Ο ταλαντούχος κ. Αραγτσί: O Πέρσης ΥΠΕΞ που θέλει να κάνει το γαλατικό χωριό της Μ. Ανατολής, ξανά Αυτοκρατορία

Δεν είναι ένας συνηθισμένος υπουργός Εξωτερικών. Ο 63χρονος Αμπάς Αραγτσί  έχει εξελιχθεί στο πρόσωπο που εκφράζει προς τα έξω τη στρατηγική της Τεχεράνης, σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της χώρας του.

Ψύχραιμος, άριστα καταρτισμένος και με βαθιά γνώση της Δύσης, θεωρείται ακόμη και από δυτικούς διπλωμάτες ένας από τους πλέον ικανούς διαπραγματευτές που έχει αναδείξει το ιρανικό διπλωματικό σώμα.

Διαβάστε ακόμα: «Πρόεδρε, δεν πάει άλλο»: Πώς ο διοικητής της CENTCOM έπεισε τον Τραμπ να σταματήσει τις επιθέσεις στο Ιράν

Γεννημένος στην Τεχεράνη το 1962, προέρχεται από οικογένεια εμπόρων περσικών χαλιών.

Πολέμησε εθελοντικά στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ και αργότερα ακολούθησε ακαδημαϊκή πορεία στις διεθνείς σχέσεις, αποκτώντας διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Κεντ στη Βρετανία.

Υπηρέτησε ως πρέσβης στη Φινλανδία και την Ιαπωνία, ενώ για χρόνια ήταν ο βασικός διαπραγματευτής του Ιράν στις συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα, διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο στη συμφωνία του 2015.

Διαβάστε ακόμα: Συγκλίνουν τα μέτωπα του πολέμου: «Τσαμπουκάς» του Ιράν στην Ουκρανία για αντίποινα και το «παιχνίδι» του Πούτιν

Η μεγάλη του δύναμη δεν είναι οι υψηλοί τόνοι αλλά η υπομονή. Δυτικοί αξιωματούχοι τον περιγράφουν ως έναν διαπραγματευτή που λειτουργεί με τη λογική του παραδοσιακού περσικού παζαριού: επιμένει, δεν βιάζεται, σπάνια αποκαλύπτει τις πραγματικές του προθέσεις και δύσκολα εγκαταλείπει μια θέση αν δεν αποκομίσει αντίστοιχο αντάλλαγμα.

Αυτή η στάση αποτυπώνεται και σήμερα.

Ο Αραγτσί απορρίπτει σταθερά τις πιέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ για μονομερείς υποχωρήσεις στο πυρηνικό πρόγραμμα, επιμένοντας ότι οποιαδήποτε διαπραγμάτευση προϋποθέτει σεβασμό της ιρανικής κυριαρχίας και συγκεκριμένες εγγυήσεις ασφαλείας.

Διαβάστε ακόμα: Ιράν: «Δεν θα μείνει αναπάντητη η επίθεση της Ουκρανίας σε ιρανικό πλοίο», λέει ο Αραγτσί

Παράλληλα, δεν διστάζει να υιοθετεί ιδιαίτερα σκληρή ρητορική απέναντι στην Ουκρανία, την οποία πρόσφατα κατηγόρησε για επίθεση σε ιρανικό εμπορικό πλοίο, δηλώνοντας ότι «δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη».

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι, ενώ προέρχεται από το ίδιο επαναστατικό σύστημα εξουσίας, διατηρεί ανοικτούς διαύλους τόσο με τη στρατιωτική όσο και με την πολιτική ηγεσία του Ιράν.

Αναλυτές εκτιμούν ότι ακριβώς αυτή η ισορροπία του επιτρέπει να διαπραγματεύεται με αξιοπιστία στο εξωτερικό, χωρίς να αμφισβητείται στο εσωτερικό. Η επιρροή του οφείλεται στο γεγονός ότι απολαμβάνει εμπιστοσύνης στους βασικούς πυλώνες του καθεστώτος και όχι επειδή λειτουργεί ανεξάρτητα από αυτούς.

Πίσω από τη διπλωματική του γλώσσα βρίσκεται και μια έντονη ιστορική συνείδηση.

Στις δημόσιες παρεμβάσεις του επανέρχεται συχνά στην έννοια της ιστορικής συνέχειας του ιρανικού έθνους, προβάλλοντας την Περσία ως έναν αρχαίο πολιτισμό που δεν αποδέχεται εύκολα εξωτερικούς καταναγκασμούς.

Η αναφορά στην περσική ιστορική κληρονομιά λειτουργεί όχι μόνο ως στοιχείο εθνικής υπερηφάνειας, αλλά και ως εργαλείο διπλωματίας, με στόχο να υπενθυμίσει ότι το Ιράν αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως διαχρονική περιφερειακή δύναμη.

Σε μια εποχή όπου η Μέση Ανατολή κινείται μεταξύ πολέμου και εύθραυστων διαπραγματεύσεων, ο Αμπάς Αραγτσί αναδεικνύεται σε κάτι περισσότερο από υπουργό Εξωτερικών.

Είναι ο άνθρωπος που επιχειρεί να συνδυάσει την επαναστατική ταυτότητα της Ισλαμικής Δημοκρατίας με την παραδοσιακή περσική αντίληψη περί κρατικής ισχύος, υπενθυμίζοντας ότι, για την Τεχεράνη, η ιστορία παραμένει ισχυρό εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής.