- Advertisement -
Διαβάζω ότι την έντονη αντίδραση του Δήμου Ιθάκης προκάλεσε πρόταση για την τουριστική προβολή των Ιονίων Νήσων υπό την ονομασία «Νησιά του Οδυσσέα». Ποιος την έκανε την πρόταση; Ο αντιπεριφερειάρχης Ιονίων Νήσων, Σάββας Κουλούρης, σε εκδήλωση που έγινε στο πλαίσιο διεθνούς τουριστικής έκθεσης στο Λονδίνο.
Η πρόταση, σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ, προκάλεσε την άμεση αντίδραση του δημάρχου Ιθάκης, Διονύση Στανίτσα, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι δεν την αποδέχεται, τονίζοντας ότι «η ιστορική σύνδεση του Οδυσσέα με την Ιθάκη δεν μπορεί να μετατραπεί σε ένα γενικό τουριστικό brand για ολόκληρο το Ιόνιο». «Η Ιθάκη είναι Ιθάκη. Ο Οδυσσέας έχει την πατρίδα του», δήλωσε χαρακτηριστικά. Ναι, οι δύο άντρες μάλωσαν. Αλλά είναι και οι πρώτοι που βλέπω να ασχολούνται (ο καθένας με τον τρόπο του) με το πώς θα υπάρξει μια κάποια εκμετάλλευση της παγκόσμιας εμπορικής επιτυχίας που έκανε η «Οδύσσεια» του Νόλαν. Ο αντιπεριφερειάρχης θέλει να την εκμεταλλευτεί για να γίνει μια συνολική προβολή των Ιόνιων Νήσων. Ο δήμαρχος δεν θέλει να μοιραστεί η Ιθάκη όλους όσοι θα την αναζητούν (μιλάω για τουρίστες όχι για πολιτικούς…) τα επόμενα χρόνια: ο καθένας μπορεί να έχει τα δίκια του. Αλλά είναι και οι μόνοι που ασχολούνται.
Η ταινία του Νόλαν ήταν δεδομένο ότι θα γίνει παγκόσμιο σουξέ πριν καν κυκλοφορήσει. Σε μια κανονική χώρα, που έχει αντίληψη του τι σημαίνει παγκόσμιο σουξέ, θα υπήρχε σχεδιασμός για την είσπραξη αυτής της επιτυχίας. Η χώρα θα δημιουργούσε π.χ. το μουσείο του Οδυσσέα που θα ήταν παρακλάδι του μεγάλου μουσείου των ομηρικών επών. Θα υπήρχε η δυνατότητα να δεις σε αυτά ό,τι ενδιαφέρον υπάρχει για τα ομηρικά έπη: ακόμα και αποσπάσματα από παλιές ταινίες που σε αυτά αναφέρονται. Θα υπήρχαν διαδραστικές προβολές, αλλά και η ίδια η ιστορία του Ομήρου – ίσως και αποσπάσματα από πανεπιστημιακές συνομιλίες που έχουν να κάνουν με την ίδια την αμφισβήτηση της ύπαρξής του. Θα είχε ζητηθεί η συμβολή των ελληνικών πανεπιστημίων για την ερμηνεία της «Οδύσσειας», θα υπήρχε η δυνατότητα να μάθει ο επισκέπτης κι άλλα πολλά, για τον παγκοσμίως δημοφιλή ήρωα, εκτός του έπους. Θα μπορούσαν επίσης να υπάρχουν πολλές άλλες πρωτοβουλίες και στο εξωτερικό: η ευκαιρία να μπει η Ελλάδα στο κέντρο της προσοχής είναι τεράστια. Αξιοποιήθηκε; Πολύ αμφιβάλλω.
Αλλά τι σκέφτομαι τώρα. Εδώ ακόμα δεν έχουμε καταλάβει πόσο σπουδαίο είναι το brand Αρχαία Ελλάδα παγκοσμίως – θα υπήρχε προβληματισμός για την προβολή που χαρίζει στη χώρα το σουξέ του Νόλαν; Πώς; Και από ποιον;
Θα φέρω ένα παράδειγμα. Εχουμε το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Είναι ο μαγικότερος χώρος για κάθε ηθοποιό του κόσμου. Θα έπρεπε να είναι για το θέατρο κάτι σαν την Αρένα της Βερόνας στην κλασική μουσική. Θα έπρεπε κάθε χρόνο να ανεβαίνει στην Επίδαυρο μια τουλάχιστον παράσταση με πρωταγωνιστές σταρ ηθοποιούς – κι αυτό από μόνο του να είναι κάτι σαν το παγκόσμιο θεατρικό γεγονός της χρονιάς. Δεν είναι απαραίτητο να ανέβαινε κάποια τραγωδία ή κάποια αρχαία κωμωδία: μια χαρά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για σαιξπηρικές παραστάσεις – τη λάμψη του θέλουμε. Κι όμως, δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να το κάνουμε προορισμό για κανέναν πέρα από τους δικούς μας σκηνοθέτες. Μερικούς από τους οποίους ο Αριστοφάνης θα τους έπαιρνε στο κυνηγητό…
Comments are closed.