Το AfD βάζει τώρα πλώρη για την καγκελαρία

Με τον αέρα του θριαμβευτή μπήκε χθες το πρωί ο Ούλριχ Ζίγκμουντ στη «Μπούντεσπρεσεκονφερέντς» (το Κέντρο Τύπου) στο Βερολίνο, συνοδευόμενος από το ηγετικό δίδυμο του AfD, Αλις Βάιντελ και τον Τίνο Κρουπάλα. Δικαιολογημένα, μετά την ιστορική νίκη του AfD στις εκλογές της Κυριακής στη Σαξονία-Ανχαλτ. Με 43,8% για το AfD και 26,6 μονάδες μπροστά από το δεύτερο κόμμα, το CDU, που έπεσε στο 17,2%, δεν υπήρχε καμία αμφισβήτηση πλέον ότι ο Ζίγκμουντ πήρε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο Μαγδεβούργο. Και εκεί θα αρχίζουν τα δύσκολα για τον νικητή, όταν θα υποχωρήσει ο ενθουσιασμός της ιστορικής επιτυχίας.

Από το βράδυ της Κυριακής, η Σαξονία-Ανχαλτ, το ομόσπονδο κρατίδιο της ανατολικής, πρώην κομμουνιστικής Γερμανίας, είναι το εργαστήρι για το πείραμα της ανάδειξης του πρώτου πρωθυπουργού ενός επιβεβαιωμένα εξτρεμιστικού ακροδεξιού κόμματος, του AfD. Ο Ζίγκμουντ διαβεβαίωνε χθες τους δημοσιογράφους και ξένους ανταποκριτές που είχαν κατακλύσει το Κέντρο Τύπου ότι τείνει χείρα συνεργασίας σε όλους, είτε κόμματα είτε μεμονωμένους βουλευτές, ενδεχομένως από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα CDU. Ωστόσο, δεν είναι διατεθειμένος να υπαναχωρήσει από όσα είπε προεκλογικά, «άλλα να λέει πριν τις εκλογές και άλλα να κάνει μετά». Οι άλλοι πρέπει να αποδεχτούν την πολιτική του πρόταση προκειμένου να συνεργαστούν μαζί του. Αλλά όσο συναινετικός και φιλικός και αν εμφανίζεται ο νικητής των εκλογών, η ουσία της πολιτικής πρότασης του AfD δεν αλλάζει.

Πλην Λακεδαιμονίων

Βεβαίως, κανένα από τα υπόλοιπα κόμματα του δημοκρατικού τόξου δεν πρόκειται να υποκύψει στον εκφραστή μιας πρόταση με ακραία εθνικολαϊκιστικά, ξενοφοβικά και ρατσιστικά στοιχεία, που περιλαμβάνει το πρόγραμμα του AfD και εκφράζεται από τον Ζίγκμουντ και τους συνοδοιπόρους του.

Κανένας, πλην Λακεδαιμονίων. Εν προκειμένω, το νέο κόμμα της «κόκκινης» Σάρα Βάγκενκνεχτ, BSW, που αποσχίστηκε από την «Αριστερά» και έχει φιλορωσικό προφίλ, όπως το AfD. Μπήκε με 5,3% στη βουλή του Μαγδεβούργου και προτείνει υπερκομματικό πρωθυπουργό. Πρόταση – πρόφαση που δεν αποδέχεται κανένα άλλο κόμμα. Αλλά, οι πέντε βουλευτές του BSW θα τηρήσουν στάση αποχής στην τρίτη ψηφοφορία στη βουλή, όπου δεν απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία, διευκολύνοντας, έτσι, την εκλογή του πρώτου πρωθυπουργού του AfD σε ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας,

Θα είναι το πρώτο μεγάλο βήμα της πορείας για την καγκελαρία του Βερολίνου. Διότι, ως τοπικός πρωθυπουργός στο Μαγδεβούργο, «χρειάζεται μία καγκελάριο στο Βερολίνο, που δεν θα του βάζει φρένο», είπε ο Ζίγκμουντ.

Η καγκελάριος αυτή δεν θα είναι άλλη από την Αλις Βάιντελ μετά τις επόμενες παγγερμανικές εκλογές, το αργότερο το 2029. «Στόχος μου είναι να διευρύνω σημαντικά τη διαφορά μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και να φτάσω τουλάχιστον στο 40% ενόψει των επόμενων ομοσπονδιακών εκλογών», δήλωσε η Βάιντελ. Οχι, δεν ανησυχεί ο Ζίγκμουντ με την προοπτική να εγκαταλείψουν τη Σαξονία-Ανχαλτ οι επενδυτές μετά τη νίκη του AfD, μιλάει ήδη και με κάποιους. Ενδεχομένως να υπολογίζει και σε επενδύσεις του Ιλον Μάσκ, ο οποίος είχε στηρίξει ευθέως το AfD στις τελευταίες παγγερμανικές εκλογές και συνεχάρη το ακροδεξιό κόμμα για την επιτυχία του στη Σαξονία-Ανχαλτ.

Σοκ στο CDU του Μερτς

Στις εκλογές στη Σαξονία-Ανχαλτ στόχος του ΑfD δεν ήταν η τοπική κυβέρνηση, αλλά η κυβέρνηση του Βερολίνου και ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς. Χθες έπρεπε να αποδεχτεί «τη χειρότερη ήττα των τελευταίων δεκαετιών» για το κόμμα του, CDU. Ο Μερτς είχε δεσμευτεί να μειώσει στο μισό τη δύναμη του AfD. Αλλά στα τρία χρόνια της προεδρίας του στο CDU και τους 16 μήνες στην καγκελαρία τα ποσοστά του AfD διπλασιάστηκαν και του CDU μειώνονται συνεχώς και παγγερμανικά.

Ο Μερτς ανέλαβε την ευθύνη, αναγνωρίζοντας ότι δεν κατάφερε να επιτύχει μία «συναισθηματική σύνδεση» με τους πολίτες. Χρειάζεται «νέο αφήγημα» των μεταρρυθμίσεων, τις οποίες θα συνεχίσει, θα φροντίσει περισσότερο το «θυμικό» σκέλος της πολιτικής του. «Δεν φτάνει το θυμικό, χρειάζεται και ουσία», αντέτεινε η κυβερνητική του εταίρος, πρόεδρος του SPD Μπέρμπελ Μπας.

Στις 20 Σεπτεμβρίου θα ακολουθήσουν άλλες δύο περιφερειακές εκλογές, στα κρατίδια Μεκλεμβούργο-Πομερανία και Βερολίνο. Και ο Μερτς θα κληθεί να δικαιολογεί ξανά κακά αποτελέσματα του CDU, που θα εντείνουν τον αναβρασμό και την πίεση από το εσωτερικό του κόμματός του.

Αλλά ο Μερτς εκλέχτηκε πριν από έναν χρόνο καγκελάριος της Γερμανίας για μία τετραετία. Και με τα σημερινά δεδομένα παραμένει στη θέση του. Ως βαλβίδα αποσυμπίεσης θα μπορούσε να λειτουργήσει η παράδοση της προεδρίας του κόμματος σε άλλο πρόσωπο, κρατώντας ο ίδιος την καγκελαρία. Αυτό έκαναν στο παρελθόν ο Χέλμουτ Κολ, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, η Ανγκελα Μέρκελ. Για όλους, όμως, η παράδοση της προεδρίας σηματοδοτούσε πάντα την αρχή του τέλους, ύστερα από πολύχρονη διακυβέρνηση.

Για τον Μερτς έρχεται σχεδόν στο ξεκίνημα της θητείας του στην καγκελαρία.