίσκονταν σε δύο διαφορετικές πλευρές της ίδιας δύσκολης περιόδου.
Για την εμπειρία του ακούσιου εγκλεισμού, που ακολούθησε αίτημα της μητέρας και της αδελφής του για ψυχιατρική εξέταση, μιλούσε με φόβο και αίσθημα προδοσίας. Για τη σκυλίτσα του μιλούσε με την τρυφερότητα ενός ανθρώπου που είχε βρει κοντά της τη μεγαλύτερη αγάπη της ζωής του. Η οικογένεια επικαλούνταν την προστασία του· εκείνος περιέγραφε το τραύμα του. Και μέσα σε αυτή τη ρήξη, έχασε και την Αρίθα.
Η σκυλίτσα πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου 2025, περίπου έναν μήνα μετά τη μεταφορά του στο Δρομοκαΐτειο. Σήμερα, 9 Σεπτεμβρίου, ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή, οκτώ ημέρες πριν συμπληρωθεί ένας χρόνος από την απώλειά της. Στο διάστημα που μεσολάβησε, μίλησε δημόσια για το κενό που άφησε, για όσα του έμαθε και για την αίσθηση ότι εξακολουθούσε να βρίσκεται μέσα στο σπίτι.
Η μαύρη σκυλίτσα είχε σταθερή θέση στην καθημερινότητά του, στις φωτογραφίες που μοιραζόταν με το κοινό και, τελικά, στη μουσική του. Η ιστορία τους αποτυπώνεται σε αναρτήσεις και συνεντεύξεις που εκτείνονται σε περισσότερο από μία δεκαετία: από τις πρώτες αναφορές στην αδυναμία που της είχε μέχρι τις εξομολογήσεις μετά την απώλειά της.
Το όνομα και η ανιδιοτελής αγάπη
Ήδη τον Μάιο του 2015, σε συνέντευξή του στην «Espresso», την ανέφερε ανάμεσα στις μεγάλες αδυναμίες του. Εξηγούσε ότι το όνομά της προερχόταν από την Αρίθα Φράνκλιν και μιλούσε για τον τρόπο με τον οποίο τα ζώα μπορούν να αλλάξουν τον άνθρωπο. «Κάθε κατοικίδιο έρχεται για να σου πάρει κάποιο από τα κακά του εαυτού σου και να σου προσφέρει ανιδιοτελώς την αγάπη του», έλεγε.
Χρόνια αργότερα, η Αρίθα εξακολουθούσε να υποδέχεται τους επισκέπτες του. Σε συνέντευξη και φωτογράφιση στο σπίτι του, που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 2021 στο «Πρώτο Θέμα», η πρώτη γνωριμία της δημοσιογράφου με τον χώρο περνούσε και από εκείνη: τη σκυλίτσα που πλησίαζε για να γνωρίσει την επισκέπτρια. Μια μικρή σκηνή από τη ζωή τους, μακριά από την πίστα.
Από τις αναρτήσεις στο τραγούδι
Στο Instagram, ο Μαζωνάκης δημοσίευε κοινές τους στιγμές μέσα στο σπίτι και στις βόλτες. Άλλοτε ζητούσε από τους ακολούθους του να βάλουν εκείνοι τίτλο στη φωτογραφία και άλλοτε αρκούσε μια παιχνιδιάρικη λεζάντα: «Στα πατώματα…», «Να περνάς που και που…». Η Αρίθα εμφανιζόταν ξανά και ξανά σε αυτές τις καθημερινές εικόνες που επέλεγε ο ίδιος να δημοσιοποιεί.
Η πιο χαρακτηριστική αναφορά, όμως, ήρθε μέσα από το «Παιδί της νύχτας». Στη διασκευή που ερμήνευσε μαζί με τον APON, πρόσθεσε το όνομά της στον στίχο: «Εγώ κι ο σκύλος μου, η Αρίθα». Έτσι, μια προσωπική σχέση απέκτησε θέση σε ένα από τα αναγνωρίσιμα τραγούδια του. Το όνομά της ακουγόταν πλέον και έξω από το σπίτι τους, στις ακροάσεις ενός τραγουδιού που συνδέθηκε με την πορεία του.
Η απώλεια μετά τον ακούσιο εγκλεισμό
Ο θάνατος της Αρίθας ήρθε περίπου έναν μήνα μετά την ακούσια νοσηλεία του στο Δρομοκαΐτειο, όπου είχε μεταφερθεί στις 14 Αυγούστου 2025, κατόπιν εισαγγελικής εντολής. Η οικογενειακή ρήξη είχε πλέον πάρει δημόσιες και δικαστικές διαστάσεις. Στις 17 Σεπτεμβρίου, την ημέρα που χάθηκε η σκυλίτσα του, δημοσιευόταν νέα τοποθέτηση της οικογένειάς του για τη διαδικασία που είχε οδηγήσει στον εγκλεισμό του.
Σύμφωνα με τη δική της ανακοίνωση, την αίτηση για ακούσια εξέταση είχαν υποβάλει η μητέρα του, Κλειώ, και η αδελφή του, Μαρία, με τη σύμφωνη γνώμη του πατέρα του. Η οικογένεια υποστήριζε ότι ενεργούσε για την προστασία της υγείας και της ζωής του, διευκρινίζοντας ότι η Βάσω δεν συμμετείχε στην αίτηση. Ο ίδιος περιέγραφε την εμπειρία εντελώς διαφορετικά: «Ένιωσα τρόμο και προδοσία», είπε αργότερα στον Τάσο Τρύφωνος.
Στην ίδια συνέντευξη αποκάλυψε μια λεπτομέρεια: πριν εμφανιστούν οι αστυνομικοί στο σπίτι του, είχε επιστρέψει από βόλτα με την Αρίθα και το πρωινό μπάνιο στη θάλασσα. Η σκυλίτσα ήταν μέρος της καθημερινότητας που, όπως περιέγραφε, ανατράπηκε εκείνη την ημέρα. Λίγες εβδομάδες αργότερα, θα έχανε και εκείνη.
Η αντίθεση είναι έντονη μέσα στα ίδια του τα λόγια. Για την περιπέτεια με τους οικείους του μιλούσε με όρους φόβου και προδοσίας· για την Αρίθα, με όρους αγάπης και τρυφερότητας. Οι συγγενικοί δεσμοί είχαν φτάσει να δοκιμάζονται σε ανακοινώσεις και μηνύσεις. Ο δεσμός με τη σκυλίτσα του παρέμενε, στη δική του αφήγηση, σημείο αναφοράς για την αγάπη που είχε ανάγκη.
Το πένθος μπροστά στην κάμερα
Μετά τον θάνατό της, η απώλεια πέρασε και στην τηλεοπτική του παρουσία. Στο επεισόδιο του «The Voice» που προβλήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2025, με αφορμή τα γενέθλια μιας διαγωνιζόμενης, είπε: «Εγώ έχασα τη μεγαλύτερη αγάπη της ζωής μου, την Αρίθα». Η αναφορά του έδειχνε πόσο προσωπικά βίωνε τον αποχωρισμό.
Την καθημερινή φροντίδα της είχε περιγράψει και ο κτηνίατρός της, μιλώντας στο «Πρωινό Σαββατοκύριακο» του ΑΝΤ1. Όπως ανέφερε, την παρακολουθούσε από κουτάβι και ο τραγουδιστής ήταν συνεπής στη φροντίδα της. Θυμόταν ακόμη την ανησυχία του για το ενδεχόμενο να τη χάσει, καθώς και τις κοινές τους εξόδους, ακόμη και στη θάλασσα.
Η παρουσία της παρέμενε
Τον Ιούλιο του 2026, στη συνέντευξή του στον Τάσο Τρύφωνος για το «Τετ α Τετ», ο Μαζωνάκης επέστρεψε στην Αρίθα. «Με έμαθε να αγαπάω», είπε, εξηγώντας ότι τον βοήθησε να εκφράζει τρυφερότητα και προς τους ανθρώπους. Δεν ήξερε ακόμη αν θα μπορούσε να αποκτήσει άλλο ζώο.
«Δεν έχει περάσει ούτε ένας χρόνος και νομίζω ότι είναι ακόμα στο σπίτι», εξομολογήθηκε. Δεν πρόλαβε να συμπληρωθεί αυτός ο χρόνος. Έμειναν οι κοινές φωτογραφίες, το όνομά της μέσα στο τραγούδι και τα δικά του λόγια για όσα του πρόσφερε η συμβίωση μαζί της.
Comments are closed.