Τρίκαλα: Ο ποδηλατόδρομος της Καποδιστρίου σε ρόλο… λύσης ανάγκης

Στην οδό Καποδιστρίου, πίσω ακριβώς από το Δημαρχείο Τρικκαίων, ο ποδηλατόδρομος απέκτησε για λίγο ακόμη μία χρήση, λειτουργώντας ως χώρος ολιγόλεπτης στάσης για ένα υπηρεσιακό όχημα.

Δεν θα σταθούμε αποκλειστικά στον οδηγό, καθώς αν αρχίσουμε να μετράμε ποιος σταμάτησε πού στο κέντρο των Τρικάλων, θα χρειαστούμε σίγουρα ξεχωριστή στήλη.

Η συγκεκριμένη εικόνα ωστόσο έχει το δικό της ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Απέναντι υπάρχουν θέσεις για αυτοκίνητα, λίγο πιο πίσω οριοθετημένος χώρος για μηχανάκια και από την άλλη πλευρά εκτείνεται ο ποδηλατόδρομος.

Αν και θεωρητικά όλα δείχνουν τακτοποιημένα και προβλεπόμενα, στην πράξη η πόλη συνεχίζει να μην χωράει.

Κάπως έτσι λειτουργεί τα τελευταία χρόνια το κέντρο, με τον έναν να ψάχνει πού να αφήσει το αυτοκίνητο, τον άλλον πού να ξεφορτώσει εμπορεύματα και τον ποδηλάτη να προσπαθεί να βρει τον δρόμο του ανάμεσα σε όλα αυτά.

Σίγουρα υπάρχουν και εκείνοι που απλώς βαριούνται να περπατήσουν και παρανομούν από συνήθεια.

Όταν όμως ακόμη και ένα υπηρεσιακό όχημα καταλήγει πάνω στον ποδηλατόδρομο, το ζήτημα παύει να είναι απλώς ένα ακόμη παράνομο παρκάρισμα.

Αποτελεί χαρακτηριστική εικόνα ενός σχεδιασμού που στην πράξη, αντί να λύνει προβλήματα, δημιουργεί συνεχώς καινούργια.

Στο κέντρο των Τρικάλων η ανάπτυξη των ποδηλατοδρόμων περιόρισε αισθητά τον διαθέσιμο χώρο για στάθμευση, καθώς σε αρκετούς δρόμους ουσιαστικά χάθηκε η μία πλευρά.

Όταν ο σχεδιασμός δεν συνοδεύεται από λειτουργικές εναλλακτικές, το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα η τάξη, αλλά η προσθήκη νέων δυσκολιών στην καθημερινότητα οδηγών, επαγγελματιών και υπηρεσιών.

Όταν μια υποδομή χρειάζεται καθημερινά παρακάμψεις για να λειτουργήσει η υπόλοιπη πόλη γύρω της, τότε κάτι δεν πήγε καθόλου καλά στον σχεδιασμό.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σημερινό παράδοξο, όπου ο ποδηλατόδρομος που υποτίθεται ότι θα έβαζε τάξη χρησιμοποιείται τελικά ως λύση ανάγκης.

Αυτό δεν συμβαίνει επειδή ξαφνικά όλοι αποφάσισαν να αγνοούν τους κανόνες, αλλά επειδή, όταν ο σχεδιασμός δεν ακολουθεί την πραγματική ζωή της πόλης, η πραγματική ζωή βρίσκει από μόνη της τον τρόπο να τον παρακάμψει.

Η «έξυπνη πόλη» του Παπαστεργίου σε μία φωτογραφία