Το τωρινό μας αδιέξοδο

Οπως κάθε χρόνο είχαμε και φέτος τη γιορτή της Δημοκρατίας. Πιστεύω πως τη Δημοκρατία πρέπει να την τιμούμε κάθε μέρα πρώτα από όλα με τη συμπεριφορά μας – ίσως να μην υπάρχει ανάγκη μιας ειδικής γιορτής. Από την άλλη, στη χώρα μας η Δημοκρατία κατακτήθηκε και οι κίνδυνοι που πέρασε ήταν αρκετοί.

Η συγκεκριμένη γιορτή αυτό υπενθυμίζει και το λιγότερο που πρέπει να κάνουν τα μέλη της κυβέρνησης, οι πολιτικοί αρχηγοί και οι πρώην Πρόεδροι της Δημοκρατίας και Πρωθυπουργοί είναι να δίνουν το «παρών».

Η παρουσία τους είναι σημάδι της δημοκρατικής ενότητας της χώρας. Αν χωρίς λόγο λείπεις από τη γιορτή είναι σαν να λες ότι είσαι σημαντικότερος από ό,τι γιορτάζεται, δηλαδή από το ίδιο το πολίτευμα. Και πως δεν σε νοιάζει το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα, αλλά θα ήθελες να είναι κάτι άλλο. Ή μπορεί απλά να μπερδεύεις τη Δημοκρατία με τη δική σου διακυβέρνηση: να υπονοείς με την απουσία σου πως Δημοκρατία χωρίς εσένα δεν υπάρχει.

Στη εφετινή γιορτή έλειψαν πολλοί πολιτικοί αρχηγοί – την τίμησαν πέρα από τον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης και ο κ. Δημήτρης Κουτσούμπας και μπράβο τους. Δεν εμφανίστηκαν οι πρώην πρωθυπουργοί που θέλουν μάλιστα να παίξουν και μελλοντικά σημαντικό ρόλο στα πολιτικά μας πράγματα, δηλαδή ο κ. Αντώνης Σαμαράς και ο κ. Αλέξης Τσίπρας – πιθανότατα οι δύο νομίζουν ότι η Δημοκρατία είναι κάτι σαν τσιφλίκι και τώρα ανήκει σε άλλους.

Η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, παρά την ευαισθησία της για τους θεσμούς, πήγε – διαβάζω – να γιορτάσει συμβολικά στα «Προσφυγικά» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Παλιοί και πρόσφατοι καπεταναίοι του ΣΥΡΙΖΑ χάθηκαν στον δρόμο. Ο κ. Κυριάκος Βελόπουλος μπορεί και να βαρέθηκε – έβρεχε κιόλας. Δεν είδα επίσης την κ. Μαρία Καρυστιανού: να μην την κάλεσαν αποκλείεται.

Ο Σαμαράς αισθάνεται κάπως σαν ο αρχηγός της Δεξιάς αντιπολίτευσης. Ο Τσίπρας νιώθει όχι απλά αντιπολιτευτικός πόλος, αλλά μελλοντικός πρωθυπουργός. Ο Βελόπουλος, η Κωνσταντοπούλου, οι τιμονιέρηδες του ΣΥΡΙΖΑ λένε ότι μόνο αυτοί κάνουν αντιπολίτευση. Η Καρυστιανού διατείνεται ότι θα εκφράσει την κοινωνία.

Η απουσία όλων αυτών από τη γιορτή της Δημοκρατίας (αν δεν ήταν για κάποιον υποχρεωτική εξαιτίας σοβαρού προσωπικού προβλήματος) δείχνει ότι έχουν έλλειψη αντίληψης το πόσο σημαντικό είναι η απόδοση τιμής στους θεσμούς. Αυτό έρχεται να δυναμώσει την κοινή πεποίθηση ότι δεν υπάρχει σοβαρή αντιπολίτευση, αλλά κάποια κόμματα στα οποία το one man show είναι κανόνας δράσης – ίσως και πολιτικής επιβίωσης.

Κι όμως, απέναντι στην αντιπολίτευση των στασιδολάγνων των πολιτικών τηλεοπτικών πρωινάδικων, η ΝΔ σύμφωνα με τις καλύτερες – για την ίδια – δημοσκοπήσεις αγκομαχεί να πείσει πάνω από 30% του εκλογικού σώματος να την ψηφίσει! Κι ας διαχειρίστηκε ως κυβέρνηση 36 δισεκατομμύρια ευρώ προίκα από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης ολοκληρώνονται τον Αύγουστο. Θα πρεπε τώρα να βλέπαμε τη δυναμική της ανάπτυξης, το πώς και πόσο έχει αλλάξει η Ελλάδα έπειτα από αυτή την τεράστια οικονομική ένεση. Δεν θέλω να ισοπεδώνω τα πάντα: προφανώς και κάτι έγινε – τις περασμένες μέρες π.χ. έτρεχε όλη η κυβέρνηση στα Γρεβενά για τα εγκαίνια μιας σημαντικότατης εθνικής οδού. Αλλά όσα έγιναν είναι λίγα. Και για αυτό, ακόμα κι έχοντας απέναντι μια αντιπολίτευση απογοητευτική, η ΝΔ δεν έχει ρεύμα. Οχι γιατί ο κόσμος κουράστηκε από την επταετή της διακυβέρνηση, αλλά γιατί δεν βλέπει τίποτα το αληθινά σημαντικό. Τίποτα που να δικαιολογεί 36 δισεκατομμύρια ανάκαμψης.

Aπό την κυβέρνηση θα περίμενα να μας λύσει 36 δισεκατομμύρια απορίες. Αλλά γιατί να το κάνει; Αφού η αντιπολίτευση δεν καταλαβαίνει ούτε καν τη συμβολική αξία της γιορτής της Δημοκρατίας! Κι όλο αυτό είναι το απόλυτο τωρινό μας αδιέξοδο ως χώρα…