- Advertisement -

Μελίνα Τραυλού: «Η ελληνική ναυτιλία δεν έχει σχέση με τον σκιώδη στόλο»

Μελίνα Τραυλού: «Η ελληνική ναυτιλία δεν έχει σχέση με τον σκιώδη στόλο»
2

- Advertisement -

Με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο η πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών, Μελίνα Τραυλού, ξεκαθάρισε από το βήμα της διεθνούς έκθεσης «Ποσειδώνια 2026» ότι η ελληνική ναυτιλία δεν εμπλέκεται στον λεγόμενο «σκιώδη στόλο», υπογραμμίζοντας ότι το συγκεκριμένο φαινόμενο αποτελεί απειλή για τη διεθνή ναυτιλία και όχι χαρακτηριστικό της ελληνικής πλοιοκτησίας. Μιλώντας κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης συνέντευξης Τύπου την τελευταία ημέρα των Ποσειδωνίων, την προηγούμενη Παρασκευή, εξήγησε παράλληλα γιατί η ελληνική ναυτιλία βρίσκεται συχνά στο στόχαστρο της δημόσιας συζήτησης, παρά το γεγονός ότι η συμβολή της στο φαινόμενο είναι ελάχιστη έως ανύπαρκτη.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, η Μελίνα Τραυλού τόνισε ότι ο σκιώδης στόλος δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα αποσπασματικών και μη καθολικών κυρώσεων, οι οποίες προκαλούν στρεβλώσεις στην αγορά και οδηγούν στη δημιουργία παράλληλων δικτύων μεταφοράς φορτίων.

«Ο σκιώδης στόλος δεν είναι πρόβλημα της ναυτιλίας. Είναι απειλή για τη ναυτιλία», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η ύπαρξη μονομερών ή διμερών κυρώσεων, χωρίς παγκόσμια εφαρμογή, δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού και ενισχύει τέτοια φαινόμενα.

Η πρόεδρος της ΕΕΕ απέρριψε επίσης τις αιτιάσεις που συνδέουν την ελληνική ναυτιλία με τον σκιώδη στόλο, κάνοντας λόγο για άδικη στοχοποίηση. Οπως εξήγησε, η Ελλάδα διαθέτει το μεγαλύτερο μερίδιο, πάνω από 27%, στον παγκόσμιο στόλο δεξαμενοπλοίων, γεγονός που εξηγεί γιατί πολλές φορές ελληνόκτητα πλοία αναφέρονται σε σχετικές συζητήσεις. Οι έλληνες πλοιοκτήτες είναι φυσικό να έχουν και το μεγαλύτερο μερίδιο στις αγοραπωλησίες δεξαμενοπλοίων.

«Αν ένα τάνκερ πωληθεί και στη συνέχεια, έπειτα από δεύτερη ή τρίτη μεταπώληση, καταλήξει σε κάποιον σκιώδη στόλο, αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να ελέγξει ο αρχικός πλοιοκτήτης», σημείωσε, επισημαίνοντας ότι η πραγματικότητα αυτή είναι γνωστή τόσο στους διεθνείς οργανισμούς όσο και στις ευρωπαϊκές Αρχές.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΕΕ Κωνσταντίνος Καρούσης, που ήταν παρών στη συνέντευξη Τύπου. Οπως σημείωσε, από τα στοιχεία ασφάλισης στον οργανισμό Hellenic War Risks προκύπτει ότι τα ελληνικά πλοία που δραστηριοποιούνται στον σκιώδη στόλο είναι ελάχιστα, «αν όχι μηδενικά». Οπως ανέφερε, η συντριπτική πλειονότητα των ελλήνων πλοιοκτητών συμμορφώνεται πλήρως με τα διεθνή καθεστώτα κυρώσεων και λειτουργεί με απόλυτο σεβασμό στους διεθνείς κανόνες.

Ελευθερία της ναυσιπλοΐας

Η Μελίνα Τραυλού συνέδεσε το ζήτημα με μια ευρύτερη τάση εργαλειοποίησης της ναυτιλίας τα τελευταία χρόνια, υπογραμμίζοντας ότι το βασικό ζητούμενο για τη διεθνή κοινότητα πρέπει να παραμένει η προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας.

«Η ελευθερία της ναυσιπλοΐας και η προστασία της ναυτιλίας είναι υψίστης σημασίας. Δεν θα έπρεπε καν να βρισκόμαστε στη θέση να κάνουμε τέτοιου είδους συζητήσεις», ανέφερε, υπενθυμίζοντας ότι το Δίκαιο της Θάλασσας, το οποίο έχει επικυρωθεί από 176 χώρες, κατοχυρώνει τη θεμελιώδη αρχή της ελεύθερης ναυσιπλοΐας.

Στην ίδια συνέντευξη Τύπου, η πρόεδρος της ΕΕΕ έστειλε και ένα ισχυρό μήνυμα για το μέλλον της πράσινης μετάβασης στη ναυτιλία. Ξεκαθάρισε ότι η ελληνική ναυτιλία στηρίζει πλήρως τον στόχο της απανθρακοποίησης, ωστόσο χαρακτήρισε ανέφικτο το υφιστάμενο πλαίσιο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO) για μηδενικές εκπομπές έως το 2050.

Σύμφωνα με την ίδια, η ναυτιλία παρασύρθηκε από την ιδιαίτερα φιλόδοξη ευρωπαϊκή ατζέντα για την κλιματική ουδετερότητα, με αποτέλεσμα να υιοθετηθούν στόχοι που δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές τεχνολογικές δυνατότητες και στη διαθεσιμότητα εναλλακτικών καυσίμων μηδενικών εκπομπών.

Η ΕΕΕ υποστηρίζει ότι η μετάβαση πρέπει να βασιστεί σε επενδύσεις σε νέα καύσιμα, υποδομές και καινοτομία και όχι σε μηχανισμούς που λειτουργούν κυρίως ως εισπρακτικά εργαλεία. Η Μελίνα Τραυλού άσκησε έντονη κριτική στο νέο IMO Net Zero Framework, υποστηρίζοντας ότι η αρχική μορφή του θα μετέτρεπε τον IMO σε έναν οργανισμό συγκέντρωσης εσόδων χωρίς σαφή εικόνα για τη διάθεση των πόρων που θα συγκεντρώνονταν.

Παράλληλα, ανέδειξε τον ρόλο που διαδραμάτισε η Ελλάδα στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις του IMO, σημειώνοντας ότι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης στην κρίσιμη ψηφοφορία του 2025 συνέβαλε στην επανεξέταση του πλαισίου από αρκετές χώρες και στην ανάδειξη των αδυναμιών της αρχικής πρότασης.

- Post Down -

Comments are closed.