Η μάχη για την ψυχή των Δημοκρατικών

^«Πρέπει να κερδίσουμε τον Νοέμβριο, και να κερδίσουμε με μεγάλη διαφορά»: κανένα στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος δεν θα διαφωνούσε με τη δήλωση που έκανε στους «Financial Times» η κυβερνήτης της Βιρτζίνια, Αμπιγκεϊλ Σπάνμπεργκερ.

Οι ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να κατακτήσουν οι Δημοκρατικοί την πλειοψηφία στο Κογκρέσο και να ανασχέσουν την αυταρχική πορεία του Ντόναλντ Τραμπ. Κανονικά, δεν θα έπρεπε να δυσκολευτούν: ο Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με ιστορικά χαμηλά ποσοστά αποδοχής. Το θέμα είναι ότι, σύμφωνα με τις εθνικές δημοσκοπήσεις, και η δημοτικότητα του Δημοκρατικού Κόμματος έχει υποχωρήσει σε νέα χαμηλά. «Το πρόβλημα», δήλωσε η Σπάνμπεργκερ, «είναι ότι ο κόσμος δεν γνωρίζει απαραίτητα: τι είναι το Δημοκρατικό Κόμμα.

Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι ο Ντόναλντ Τραμπ. Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι ένα ευρύ φάσμα ανθρώπων». Βασικά, αν κρίνει κανείς από τις προκριματικές εκλογές της Τρίτης για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν, το Δημοκρατικό Κόμμα μοιάζει να είναι χωρισμένο λίγο πολύ στα δύο ανάμεσα στην αριστερή (ή «προοδευτική», κατά την αμερικανική ορολογία) και την κεντρώα του πτέρυγα. Και παρά την ενωτική ρητορική που υιοθετήθηκε εκατέρωθεν μετά την οριακή αλλά πολιτικά βαρυσήμαντη νίκη του υποψήφιου της πρώτης, δρ Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ, έναντι της κεντρώας αντιπάλου του, Χέιλι Στίβενς, ο αλληλοσπαραγμός που χαρακτήρισε την προεκλογική εκστρατεία παραμένει αισθητός.

Το αριστερό πολιτικό μήνυμα

Για την αριστερή πτέρυγα, η νίκη αυτή αποτελεί απόδειξη ότι ένα αριστερό πολιτικό μήνυμα μπορεί να ξεπεράσει τα όρια των ασφαλών δημοκρατικών περιοχών. Για τους κεντρώους, αντίθετα, αποτελεί προειδοποίηση ότι το κόμμα κινδυνεύει να απομακρυνθεί από τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους που χρειάζεται για να κερδίσει. Ενδεικτική της έντασης είναι η δήλωση που έκανε στους «New York Times» ο Τζόναθαν Κόουαν, πρόεδρος της Third Way, μιας σημαντικής κεντρώας ομάδας των Δημοκρατικών: «Προετοιμαζόμαστε για τον επόμενο πόλεμο που έρχεται», τόνισε, αποκαλύπτοντας μία νέα πρωτοβουλία ύψους 15 εκατομμυρίων δολαρίων, η οποία θα διαρκέσει έως το 2028 και θα έχει στόχο να απαξιώσει τον Δημοκρατικό σοσιαλισμό. Εκφραστής αυτού του ρεύματος είναι ο Ελ-Σαγιέντ: παρότι δεν είχε την επίσημη στήριξη των Δημοκρατικών σοσιαλιστών της Αμερικής, υποστηρίχθηκε από αιρετούς που ανήκουν στον χώρο του Δημοκρατικού σοσιαλισμού, όπως ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς και η βουλευτής Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτές. Γιος Αιγύπτιων μεταναστών, μουσουλμάνος, γιατρός, πρώην αξιωματούχος δημόσιας υγείας, ο 41χρονος που έχει μετατρέψει το τζιν και το μαύρο μπλουζάκι σε σήμα κατατεθέν της δημόσιας εικόνας του, δίνει έμφαση στην καθολική υγειονομική περίθαλψη, τη μείωση του κόστους ζωής, τη φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων και τον περιορισμό της επιρροής των επιχειρήσεων στην πολιτική, ενώ ασκεί σκληρή κριτική στην ισραηλινή κυβέρνηση. Ο Ντόναλντ Τραμπ τον έχει χαρακτηρίσει «άνθρωπο του μίσους» και τον έχει κατηγορήσει ότι μισεί το Ισραήλ και τους Εβραίους. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η AIPAC, η ισχυρότερη φιλοϊσραηλινή οργάνωση στις ΗΠΑ, που χρηματοδότησε προεκλογικά μέσω της super PAC της με 32 εκατομμύρια δολάρια την αντίπαλό του, φαίνεται διατεθειμένη να διαθέσει τώρα δεκάδες εκατομμύρια υπέρ του Ρεπουμπλικανού υποψήφιου που θα αντιμετωπίσει ο Ελ-Σαγιέντ τον Νοέμβριο, του Μάικ Ρότζερς.

Δεν έχουν περιθώρια λάθους

Οι Δημοκρατικοί δεν έχουν περιθώρια λάθους στις ενδιάμεσες εκλογές. Πρέπει να κερδίσουν τέσσερις έδρες που σήμερα κατέχουν Ρεπουμπλικανοί και να διατηρήσουν όλες τις δικές τους, ώστε να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία. Το Μίσιγκαν είναι η έδρα τους που κινδυνεύει περισσότερο να περάσει στους Ρεπουμπλικανούς. Με τον Ελ-Σαγιέντ, η νέα αμερικανική Αριστερά κατήγαγε τη μεγαλύτερη μέχρι τώρα νίκη της. Τον Νοέμβριο θα δοκιμαστεί για πρώτη φορά σε μια πολιτεία 10 εκατομμυρίων κατοίκων, σύμβολο της μεσοδυτικής Αμερικής, η οποία, παρότι παραδοσιακά Δημοκρατική, ψήφισε δύο φορές τον Τραμπ. Μπορεί άραγε ένας υποψήφιος που αμφισβητεί το κατεστημένο, με ανοιχτά αριστερές θέσεις, να κερδίσει σε μια μετριοπαθή πολιτεία; Τα οριακά αποτελέσματα της Τρίτης στο Μίσιγκαν προμηνύουν μια δύσκολη μάχη. Ο φόβος της κεντρώας πτέρυγας των Δημοκρατικών, ανθρώπων όπως ο Τζόναθαν Κόουαν, είναι ότι ο Ελ-Σαγιέντ ανοίγει τον δρόμο ώστε ένας προοδευτικός υποψήφιος να εξασφαλίσει το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές του 2028 – και στη συνέχεια να τις χάσει. Ενας ανοιχτός εμφύλιος στους κόλπους του κόμματος, όμως, θα ήταν ο πιο σίγουρος τρόπος για να ηττηθούν τον Νοέμβριο.